Licytowanie przez adwokata: pełnomocnictwo i apostille z USA, Wielkiej Brytanii, Kanady, Australii i Nowej Zelandii
W skrócie
Na licytacji sądowej we Włoszech w cudzym imieniu może licytować tylko włoski adwokat (avvocato). Potrzebuje do tego pełnomocnictwa szczególnego (procura speciale), zwykle podpisanego przed notariuszem. Jeśli podpisuje się je w USA, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Australii lub Nowej Zelandii, wymaga apostille, bo wszystkie pięć państw jest stronami konwencji haskiej z 1961 roku, oraz tłumaczenia na język włoski.
Najważniejsze fakty
- W sprzedaży bez incanto artykuł 571 Kodeksu postępowania cywilnego pozwala licytować w cudzym imieniu wyłącznie adwokatowi.
- Adwokat potrzebuje pełnomocnictwa szczególnego, a nie ogólnego, zwykle sporządzonego przed notariuszem.
- Wszystkie pięć państw stosuje haską konwencję o apostille; Kanada przystąpiła do niej z dniem 11 stycznia 2024 roku.
- Pełnomocnictwo w języku angielskim wymaga też tłumaczenia na włoski, które sąd zaakceptuje.
- Włoskie konsulaty sporządzają pełnomocnictwa dla obywateli włoskich; pozostali korzystają z miejscowego notariusza i apostille.
- Adwokat może licytować na rzecz osoby do wskazania i musi podać nazwisko kupującego w ciągu trzech dni od przybicia.
12 300+nieruchomości wystawionych na sprzedaż przez włoskie sądy
8 000+trafi na licytację w ciągu najbliższych 30 dni
za 2 dninajbliższy dzień licytacji we Włoszech: poniedziałek, 90+ nieruchomości
Spis treści
- Kto może licytować w czyimś imieniu na licytacji sądowej we Włoszech?
- Co robi adwokat
- Licytowanie na rzecz osoby do wskazania
- Czym jest procura speciale i kto ją podpisuje?
- Czy pełnomocnictwo wymaga apostille?
- Czy pełnomocnictwo trzeba przetłumaczyć na włoski?
- Włoskie konsulaty: rozwiązanie dla obywateli włoskich
- Numer podatkowy (codice fiscale)
- Ile trwa przygotowanie pełnomocnictwa z zagranicy?
- Najczęstsze problemy z pełnomocnictwami
- Czy pełnomocnictwo można odwołać lub ograniczyć?
Większość osób, które kupują na włoskich licytacjach sądowych z zagranicy, nigdy nie składa oferty samodzielnie. Udzielają włoskiemu adwokatowi pełnomocnictwa, by zrobił to za nich. Adwokat składa ofertę, uczestniczy w otwarciu ofert, licytuje do limitu ustalonego przez kupującego i podpisuje protokół przybicia. Same kroki licytacji są takie jak dla każdego kupującego; opisuje je przewodnik o tym, jak licytować na włoskiej licytacji sądowej. Kupującemu w Teksasie, Toronto czy Brisbane oszczędza to zakładania włoskiego adresu certyfikowanej poczty elektronicznej, zdobywania włoskiego podpisu cyfrowego i nieprzespanej nocy przy licytacji na żywo.
Ceną tej wygody są formalności: pełnomocnictwo właściwego rodzaju, podpisane we właściwy sposób, z apostille i tłumaczeniem, gotowe przed terminem składania ofert. Ten przewodnik wyjaśnia, dlaczego prawo wymaga adwokata, co czyni pełnomocnictwo „szczególnym”, jak działa apostille w każdym z pięciu państw i ile to wszystko zwykle trwa. Dotyczy wyłącznie licytacji sądowych. Szerszy obraz zakupu z innego kraju przedstawia przewodnik o kupowaniu na włoskiej licytacji sądowej z zagranicy.
Kto może licytować w czyimś imieniu na licytacji sądowej we Włoszech?
Artykuł 571 Kodeksu postępowania cywilnego stanowi, że ofertę może złożyć każdy z wyjątkiem dłużnika, osobiście albo przez procuratore legale. Ten dawny termin w praktyce oznacza avvocato, czyli adwokata uprawnionego do wykonywania zawodu we Włoszech. Artykuł 571 odsyła do ostatniego akapitu artykułu 579, który pozwala adwokatom licytować na rzecz osób do wskazania. Pozostała część artykułu 579, pozwalająca licytować każdemu, kto ma pełnomocnictwo szczególne, dotyczy tylko rzadkiego incanto.
Czytane łącznie, przepisy nie zostawiają miejsca dla nikogo innego. Krewny, znajomy we Włoszech, pośrednik nieruchomości, osoba wyszukująca nieruchomości czy technik budowlany nie mogą licytować w cudzym imieniu, nawet z najjaśniejszym pisemnym upoważnieniem. W sprzedaży bez incanto, czyli w formie, jaką przyjmuje niemal każda sprzedaż, ofertę może złożyć i licytować tylko sam kupujący albo adwokat. Kupujących z krajów, w których członek rodziny może licytować na licytacji egzekucyjnej na podstawie zwykłego pisma, często to zaskakuje.
Chodzi o kontrolę. Sprzedaż sądowa jest częścią postępowania, a sąd chce, by każda oferta pochodziła albo od samego kupującego, albo od profesjonalisty, który odpowiada przed sądem i swoim samorządem adwokackim za to, jak korzysta z pełnomocnictwa. Eliminuje to też pośredników, którzy w przeciwnym razie mogliby licytować jednocześnie dla kilku klientów.
Co robi adwokat
Adwokat działający w imieniu licytanta z zagranicy zwykle wykonuje poniższe czynności, zależnie od tego, co zostanie uzgodnione.
- Czyta obwieszczenie, postanowienie o sprzedaży i operat biegłego sądowego (perizia) i wyjaśnia, co z nich wynika dla klienta.
- Przygotowuje i składa ofertę, online przy użyciu własnej certyfikowanej poczty elektronicznej i podpisu cyfrowego albo w formie papierowej, jeśli wymaga tego sprzedaż.
- Uczestniczy w otwarciu ofert, online lub osobiście, i w razie licytacji podbija cenę do ustalonego limitu, niezależnie od rodzaju sprzedaży.
- Podpisuje protokół i przyjmuje przybicie (aggiudicazione) w imieniu klienta.
- Zajmuje się krokami po przybiciu, takimi jak wnioski o ulgi podatkowe, zapłata reszty ceny i kontakt z delegatem.
Adwokat pracuje wyłącznie dla swojego klienta. Delegat i dozorca sądowy działają na rzecz sądu i nie mogą doradzać kupującemu, co jest kolejnym powodem, dla którego kupujący z zagranicy uważają adwokata za przydatnego. Na piśmie warto uzgodnić zakres pracy, wynagrodzenie za każdy etap, to, co dzieje się w razie przegranej, oraz maksymalną cenę. Wynagrodzenie włoskich adwokatów ustala się między adwokatem a klientem i zależy ono od zakresu pracy i miejsca, dlatego lepiej porównać, co obejmują oferty różnych adwokatów, niż szukać standardowej stawki.
Licytowanie na rzecz osoby do wskazania
Adwokat może też licytować bez ujawniania, kto jest kupującym, na rzecz osoby do wskazania (per persona da nominare). Jeśli wygra, artykuł 583 daje mu trzy dni od przybicia na podanie sądowi nazwiska kupującego i złożenie pełnomocnictwa. Jeśli tego nie zrobi, przybicie staje się ostateczne na nazwisko samego adwokata. Czy pełnomocnictwo musi mieć datę sprzed sprzedaży, to kwestia, w której sądy i komentatorzy się różnią, dlatego adwokat dopilnuje, by przed złożeniem oferty wszystko było w porządku. W praktyce i ta droga wymaga, by dokumenty były gotowe na czas; pozwala jedynie zachować nazwisko w tajemnicy do chwili przybicia.
Kupujący wybierają ją ze względu na dyskrecję albo wtedy, gdy sprzedaż może przyciągnąć miejscowe zainteresowanie i wolą nie być znani z wyprzedzeniem. Nie zmienia to wadium, zasad dotyczących ceny ani niczego innego w ofercie.
Bezpłatny PDFDomy z licytacji komorniczych we Włoszech na trzech stronach
Gdzie są nieruchomości i od jakiej ceny startują, próg 75%, który przeocza wielu kupujących, oraz przebieg sprzedaży sądowej w czterech krokach.
- 01Gdzie są nieruchomości
- 02Próg 75%
- 03Trzy typowe nieruchomości
- 04Sprzedaż w czterech krokach
Czym jest procura speciale i kto ją podpisuje?
Pełnomocnictwo to dokument, którym jedna osoba upoważnia drugą do działania w swoim imieniu (zob. hasło *procura speciale* w naszym słowniku). Na włoską licytację sądową musi to być pełnomocnictwo szczególne, a nie ogólne. Ogólne pełnomocnictwo, takie, jakie podpisuje się, by ktoś prowadził nasze sprawy, nie wystarczy. Pełnomocnictwo szczególne daje adwokatowi konkretne umocowanie do składania ofert i licytowania w sprzedaży sądowej i zwykle wskazuje tę sprzedaż.
Jego dokładną treść przygotowuje adwokat, bo zależy ona od sprzedaży, od tego, jak sąd odczytuje przepisy, i od tego, co adwokat będzie robił po przybiciu. Kupujący nie powinni sporządzać pełnomocnictwa sami na podstawie wzoru: pełnomocnictwo niedopasowane do sprzedaży może sprawić, że oferta upadnie przy otwarciu. Kupujący musi natomiast wiedzieć, jaką formę ma ten dokument i jakie kroki czynią go ważnym we Włoszech.
Sporządzone przed notariuszem
Obwieszczenia zwykle wymagają pełnomocnictwa notarialnego: albo aktu publicznego sporządzonego przez notariusza, albo dokumentu prywatnego z podpisem poświadczonym przez notariusza. W praktyce oznacza to podpisanie go przed notariuszem we własnym kraju, który ustala tożsamość podpisującego i poświadcza podpis.
Notariusze (notary public) w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, większości Kanady, Australii i Nowej Zelandii to nie to samo co notariusze włoscy, którzy są doświadczonymi prawnikami pełniącymi funkcję publiczną. Notary public w kraju prawa zwyczajowego przede wszystkim potwierdza tożsamość i podpisy. Do tego celu to wystarcza, pod warunkiem że dokument otrzyma następnie apostille. W Quebecu notariusze działają w systemie prawa kontynentalnego i są znacznie bliżsi włoskim.
Podpisane przez właściwe osoby
Pełnomocnictwa musi udzielić każdy kupujący wymieniony w ofercie. Gdy kupuje para, podpisują je oboje partnerzy. Spółka udziela pełnomocnictwa przez swojego przedstawiciela prawnego, z dowodem jego umocowania, który sam zwykle wymaga apostille i tłumaczenia. W przypadku osób pozostających w związku małżeńskim adwokat zapyta o ustrój majątkowy, bo wpływa on na to, kto zostanie wpisany jako właściciel. Przewodnik o składaniu ważnej oferty wyjaśnia sytuację wspólnych kupujących, małżonków i spółek.
Czy pełnomocnictwo wymaga apostille?
Dokumentów podpisanych za granicą nie można po prostu użyć we Włoszech. Ich podpisy i pieczęcie musi potwierdzić organ uznawany przez Włochy. Między państwami, które stosują konwencję haską z 5 października 1961 roku, robi się to za pomocą apostille: zaświadczenia dołączonego do dokumentu lub wydanego elektronicznie, które potwierdza podpis i funkcję urzędnika, który go złożył. Włoskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyjaśnia na swojej stronie o tłumaczeniu i legalizacji dokumentów, że dokumenty z apostille są uznawane we Włoszech bez żadnych dalszych czynności w konsulacie.
Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Kanada, Australia i Nowa Zelandia stosują konwencję. Apostille wydaje się w państwie, w którym dokument podpisano, a wydaje je organ wskazany przez to państwo.
Stany Zjednoczone
W przypadku dokumentu podpisanego przed notariuszem apostille wydaje sekretarz stanu (Secretary of State) tego stanu, w którym notariusz został powołany, albo odpowiedni urząd w nielicznych stanach, które używają innej nazwy. Niektóre stany wymagają najpierw zaświadczenia od urzędnika hrabstwa (county clerk). Departament Stanu USA wydaje apostille wyłącznie dla dokumentów federalnych. Pełnomocnictwo podpisane w Nowym Jorku trafia więc do władz stanu Nowy Jork, a podpisane w Kalifornii do władz Kalifornii.
Wielka Brytania
Apostille wydaje Biuro Legalizacji (Legalisation Office) Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Wspólnoty Narodów i Rozwoju, dla dokumentów podpisanych w Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej. Pełnomocnictwo zwykle najpierw podpisuje się przed notariuszem, aby biuro miało podpis, który może potwierdzić.
Kanada
Kanada stosuje konwencję o apostille od 11 stycznia 2024 roku. Wcześniej dokumenty przeznaczone do Włoch trzeba było uwierzytelnić w Kanadzie, a następnie zalegalizować we włoskim konsulacie, więc starsze porady opisujące tę drogę są nieaktualne. Alberta, Kolumbia Brytyjska, Ontario, Quebec i Saskatchewan wydają apostille dla dokumentów podpisanych lub poświadczonych notarialnie na swoim terytorium. Global Affairs Canada wydaje je dla pozostałych prowincji, terytoriów oraz dla dokumentów federalnych.
Australia
Apostille wydaje Departament Spraw Zagranicznych i Handlu (Department of Foreign Affairs and Trade). Dokument zwykle najpierw podpisuje się przed australijskim notariuszem.
Nowa Zelandia
Apostille wydaje Departament Spraw Wewnętrznych (Department of Internal Affairs) za pośrednictwem swojej służby uwierzytelniania dokumentów. Podobnie jak gdzie indziej, pełnomocnictwo zwykle najpierw podpisuje się przed notariuszem.
Procedury, opłaty i czas oczekiwania na apostille się zmieniają, a niektóre urzędy wydają apostille elektroniczne. Aktualne zasady warto sprawdzić w urzędzie, który je wydaje, i zapytać włoskiego adwokata, czy sąd zaakceptuje otrzymaną formę.
Czy pełnomocnictwo trzeba przetłumaczyć na włoski?
Dokumenty składane we włoskim postępowaniu sądowym muszą być po włosku. Pełnomocnictwo sporządzone po angielsku wymaga tłumaczenia na włoski, które sąd zaakceptuje. Zwykle robi się to na kilka sposobów, a adwokat powie, którego oczekują sąd i delegat.
- Dokument dwujęzyczny, sporządzony równolegle po angielsku i po włosku, podpisany przed notariuszem i opatrzony jedną apostille. Pozwala to uniknąć osobnego tłumaczenia i jest popularne przy pełnomocnictwach.
- Tłumaczenie wykonane we własnym kraju i opatrzone apostille razem z oryginałem, jeśli samo oświadczenie tłumacza jest poświadczone.
- Tłumaczenie przysięgłe wykonane we Włoszech, przy którym tłumacz zaprzysięga jego zgodność przed urzędem sądowym lub notariuszem (asseverazione).
Strona Ministerstwa Spraw Zagranicznych opisuje też tłumaczenia poświadczane przez włoskie konsulaty, które mają znaczenie głównie w państwach bez systemu apostille albo bez tłumaczy przysięgłych. Niezależnie od wybranej drogi tłumaczenie musi być poprawne. Błędnie przetłumaczone nazwisko, sygnatura sprawy czy zakres umocowania to właśnie ten rodzaj pomyłki, przez który oferta upada przy otwarciu.
Włoskie konsulaty: rozwiązanie dla obywateli włoskich
Włoskie konsulaty pełnią funkcję notariuszy dla obywateli włoskich za granicą. Strona Ministerstwa Spraw Zagranicznych o czynnościach notarialnych w konsulatach wymienia pełnomocnictwa wśród najczęściej zamawianych usług, płatnych według stawek opłat konsularnych. Pełnomocnictwo sporządzone w konsulacie jest dokumentem włoskim, po włosku, więc nie wymaga ani apostille, ani tłumaczenia.
Z tej drogi mogą korzystać obywatele włoscy, w tym osoby z podwójnym obywatelstwem i osoby, które mają włoskie obywatelstwo z tytułu pochodzenia. Konsulaty nie sporządzają pełnomocnictw dla osób, które nie są obywatelami włoskimi; ci kupujący korzystają z miejscowego notariusza i apostille. W okresach dużego ruchu trudno o termin w konsulacie, więc osoba z podwójnym obywatelstwem, która planuje tę drogę, powinna zarezerwować wizytę wcześnie.
Każdy termin, wyliczony dla każdej nieruchomości
Członkowie otrzymują dla każdego domu „Podsumowanie dla prawnika”, dzięki któremu adwokat, któremu zlecą sprawę, zaczyna od właściwego obwieszczenia i właściwych liczb.
Zobacz członkostwo- Termin składania ofertZłożenie oferty i wadium12 marca
- LicytacjaOtwarcie ofert; licytacja, jeśli jest ich więcej13 marca
- Zapłata reszty cenyCena minus wadium, plus koszty11 lipca
- Dekret przeniesienia własnościOd kilku tygodni do kilku miesięcy po zapłaciewrzesień
Numer podatkowy (codice fiscale)
Przygotowując pełnomocnictwo, adwokat poprosi o włoski numer podatkowy (codice fiscale). Oferta online może zawierać zamiast niego zagraniczny numer podatkowy, ale włoski numer jest potrzebny do dekretu, więc warto go uzyskać wcześnie; jak to zrobić, wyjaśnia nasz przewodnik o kupowaniu z zagranicy. W dokumentach sądowych ważny jest wyłącznie numer nadany przez włoski urząd skarbowy.
Ile trwa przygotowanie pełnomocnictwa z zagranicy?
Na terminach kupujący z zagranicy najczęściej się potykają. Terminy składania ofert są sztywne, a formalności nie da się przyspieszyć ponad pewną granicę. Poniższe przedziały są orientacyjne i niczego nie przesądzają.
- Znalezienie adwokata, zlecenie mu sprawy i uzgodnienie zakresu pracy: od kilku dni do dwóch tygodni.
- Przygotowanie pełnomocnictwa przez adwokata i umówienie wizyty u notariusza: często tydzień lub dwa, zależnie od dostępnych terminów.
- Apostille: od wydania tego samego dnia w niektórych urzędach do kilku tygodni w innych, plus czas przesyłki w obie strony, jeśli załatwia się to pocztą.
- Tłumaczenie, jeśli pełnomocnictwo nie jest dwujęzyczne: od kilku dni do dwóch tygodni.
- Wysłanie oryginału do Włoch kurierem: kilka dni roboczych, dłużej w okresie świątecznym.
Łącznie większość kupujących powinna liczyć się z kilkoma tygodniami od decyzji o licytowaniu do chwili, gdy ważne pełnomocnictwo trafi do rąk adwokata. Przyjmowanie ofert kończy się zwykle tygodnie lub miesiące po ukazaniu się obwieszczenia, więc kto zacznie wcześnie, może zdążyć. Kto zacznie w ostatnich dwóch tygodniach, często nie zdąży. Niektórzy kupujący zlecają przygotowanie pełnomocnictwa obejmującego więcej niż jedną sprzedaż, by być gotowym, gdy pojawi się odpowiedni dom; czy to zadziała, zależy od sądu, a doradzi w tym adwokat.
Nasz przewodnik po harmonogramie licytacji komorniczej pokazuje, gdzie te kroki przypadają w toku sprawy.
Najczęstsze problemy z pełnomocnictwami
- Ogólne pełnomocnictwo, sporządzone w innym celu, przedstawione na potrzeby sprzedaży sądowej. Nie jest szczególne i nie zostanie przyjęte.
- Pełnomocnictwo podpisane przed świadkiem albo przed prawnikiem (solicitor), który nie jest notariuszem, bez notarialnego poświadczenia, które urząd wydający apostille mógłby potwierdzić.
- Apostille na tłumaczeniu, ale nie na oryginale, albo odwrotnie, gdy sąd oczekuje obu.
- Pełnomocnictwo wymieniające jednego małżonka, gdy kupują oboje, albo pełnomocnictwo spółki bez dowodu umocowania osoby podpisującej.
- Pełnomocnictwo, które dociera do Włoch po terminie składania ofert, bo kurier, święta albo urząd wydający apostille działali wolniej, niż zakładano.
- Licytant, który udziela pełnomocnictwa osobie niebędącej adwokatem i oczekuje, że będzie ona licytować. Nie może.
Czy pełnomocnictwo można odwołać lub ograniczyć?
Pełnomocnictwo można ograniczyć, na przykład do jednej sprzedaży albo do ceny maksymalnej, i można je odwołać. Odwołanie musi dotrzeć do adwokata i nie unieważnia już złożonej oferty: po złożeniu oferta jest nieodwołalna na podstawie artykułu 571, z wąskimi wyjątkami. Zmiana zdania jest więc możliwa tylko przed terminem składania ofert. Maksymalną cenę warto ustalić z adwokatem na piśmie, a nie tylko w myślach, żeby nie było wątpliwości, do jakiej kwoty może licytować.
Czas obejrzeć prawdziwe nieruchomości?
Courtdoor Briefing
- 01Gdzie są nieruchomości i od jakiej ceny startują
- 02Próg 75%, który przeocza wielu kupujących
- 03Trzy typowe nieruchomości i na co uważać
- 04Sprzedaż sądowa w czterech krokach
Wszystkie nieruchomości, nie tylko jedna trzecia
Po zakończeniu oferty założycielskiej: 100 £ rocznie lub 10 £ miesięcznie
Po zakończeniu oferty założycielskiej: 120 € rocznie lub 12 € miesięcznie
Po zakończeniu oferty założycielskiej: 130 US$ rocznie lub 13 US$ miesięcznie
Po zakończeniu oferty założycielskiej: 190 CA$ rocznie lub 19 CA$ miesięcznie
Po zakończeniu oferty założycielskiej: 200 A$ rocznie lub 20 A$ miesięcznie
Po zakończeniu oferty założycielskiej: 240 NZ$ rocznie lub 24 NZ$ miesięcznie
- Miejscowość, dokładna cena, terminy i ogłoszenie sądu
- Raport prostym językiem o dokumentach każdej nieruchomości, z sygnałami ostrzegawczymi
- Alerty o nowych nieruchomościach i obniżkach cen, co najmniej 7 dni przed odwiedzającymi bez członkostwa
- Plan licytacji dla każdej nieruchomości, z wyliczonym każdym terminem
- Historia cen i zapisane wyszukiwania w całych Włoszech
- Dokładna cena
- 38 400 €
- Licytacja
- 13 marca
- Sygnały ostrzegawcze
- 2
Rezygnacja online w dowolnym momencie.
Pytania kupujących
Czy pełnomocnictwo trzeba podpisać przed licytacją we Włoszech?
W przypadku kupującego wskazanego z nazwiska tak, bo adwokat składa ofertę na jego podstawie, a obwieszczenia zwykle wymagają jego dołączenia. W przypadku osoby do wskazania przepisy mówią jedynie, że trzeba je złożyć w ciągu trzech dni od przybicia, a sądy i komentatorzy różnią się co do tego, czy musi mieć datę sprzed sprzedaży. Adwokat dopilnuje, by przed złożeniem oferty wszystko było w porządku.
Czy amerykańskie pełnomocnictwo wymaga apostille do użycia we Włoszech?
Tak. Pełnomocnictwo podpisane przed amerykańskim notariuszem wymaga apostille od sekretarza stanu (Secretary of State) tego stanu, w którym notariusz został powołany, albo od odpowiedniego urzędu w nielicznych stanach, które używają innej nazwy, czasem po uzyskaniu zaświadczenia urzędnika hrabstwa. Wymaga też tłumaczenia na włoski, które sąd zaakceptuje.
Czy Kanada wydaje apostille na dokumenty do Włoch?
Tak, od 11 stycznia 2024 roku, kiedy konwencja o apostille weszła w życie w Kanadzie. Alberta, Kolumbia Brytyjska, Ontario, Quebec i Saskatchewan wydają własne; Global Affairs Canada obsługuje pozostałe prowincje i terytoria.
Czy włoski konsulat może sporządzić pełnomocnictwo na licytację we Włoszech?
Dla obywatela włoskiego, także z podwójnym obywatelstwem, tak: konsulaty pełnią funkcję notariuszy dla obywateli włoskich, a sporządzony dokument nie wymaga apostille ani tłumaczenia. Osoby bez włoskiego obywatelstwa korzystają z miejscowego notariusza i apostille.
Czym jest procura speciale na licytację we Włoszech?
To pełnomocnictwo szczególne, które daje adwokatowi konkretne umocowanie do składania ofert i licytowania w sprzedaży sądowej. Ogólne pełnomocnictwo nie wystarczy. Adwokat przygotowuje je pod konkretną sprzedaż, a podpisuje się je przed notariuszem.
Ile trwa przygotowanie z zagranicy pełnomocnictwa na licytację we Włoszech?
Trzeba liczyć kilka tygodni: zlecenie sprawy adwokatowi, wizyta u notariusza, apostille, ewentualne tłumaczenie i przesyłka kurierska do Włoch. Czas bardzo się różni w zależności od państwa i urzędu, więc warto zacząć na długo przed terminem składania ofert.
Źródła
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 571: oferty składane osobiście lub przez adwokata (Normattiva)
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 579, ostatni akapit: adwokaci licytujący na rzecz osób do wskazania (Normattiva)
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 583: wskazanie kupującego w ciągu trzech dni (Normattiva)
- Włoskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych: tłumaczenie i legalizacja dokumentów oraz apostille
- Włoskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych: czynności notarialne w konsulatach
Ogólne informacje o prawie włoskim, sprawdzone w źródłach wymienionych powyżej. Nie stanowią porady prawnej.

