Jak działają licytacje komornicze nieruchomości we Włoszech
W skrócie
Licytacja sądowa we Włoszech (asta giudiziaria) to włoski odpowiednik licytacji komorniczej: sędzia nakazuje sprzedaż nieruchomości, aby spłacić wierzycieli jej właściciela. Wyznaczony przez sąd delegat publikuje obwieszczenie, przyjmuje oferty od 75% ceny wywoławczej, każdą z wadium, i prowadzi licytację. Zwycięzca dopłaca resztę ceny w terminie najwyżej 120 dni, a dekret sędziego przenosi własność nieruchomości wolnej od hipotek.
Najważniejsze fakty
- Ważne są oferty od 75% ceny wywoławczej.
- Wadium wynosi co najmniej 10% oferowanej ceny, a więcej, jeśli tak stanowi obwieszczenie.
- Jeśli nikt nie złoży oferty, cenę wywoławczą można obniżyć maksymalnie o jedną czwartą, a po czterech nieudanych terminach nawet o połowę.
- Resztę ceny trzeba zapłacić w terminie wskazanym w obwieszczeniu, najpóźniej 120 dni od przybicia.
- Dekret sędziego wykreśla hipoteki i zajęcia; służebności i niektóre umowy najmu mogą pozostać w mocy.
- Nie ma pośrednika ani aktu notarialnego: sprzedaje sąd, a własność przenosi dekret.
12 500+nieruchomości wystawionych na sprzedaż przez włoskie sądy
8 500+trafi na licytację w ciągu najbliższych 30 dni
jutronajbliższy dzień licytacji we Włoszech: poniedziałek, 90+ nieruchomości
Spis treści
- Skąd biorą się sprzedaże sądowe
- Dlaczego we Włoszech jest tak wiele licytacji sądowych?
- Każda sprzedaż jest z mocy prawa jawna
- Kto jest kim w sprzedaży sądowej
- Od zajęcia do sprzedaży
- Cena i próg 75%
- Dlaczego ceny spadają z terminu na termin
- Jak przebiega sprzedaż dzisiaj
- Kto może licytować na licytacji sądowej we Włoszech?
- Gdy oferty zostają otwarte
- Po wygranej
- Co, jeśli dom jest zamieszkany?
- Sprzedaż w obecnym stanie
- Co może zatrzymać sprzedaż
- Czy licytacja sądowa to właściwy wybór?
Gdy właściciel domu przestaje spłacać kredyt hipoteczny albo upada firma, wierzyciele mogą zwrócić się do włoskiego sądu o sprzedaż nieruchomości i zaspokojenie ich z uzyskanej ceny. Te przymusowe sprzedaże nazywają się aste giudiziarie, czyli licytacje sądowe. W każdej chwili w całych Włoszech toczy się ich wiele tysięcy: od mieszkań w miastach i nad morzem po wiejskie domy, sklepy, garaże i działki.
Licytacja sądowa to włoski odpowiednik tego, co w Stanach Zjednoczonych nazywa się foreclosure lub sheriff’s sale, w Wielkiej Brytanii repossession sale, a w Australii i Nowej Zelandii mortgagee sale, z jedną istotną różnicą: we Włoszech przymusowa sprzedaż domu odbywa się pod nadzorem sędziego, a nie prywatnie przez kredytodawcę.
Ten przewodnik wyjaśnia cały proces prostym językiem, po polsku: dlaczego dochodzi do sprzedaży, kto je prowadzi, jak ustala się cenę i dlaczego ona spada, jak wygląda licytowanie i co dzieje się między wygraną a odebraniem kluczy. Opisuje ogólne zasady włoskiego kodeksu postępowania cywilnego. Każda sprzedaż ma jednak własne postanowienie i obwieszczenie, a tam, gdzie odbiegają one od ogólnego obrazu, rozstrzyga obwieszczenie o sprzedaży.
Skąd biorą się sprzedaże sądowe
Większość licytacji sądowych wynika z egzekucji z nieruchomości, zwanej esecuzione immobiliare. Wierzyciel, zwykle bank, ma hipotekę albo orzeczenie sądu, doprowadza do zajęcia nieruchomości (pignoramento) i wnosi do sądu o jej sprzedaż. Dłużnikiem jest często osoba prywatna, a dom to często ten, w którym mieszka.
Drugi rodzaj wynika z niewypłacalności. Gdy przedsiębiorstwo, a w niektórych przypadkach osoba fizyczna, zostaje uznane za niewypłacalne, wyznaczony przez sąd syndyk sprzedaje majątek na rzecz wszystkich wierzycieli łącznie. Postępowania wszczęte przed 15 lipca 2022 roku to upadłości (fallimento); nowsze, na podstawie kodeksu kryzysu przedsiębiorstwa, nazywają się liquidazione giudiziale. Ich sprzedaże wciąż powszechnie określa się jako aste fallimentari, czyli licytacje upadłościowe. Kroki są podobne, ale syndyk ma większą swobodę w organizowaniu sprzedaży, a sprzedaż przez spółkę zarejestrowaną jako podatnik VAT może podlegać VAT zamiast podatku rejestrowego.
Mniejsza część sprzedaży pochodzi z innych spraw sądowych, na przykład z podziału odziedziczonego domu między spadkobierców, którzy nie potrafią się porozumieć. Wszystkie łączy jedna cecha: sprzedającym jest sąd, a nie właściciel, a kupujący otrzymuje nieruchomość na mocy dekretu sędziego.
Dlaczego we Włoszech jest tak wiele licytacji sądowych?
Włochy mają wysoki odsetek właścicieli mieszkań i domów, a duża część rodzinnego majątku w tym kraju jest ulokowana w nieruchomościach. Gdy rodzinna firma ma kłopoty albo kredyt hipoteczny przestaje być spłacany, dom jest często jedynym składnikiem majątku, po który wierzyciele mogą sięgnąć. Sprawy sądowe trwają też długo. Egzekucja od zajęcia do sprzedaży ciągnie się zwykle kilka lat, więc nieruchomości się kumulują, a dom, który nie znajdzie nabywcy, wraca na licytację termin po terminie.
Swoją rolę odgrywają też spadki. Wiele domów w małych miejscowościach należy do kilku spadkobierców, niektórzy z nich mieszkają za granicą, a niespłacone długi lub spory potrafią doprowadzić takie domy przed sąd. Od czasu kryzysu bankowego w drugiej dekadzie XXI wieku włoskie banki sprzedały też duże pakiety niespłacanych kredytów wyspecjalizowanym inwestorom, którzy dochodzą ich przed sądami. Efektem jest stały napływ nieruchomości na rynek, ogłaszanych w publicznych włoskich obwieszczeniach sądowych, w których większość zagranicznych kupujących trudno się odnaleźć.
Każda sprzedaż jest z mocy prawa jawna
Włoskie prawo wymaga, aby każda sprzedaż sądowa była ogłoszona w publicznym obwieszczeniu sądowym. Obwieszczenie podaje cenę wywoławczą, najniższą ważną ofertę, wadium, termin składania ofert, datę ich otwarcia, sposób licytowania oraz nazwiska delegata i dozorcy. Towarzyszą mu dokumenty sądu: postanowienie o sprzedaży (ordinanza di vendita) oraz operat biegłego sądowego, czyli perizia.
Nic z tego nie jest tajne. Trudność jest praktyczna. Obwieszczenia pisane są prawniczym językiem włoskim, perizia potrafi liczyć dziesiątki stron technicznego i urbanistycznego słownictwa, a każdy sąd ma swoje zwyczaje. Dla większości osób z zagranicy, a także dla wielu Włochów, w tym miejscu trop się urywa. Courtdoor istnieje po to, by tę lukę wypełnić: każdy dom wyjaśniony prostym językiem, z wyłuskanymi faktami, które mają znaczenie.
Kto jest kim w sprzedaży sądowej
- Sędzia (giudice dell’esecuzione) nadzoruje sprawę, zarządza sprzedaż, rozstrzyga spory i podpisuje dekret przenoszący własność nieruchomości.
- Delegat (professionista delegato), czyli profesjonalista delegowany do sprzedaży, zwykle notariusz, adwokat lub księgowy, prowadzi sprzedaż w imieniu sędziego: publikuje obwieszczenie, przyjmuje i otwiera oferty, prowadzi licytację, pobiera resztę ceny i przygotowuje projekt dekretu.
- Dozorca (custode giudiziario) zarządza nieruchomością w imieniu sądu, pobiera ewentualny czynsz, pokazuje dom zainteresowanym kupnem i, tam gdzie pozwala na to prawo, doprowadza do opróżnienia go z mieszkańców.
- Biegły sądowy (esperto stimatore), zwykle architekt, inżynier lub technik budowlany, ogląda nieruchomość i sporządza perizię: opis, pomiary, status urbanistyczny, kontrolę prawną i wycenę.
- Wierzyciele wszczynają sprawę i są zaspokajani z ceny. Ten, który ją wszczyna, to creditore procedente; inni mogą do niej przystąpić.
- Dłużnik pozostaje właścicielem nieruchomości aż do dekretu i nie może licytować w sprzedaży.
W sprzedażach upadłościowych większość pracy delegata wykonuje syndyk (curatore) pod nadzorem sędziego. Spotyka się tam te same rodzaje dokumentów i w dużej mierze te same etapy.
Od zajęcia do sprzedaży
Egzekucja przebiega według stałego schematu. Znajomość tego schematu wyjaśnia, dlaczego niektóre nieruchomości wydają się utknąć w miejscu i dlaczego terminy się przesuwają.
- Zajęcie (pignoramento). Wierzyciel doręcza zajęcie dłużnikowi i wpisuje je do rejestrów nieruchomości. Od tej chwili dłużnik nie może swobodnie sprzedać ani obciążyć hipoteką nieruchomości.
- Wniosek o sprzedaż. W krótkim terminie ustawowym wierzyciel wnosi do sądu o sprzedaż i składa dokumenty z katastru i z rejestrów nieruchomości.
- Wycena. Sędzia powołuje biegłego, który ogląda nieruchomość i składa perizię z wartością rynkową i proponowaną ceną wywoławczą.
- Posiedzenie i postanowienie o sprzedaży. Sędzia wysłuchuje strony i zarządza sprzedaż, zwykle przekazując ją delegatowi i wyznaczając dozorcę. Postanowienie określa zasady: przebieg sprzedaży, wadium, termin zapłaty reszty ceny i minimalne postąpienie.
- Obwieszczenie i oferty. Delegat publikuje obwieszczenie i wyznacza termin składania ofert, zwykle 90 do 120 dni od postanowienia.
- Sprzedaż. Oferty zostają otwarte, a jeśli jest ich kilka, odbywa się licytacja. Jeśli nikt nie złoży oferty, delegat wyznacza nowy termin z niższą ceną.
- Przybicie, reszta ceny i dekret. Zwycięzca płaci resztę ceny, sędzia podpisuje dekret przeniesienia własności, a cena zostaje podzielona między wierzycieli.
Od zajęcia do pierwszej sprzedaży mija zwykle kilka lat, w obciążonych sądach dłużej. Zanim dom trafi na rynek, sprawa toczy się więc zazwyczaj od dłuższego czasu, a właściciel nie ma już wpływu ani na cenę, ani na wybór kupującego.
Bezpłatny PDFDomy z licytacji komorniczych we Włoszech na trzech stronach
Gdzie są nieruchomości i od jakiej ceny startują, próg 75%, który przeocza wielu kupujących, oraz przebieg sprzedaży sądowej w czterech krokach.
- 01Gdzie są nieruchomości
- 02Próg 75%
- 03Trzy typowe nieruchomości
- 04Sprzedaż w czterech krokach
Cena i próg 75%
Biegły najpierw szacuje wartość rynkową. Ponieważ sprzedaż sądowa odbywa się bez rękojmi i wiąże się z pewnym ryzykiem, biegły stosuje następnie obniżkę, często w przedziale od 10% do 20%, a sędzia na tej podstawie ustala cenę wywoławczą (prezzo base).
Można zaoferować mniej niż cena wywoławcza, ale nie więcej niż o jedną czwartą. Oferta w wysokości co najmniej 75% ceny wywoławczej jest ważna; każda niższa jest nieważna. Ważna nie oznacza jednak przyjęta. Jeśli jedyna oferta jest niższa od ceny wywoławczej, delegat może ją odrzucić, gdy nowy termin prawdopodobnie przyniesie lepszą cenę albo gdy wierzyciel wniesie o przyznanie mu nieruchomości.
Ta najniższa ważna oferta (offerta minima) jest podana w każdym obwieszczeniu. To kwota, na którą większość kupujących patrzy najpierw, i ta, która zmienia się za każdym razem, gdy nieruchomość nie znajdzie nabywcy.
Dlaczego ceny spadają z terminu na termin
Jeśli termin kończy się bez ważnej oferty, sprzedaż zostaje uznana za bezskuteczną (asta deserta), a delegat wyznacza nowy termin. Postanowienie sędziego zwykle pozwala za każdym razem obniżyć cenę wywoławczą maksymalnie o jedną czwartą. Po czwartym bezskutecznym terminie obniżka może sięgnąć nawet połowy. To górne granice, a nie automatyczne kroki, i sądy stosują je różnie.
Każda obniżka przesuwa w dół także próg 75%. Weźmy dom wyceniony na 100 000 €, który startuje z ceną 90 000 €, z ofertami ważnymi od 67 500 €. Po jednym bezskutecznym terminie i pełnej obniżce o 25% cena wywoławcza wynosi 67 500 € (pełna obniżka zawsze sprowadza nową cenę wywoławczą do dawnej najniższej ważnej oferty), a ważne oferty zaczynają się od 50 625 €. Po kilku terminach nieruchomość może osiągnąć niewielki ułamek pierwotnej wyceny.
Czekanie jest jednak hazardem. Niższa cena przyciąga więcej licytantów, a sprawa może się zakończyć przed kolejnym terminem, jeśli dłużnik spłaci dług. Nasz przewodnik po bezskutecznych terminach i obniżkach ceny wyjaśnia zasady i ryzyko czekania.
Jak przebiega sprzedaż dzisiaj
Niemal każda sprzedaż sądowa to dziś vendita senza incanto, dosłownie sprzedaż bez licytacji. Ta nazwa myli wszystkich, także Włochów. Oznacza, że kupujący składają oferty do określonego terminu, oferty otwiera się razem, a licytacja odbywa się tylko wtedy, gdy ofert jest więcej niż jedna. Dawna licytacja otwarta, incanto, wciąż figuruje w kodeksie, ale sądy zarządzają ją dziś tylko w rzadkich przypadkach.
Regułą są sprzedaże internetowe. Obwieszczenia przewidują trzy formy:
- Asynchroniczna sprzedaż internetowa (asincrona): po otwarciu ofert licytanci podbijają cenę przez internet w wyznaczonym okresie, często przez dobę lub dłużej, z dodatkowym czasem, jeśli oferta wpłynie tuż przed końcem.
- Synchroniczna sprzedaż internetowa (sincrona): wszyscy licytanci są połączeni jednocześnie i podbijają cenę na bieżąco, jak na licytacji na żywo.
- Sprzedaż mieszana (sincrona mista): część licytantów bierze udział przez internet, a część osobiście w biurze delegata, podczas tej samej sesji.
Nieliczne sprzedaże wciąż odbywają się w całości osobiście, z papierowymi ofertami w zapieczętowanych kopertach składanymi w biurze delegata. Obwieszczenie zawsze podaje, która forma obowiązuje.
Kto może licytować na licytacji sądowej we Włoszech?
Licytować może każdy, z wyjątkiem dłużnika i osób, którym prawo zabrania nabycia, takich jak sędzia i delegat. Kupujący z zagranicy biorą udział na tych samych zasadach co Włosi, jeśli są obywatelami UE lub EOG albo legalnie mieszkają we Włoszech, co obejmuje obywateli Szwajcarii mieszkających we Włoszech. Obywatele innych państw, w tym Szwajcarzy mieszkający w Szwajcarii, mogą kupować, jeśli ich kraj pozwala Włochom kupować u siebie; tę zasadę wzajemności powinien potwierdzić prawnik. Nasz przewodnik po kupnie z zagranicy wyjaśnia tę regułę. Można licytować samodzielnie, wspólnie z inną osobą albo przez spółkę.
Można też licytować przez prawnika. Tylko avvocato, czyli adwokat, może reprezentować kupującego w sprzedaży sądowej, na podstawie pełnomocnictwa szczególnego sporządzonego przed notariuszem. Adwokat może nawet licytować na rzecz osoby, która zostanie wskazana później (per persona da nominare), i podać nazwisko kupującego po przybiciu. Znajomy ani krewny, który nie jest adwokatem, nie może licytować za kupującego.
Do każdej oferty dołącza się wadium (cauzione) w wysokości co najmniej 10% oferowanej ceny, a więcej, jeśli tak stanowi obwieszczenie. Oferty internetowe wysyła się z certyfikowanego adresu poczty elektronicznej (PEC) z podpisem elektronicznym albo przez adwokata. Wadium wpłaca się przelewem bankowym i musi ono wpłynąć na rachunek postępowania w terminie wskazanym w obwieszczeniu, często przed terminem składania ofert; spóźnione wadium czyni ofertę nieważną. Nasz przewodnik krok po kroku po licytowaniu szczegółowo omawia ofertę.
Dokumenty sądowe każdej nieruchomości, wyjaśnione
Członkowie widzą każdy dom wystawiony obecnie na licytację sądową we Włoszech, z dokumentami wyjaśnionymi prostym językiem, po polsku, oraz planem licytacji z terminami, wadium i najniższą ważną ofertą.
Zobacz członkostwo- ZamieszkanaWłaściciel wciąż tu mieszka; dozorca sądowy opróżnia lokal po dekrecie, bez kosztów dla nabywcy
- Stan prawny budynkuZabudowany balkon odbiega od projektu; według biegłego można go zalegalizować
- WspólnotaWykazano zaległe opłaty za ten i ubiegły rok; wspólnota może ich dochodzić od nabywcy
Gdy oferty zostają otwarte
W dniu wskazanym w obwieszczeniu delegat otwiera oferty, sprawdza, czy każda jest ważna i złożona w terminie, a następnie:
- Jeśli jest jedna ważna oferta równa cenie wywoławczej lub wyższa, wygrywa.
- Jeśli jest jedna ważna oferta niższa od ceny wywoławczej, ale wynosząca co najmniej 75% tej ceny, delegat może ją przyjąć albo, w przypadkach przewidzianych przez prawo, odrzucić i zarządzić nowy termin.
- Jeśli ofert jest dwie lub więcej, delegat otwiera licytację od najwyższej oferty, z minimalnym postąpieniem podanym w obwieszczeniu. Wygrywa najwyższa oferta na koniec licytacji. Jeśli nikt nie podbije ceny, wygrywa najlepsza oferta, oceniana najpierw według ceny, a następnie według wadium, warunków płatności i chwili jej złożenia.
Jeśli ktoś nie wygra, wadium zostaje mu zwrócone. Jeśli wygra, wadium zalicza się na poczet ceny.
Po wygranej
Wygrana nazywa się przybiciem (aggiudicazione). Nie oznacza jeszcze własności. Następnie trzeba zapłacić resztę ceny, czyli cenę pomniejszoną o wadium, w terminie wskazanym w obwieszczeniu. Prawo ogranicza ten termin do 120 dni od przybicia, a niektóre obwieszczenia dają mniej. Jeśli postanowienie na to pozwala, z ważnych powodów sędzia może zezwolić kupującemu na zapłatę w ratach rozłożonych na okres do dwunastu miesięcy.
Kupujący wpłaca też kwotę na pokrycie kosztów przeniesienia własności, którą wylicza delegat: podatek rejestrowy, podatki hipoteczny i katastralny oraz swoją część wynagrodzenia delegata. Nasz przewodnik po kosztach zakupu wyjaśnia każdą z tych pozycji.
Gdy reszta ceny wpłynie, sędzia podpisuje dekret przeniesienia własności (decreto di trasferimento). Dekret jest tytułem własności. Nakazuje też wykreślenie z rejestrów hipotek i zajęć obciążających nieruchomość, także tych wpisanych po zajęciu, dzięki czemu zabezpieczone długi poprzedniego właściciela nie przechodzą wraz z domem na nowego nabywcę. Wielu kupujących finansuje resztę ceny kredytem hipotecznym, który bank wypłaca bezpośrednio na rachunek postępowania.
Dekret nie usuwa wszystkiego. Służebności (prawa takie jak prawo przejazdu przysługujące sąsiadowi), ograniczenia urbanistyczne i umowa najmu z datą pewną sprzed zajęcia mogą przetrwać sprzedaż. Perizia i obwieszczenie wskazują, co pozostaje. Nasz przewodnik po tym, co dzieje się po wygranej, opisuje tygodnie od przybicia do odebrania kluczy.
Co, jeśli dom jest zamieszkany?
Wiele nieruchomości jest wciąż zamieszkanych, przez rodzinę dłużnika albo przez najemcę. Zgodnie z przepisami, które dotyczą większości spraw obecnie wystawionych na sprzedaż, dozorca opróżnia nieruchomość na koszt postępowania, a nie kupującego, chyba że kupujący sam zwolni dozorcę z tego zadania. W przypadku domu, w którym mieszka dłużnik, nakaz opróżnienia wydaje się zwykle razem z dekretem przeniesienia własności; w innych przypadkach może zapaść wcześniej. Starsze sprawy mogą podlegać wcześniejszym przepisom, a terminy różnią się w zależności od sądu.
Najemca to inna sprawa. Umowa najmu z datą pewną (data certa) sprzed zajęcia, zwykle dlatego, że została zarejestrowana, wiąże kupującego, chyba że czynsz jest o ponad jedną trzecią niższy od czynszu godziwego. Umowa najmu zawarta na ponad dziewięć lat, która nie została wpisana przed zajęciem, wiąże tylko przez pierwsze dziewięć lat. Umowa najmu podpisana po zajęciu nie wiąże kupującego. Perizia powinna wskazywać, który przypadek zachodzi.
Sprzedaż w obecnym stanie
Sprzedaż sądowa odbywa się bez rękojmi za wady. Kodeks cywilny mówi to wprost, a obwieszczenia powtarzają to formułą visto e piaciuto, czyli „obejrzane i zaakceptowane”. Nie można niczego od nikogo dochodzić, jeśli dach przecieka, ogrzewanie nie działa albo dom okazuje się mniejszy, niż się wydawało, ani wycofać się z powodu czegoś, o czym informowała perizia.
Dlatego dokumenty mają tak duże znaczenie. Perizia odnotowuje samowole budowlane, rozbieżności między domem a katastrem, brakujące świadectwa, niezapłacone opłaty wspólnoty mieszkaniowej i to, kto mieszka w nieruchomości. Niektóre z tych problemów można tanio naprawić. Inne mogą kosztować więcej niż wynosi obniżka. Nasz przewodnik po operacie biegłego, czyli perizii wyjaśnia, co obejmuje i dlaczego każda jego część ma znaczenie.
Co może zatrzymać sprzedaż
Sprzedaże sądowe są wiarygodne, ale nic nie jest ostateczne aż do dekretu. Sprawa może zostać zawieszona lub zakończona, jeśli dłużnik spłaci cały dług, jeśli wszyscy wierzyciele zgodzą się ją zatrzymać albo jeśli sąd uwzględni sprzeciw. Terminy przesuwają się też, gdy obwieszczenie trzeba opublikować ponownie. Jeśli sprzedaż zostanie wstrzymana przed wygraną, wadium wraca do licytanta. Po zapłacie prawo chroni kupującego, a sędzia może unieważnić sprzedaż tylko w wąskich przypadkach, na przykład gdy cena jest rażąco niższa od godziwej.
Jeśli po wygranej reszta ceny nie zostanie zapłacona w terminie, przybicie zostaje cofnięte, wadium przepada, a jeśli dom zostanie później sprzedany taniej, można zostać zobowiązanym do zapłaty różnicy. Pieniądze, w tym ewentualny kredyt hipoteczny, trzeba zorganizować przed złożeniem oferty.
Czy licytacja sądowa to właściwy wybór?
Dla właściwego kupującego sprzedaż sądowa ma realne zalety. Cenę ustala rynek, często po kilku obniżkach. Nie ma prowizji pośrednika ani sprzedającego, który zmieni zdanie, a dekret wykreśla hipoteki. Proces jest jawny i prowadzony przez profesjonalistów pod nadzorem sędziego.
Wymaga jednak więcej niż zwykły zakup. Kupuje się nieruchomość w obecnym stanie, w sztywnych terminach, z wadium na szali. Opróżnienie zamieszkanego domu może potrwać, a niektóre dokumenty ujawniają problemy, których usunięcie kosztuje. Dobrze radzą sobie ci kupujący, którzy uważnie czytają dokumenty, ustalają twardą cenę maksymalną obejmującą koszty i prace oraz mają pieniądze gotowe przed złożeniem oferty.
Nowe słowa? Nasz słowniczek pojęć z licytacji sądowych wyjaśnia każde z nich w jednym lub dwóch zdaniach.
Czas obejrzeć prawdziwe nieruchomości?
Courtdoor Briefing
- 01Gdzie są nieruchomości i od jakiej ceny startują
- 02Próg 75%, który przeocza wielu kupujących
- 03Trzy typowe nieruchomości i na co uważać
- 04Sprzedaż sądowa w czterech krokach
Wszystkie nieruchomości, nie tylko jedna trzecia
Po zakończeniu oferty założycielskiej: 100 £ rocznie lub 10 £ miesięcznie
Po zakończeniu oferty założycielskiej: 120 € rocznie lub 12 € miesięcznie
Po zakończeniu oferty założycielskiej: 130 US$ rocznie lub 13 US$ miesięcznie
Po zakończeniu oferty założycielskiej: 190 CA$ rocznie lub 19 CA$ miesięcznie
Po zakończeniu oferty założycielskiej: 200 A$ rocznie lub 20 A$ miesięcznie
Po zakończeniu oferty założycielskiej: 240 NZ$ rocznie lub 24 NZ$ miesięcznie
- Miejscowość, dokładna cena, terminy i ogłoszenie sądu
- Raport prostym językiem o dokumentach każdej nieruchomości, z sygnałami ostrzegawczymi
- Alerty o nowych nieruchomościach i obniżkach cen, co najmniej 7 dni przed odwiedzającymi bez członkostwa
- Plan licytacji dla każdej nieruchomości, z wyliczonym każdym terminem
- Historia cen i zapisane wyszukiwania w całych Włoszech
- Dokładna cena
- 38 400 €
- Licytacja
- 13 marca
- Sygnały ostrzegawcze
- 2
Rezygnacja online w dowolnym momencie.
Pytania kupujących
Co to jest asta giudiziaria we Włoszech?
To włoska licytacja sądowa: sprzedaż nieruchomości zarządzona przez sędziego, aby wierzyciele mogli zostać zaspokojeni z ceny. Prowadzi ją wyznaczony przez sąd delegat, a kupujący otrzymuje nieruchomość na mocy dekretu sędziego o przeniesieniu własności, a nie aktu notarialnego.
Czy na licytacji we Włoszech można zaoferować mniej niż cena wywoławcza?
Tak, maksymalnie o jedną czwartą mniej. Ważne są oferty w wysokości co najmniej 75% ceny wywoławczej. Jeśli oferta jest jedyna i niższa od ceny wywoławczej, delegat może ją mimo to odrzucić, jeśli nowy termin prawdopodobnie przyniesie więcej.
Czy kupując dom z licytacji we Włoszech przejmuję długi poprzedniego właściciela?
Nie długi zabezpieczone na nieruchomości. Dekret przeniesienia własności nakazuje wykreślenie hipotek i zajęć. Niektóre należności mogą jednak przejść na kupującego, na przykład niezapłacone opłaty wspólnoty mieszkaniowej za bieżący i poprzedni rok, a prawa takie jak służebności przetrwają sprzedaż.
Czy włoska licytacja sądowa to to samo co licytacja komornicza?
Zasadniczo tak. Większość włoskich licytacji sądowych to sądowe sprzedaże egzekucyjne: wierzyciel doprowadza do zajęcia domu, a sędzia zarządza jego sprzedaż. Nie ma szeryfa ani sprzedaży prowadzonej przez kredytodawcę. Prowadzi ją delegat wyznaczony przez sędziego, a kupujący otrzymuje dekret sędziego zamiast aktu notarialnego.
Czy po wygraniu licytacji we Włoszech można się wycofać?
Nie bez kosztów. Jeśli reszta ceny nie zostanie zapłacona w terminie, przybicie zostaje cofnięte, wadium przepada, a kupujący może zostać zobowiązany do zapłaty różnicy, jeśli dom zostanie później sprzedany taniej.
Czy licytacje sądowe we Włoszech to licytacje państwowe?
Nie. Państwo nie sprzedaje własnych nieruchomości. Sędzia zarządza sprzedaż domu prywatnego właściciela albo nieruchomości upadłej firmy, aby wierzyciele mogli zostać zaspokojeni z ceny. Sąd nadzoruje sprzedaż, a pieniądze trafiają do wierzycieli.
Źródła
- Włoski kodeks postępowania cywilnego, księga III, przymusowa sprzedaż nieruchomości (Normattiva)
- Kodeks cywilny, artykuł 2922: brak rękojmi przy sprzedaży przymusowej (Normattiva)
- Kodeks cywilny, artykuł 2923: umowy najmu a nabywca w sprzedaży przymusowej (Normattiva)
Ogólne informacje o prawie włoskim, sprawdzone w źródłach wymienionych powyżej. Nie stanowią porady prawnej.

