Woningen uit onbeheerde nalatenschappen in Italië: kopen uit een eredità giacente, een beneficiair aanvaarde nalatenschap of van de Staat
Kort antwoord
Aanvaardt niemand een Italiaanse erfenis, dan wijst de rechtbank een curator aan die de nalatenschap beheert (eredità giacente). De curator mag een woning alleen met machtiging van de rechtbank verkopen, op een veiling of onderhands, en tekent dan een notariële akte. Een schuldeiser kan ook executie tegen de nalatenschap vragen, met een gerechtelijke veiling als gevolg. Eigendom en hypotheken werken per route anders.
De belangrijkste feiten
- Een nalatenschap is onbeheerd (giacente) als de erfgenamen haar niet hebben aanvaard en geen van hen iets ervan in bezit heeft; de rechtbank wijst dan een curator aan (art. 528 van het Burgerlijk Wetboek).
- De curator mag een woning alleen verkopen met machtiging van de rechtbank, die bij beschikking wordt gegeven en alleen bij noodzaak of duidelijk voordeel (art. 783 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering).
- Een verkoop door de curator wordt meestal afgerond met een notariële akte die de curator tekent, niet met een overdrachtsbesluit van de rechter, dus hypotheken worden niet op dezelfde manier doorgehaald als bij een executie.
- Een schuldeiser kan ook executie tegen de onbeheerde nalatenschap vragen; de woning wordt dan op een gewone gerechtelijke veiling verkocht, met een overdrachtsbesluit.
- Een erfgenaam die onder voorrecht van boedelbeschrijving aanvaardt, en de Staat als er geen andere erfgenamen zijn (art. 586 van het Burgerlijk Wetboek), kunnen ook woningen uit een nalatenschap verkopen, elk volgens eigen regels.
12.500+panden te koop via Italiaanse rechtbanken
8.500+gaan de komende 30 dagen onder de hamer
morgenvolgende veilingdag in Italië, maandag, 90+ panden
Inhoud
- Wat is een eredità giacente?
- Waarom worden woningen uit onbeheerde nalatenschappen verkocht?
- Vier routes van een onbeheerde nalatenschap naar een verkoop
- Hoe verloopt een verkoop door de curator?
- Notariële akte of overdrachtsbesluit: waarom het ertoe doet
- Krijgt de koper de woning vrij van lasten?
- In welke staat zijn woningen uit onbeheerde nalatenschappen?
- Wie woont er in een woning uit een onbeheerde nalatenschap?
- Belastingen en kosten bij een aankoop uit een nalatenschap
- Wat als er na de verkoop een erfgenaam opduikt?
- Risico's die eigen zijn aan verkopen uit nalatenschappen
- Een woord over respect
Deze pagina is bedoeld voor kopers: mensen die overwegen een Italiaanse woning te kopen die wordt verkocht omdat de eigenaar is overleden en niemand de erfenis op zich heeft genomen, of omdat de erfgenamen haar alleen hebben aanvaard tot de waarde van wat ze bevat. Bent u zelf erfgenaam, of schuldeiser van iemand die is overleden, dan staat u voor andere vragen, en is een Italiaanse advocaat de juiste persoon om u te adviseren.
Woningen uit onbeheerde nalatenschappen verschijnen in openbare Italiaanse gerechtelijke aankondigingen en lijken sterk op andere gerechtelijke verkopen. Maar de route waarlangs ze op de markt komen, de persoon die aan de kant van de verkoper tekent en de manier waarop de koper de eigendom krijgt, kunnen allemaal afwijken van een gewone executie. Deze gids legt uit wat een onbeheerde nalatenschap is, waarom haar woningen worden verkocht, welke vier routes een verkoop kan nemen en wat een koper moet begrijpen voordat hij een bod doet.
Dit is een algemene uitleg van het Italiaanse recht. De praktijk verschilt sterk per rechtbank. Een koper moet de stukken van een bepaalde woning laten lezen door een Italiaanse advocaat.
Wat is een eredità giacente?
Volgens het Italiaanse recht wordt iemand niet vanzelf erfgenaam omdat iemand anders is overleden. Wie tot een erfenis is geroepen, de chiamato, wordt pas erfgenaam door de erfenis te aanvaarden, uitdrukkelijk of door zijn gedrag, en heeft daar in het algemeen tien jaar voor (art. 480 van het Burgerlijk Wetboek). Tot iemand aanvaardt, is de nalatenschap in zekere zin van niemand in het bijzonder.
Meestal aanvaardt de familie binnen weken of maanden. Soms doet niemand dat: de erfgenamen wonen in het buitenland, of zijn bang voor de schulden, of hebben de een na de ander verworpen. Intussen staat het huis leeg, komen de rekeningen binnen en wil een bank dat haar hypotheek wordt betaald.
Artikel 528 van het Burgerlijk Wetboek regelt deze situatie. Als de geroepene niet heeft aanvaard en niets van de nalatenschap in bezit heeft, wijst de rechtbank van het arrondissement waar de nalatenschap is opengevallen een curator van de nalatenschap aan (curatore dell'eredità giacente). Dat gebeurt op verzoek van iedere belanghebbende, zoals een schuldeiser, of ambtshalve. Vanaf dat moment is de nalatenschap giacente, onbeheerd, en beheert de curator haar.
Wat de curator doet
De curator is meestal een advocaat of accountant die de rechtbank aanwijst. Artikel 529 van het Burgerlijk Wetboek beschrijft de taak: een boedelbeschrijving opmaken, de rechten van de nalatenschap doen gelden, vorderingen tegen haar beantwoorden, haar beheren, haar geld in bewaring geven zoals de rechtbank bepaalt, en rekening en verantwoording afleggen over het beheer. De curator handelt onder toezicht van een rechter, die hem op elk moment kan vervangen, en voor elke handeling die verder gaat dan gewoon beheer is machtiging van die rechter nodig (art. 782 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering).
De curator is geen erfgenaam en is nergens eigenaar van. Hij handelt voor de nalatenschap tot een erfgenaam aanvaardt, waarmee het curatorschap eindigt (art. 532 van het Burgerlijk Wetboek), tot de bezittingen zijn opgebruikt om de schulden te betalen, of tot de nalatenschap naar de Staat gaat.
Waarom worden woningen uit onbeheerde nalatenschappen verkocht?
Een curator hoort de nalatenschap te bewaren, niet uit te verkopen. Voor roerende zaken kiest de wet een praktische lijn: de curator moet de verkoop ervan binnen dertig dagen na de boedelbeschrijving regelen, tenzij de rechter anders beslist, omdat meubels en auto's in waarde dalen en gemakkelijk verloren gaan. Voor gebouwen is de regel strenger. Artikel 783 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering zegt dat de rechtbank de verkoop van onroerend goed bij beschikking in raadkamer alleen mag toestaan bij noodzaak of duidelijk voordeel.
In de praktijk zijn de redenen bekend:
- Schulden. De nalatenschap is een hypotheek, belastingen of VvE-bijdragen verschuldigd en heeft geen geld om ze te betalen.
- Lopende kosten. Een leeg huis brengt nog steeds gemeentelijke onroerendgoedbelasting, verzekering, VvE-bijdragen en reparaties met zich mee, die de nalatenschap langzaam uithollen.
- Verval. Een woning die jarenlang leegstaat, verliest waarde; eerder verkopen kan beschermen wat er over is.
Erfgenamen verwerpen een erfenis vaak omdat de overledene meer schulden dan bezittingen naliet, en zuivere aanvaarding hen persoonlijk aansprakelijk zou maken. Een woning uit een onbeheerde nalatenschap is daarom vaak minder waard dan wat erop verschuldigd was, en dat bepaalt de prijs en, vaak, de staat van het gebouw.
Vier routes van een onbeheerde nalatenschap naar een verkoop
1. De curator verkoopt, met machtiging van de rechtbank
Dit is de klassieke verkoop uit een onbeheerde nalatenschap. De curator vraagt de rechtbank om machtiging om te verkopen, meestal met een taxatie erbij, en de rechtbank beslist of een verkoop gerechtvaardigd is en onder welke voorwaarden. De beschikking legt doorgaans de prijs of de startprijs en de verkoopmethode vast. Dit is geen executie: er is geen beslag gelegd. Het is een verkoop door de nalatenschap zelf, onder toezicht van de rechtbank.
2. Een schuldeiser vraagt executie tegen de nalatenschap
Vaak komt de aanzet van een schuldeiser, zoals een bank met een hypotheek. Een executoriale titel tegen iemand die is overleden, zoals een vonnis of een notariële hypothecaire lening, kan tegen diens erfgenamen worden ten uitvoer gelegd (art. 477 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering). Heeft niemand aanvaard, dan is er geen erfgenaam om aan te spreken, en daarom vragen schuldeisers vaak juist om de benoeming van een curator, zodat ze iemand hebben tegen wie ze de zaak kunnen voeren. De curator treedt in rechte op voor de nalatenschap, en de schuldeiser laat beslag leggen op de woning en haar verkopen in een gewone executie (esecuzione immobiliare).
Voor een koper ziet deze route er precies zo uit als elke andere gerechtelijke veiling, met een gedelegeerde, een beheerder, een taxatierapport en een overdrachtsbesluit. Alles in onze gids over hoe Italiaanse gerechtelijke veilingen werken is van toepassing.
3. Een erfgenaam verkoopt uit een nalatenschap die onder voorrecht van boedelbeschrijving is aanvaard
Een erfgenaam die verborgen schulden vreest, kan aanvaarden onder voorrecht van boedelbeschrijving (accettazione con beneficio d'inventario). De verklaring wordt afgelegd bij een notaris of de griffier en ingeschreven (art. 484 van het Burgerlijk Wetboek), er wordt een boedelbeschrijving opgemaakt, en het gevolg is dat het eigen vermogen van de erfgenaam gescheiden blijft van dat van de nalatenschap: de erfgenaam is voor de schulden van de overledene alleen aansprakelijk tot de waarde van wat hij heeft geërfd (art. 490).
De prijs van die bescherming is controle. Een erfgenaam die goederen uit de nalatenschap verkoopt zonder machtiging van de rechtbank (art. 747 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering) en zonder de voorgeschreven vormen, verliest het voorrecht en wordt onbeperkt aansprakelijk (art. 493 van het Burgerlijk Wetboek). Moet de nalatenschap voor haar schuldeisers worden vereffend, dan verkoopt de erfgenaam met bijstand van een notaris en betaalt hij de schuldeisers in volgorde van voorrang (art. 498 en art. 499). De verkoper is de erfgenaam, en de verkoop is een vrijwillige verkoop onder toezicht, geen gedwongen verkoop.
Voor verzoeken die na 28 februari 2023 zijn ingediend, kunnen sinds de Cartabia-hervorming (wetsbesluit 149 van 10 oktober 2022) sommige machtigingen voor akten over geërfd vastgoed worden gegeven door de notaris die de akte zal passeren, als alternatief voor de rechtbank (art. 21 van dat besluit). Hoe vaak dat voor deze nalatenschappen gebeurt, verschilt. Hoe dan ook moet er een geldige machtiging zijn voordat de akte wordt getekend.
4. De Staat erft
Als er niemand meer is die recht heeft om te erven, gaat de nalatenschap naar de Staat (art. 586 van het Burgerlijk Wetboek). De Staat verkrijgt haar van rechtswege, zonder aanvaarding en zonder de mogelijkheid te verwerpen, en is voor de schulden van de overledene alleen aansprakelijk tot de waarde van wat hij ontvangt. Vaak gaat er een curatorschap aan vooraf en draagt de curator bij de afsluiting over wat er over is aan de instantie die het staatsvastgoed beheert. Een latere verkoop volgt de regels voor de verkoop van overheidsbezit, die buiten deze gids vallen.
Gratis pdfItaliaanse veilingwoningen, in drie pagina’s
Waar de woningen liggen en vanaf welke prijs, de 75%-regel die veel kopers over het hoofd zien, en hoe een gerechtelijke verkoop werkt in vier stappen.
- 01Waar de woningen liggen
- 02De 75%-regel
- 03Drie typische woningen
- 04De verkoop in vier stappen
Hoe verloopt een verkoop door de curator?
De wetboeken zeggen wanneer een curator mag verkopen, maar weinig over hoe. De beschikking van de rechtbank vult dat gat, en die verschilt meer dan wat ook in deze gids. In grote lijnen zijn er twee benaderingen.
Een concurrerende verkoop
Veel rechtbanken geven de voorkeur aan een verkoop waaraan iedereen kan meedingen, om de beste prijs te krijgen. De beschikking kan een verkoop naar het voorbeeld van een gerechtelijke veiling bevelen: een taxatie door een deskundige, een gepubliceerde aankondiging, gesloten biedingen met een waarborgsom, een wedstrijd tussen bieders op een vastgestelde dag en gunning aan het hoogste bod. Sommige rechtbanken lenen de executieregels, voor zover die passen; andere houden een lichtere procedure aan, met bekendmaking en biedingen maar minder formaliteiten. De waarborgsom, het minimumbod, de betalingstermijn en de manier van bieden staan allemaal in de beschikking en de aankondiging, niet in één landelijke regel.
Een onderhandse verkoop tegen een goedgekeurde prijs
Andere rechtbanken machtigen de curator, vooral bij bescheiden woningen of als zich al een koper heeft gemeld, om onderhands te verkopen voor niet minder dan een vermelde prijs, soms na bekendmaking zodat er betere biedingen kunnen binnenkomen.
Welke benadering ook geldt, de verkoop eindigt ermee dat de curator als verkoper tekent bij een notaris, met vermelding van de machtiging van de rechtbank in de akte. De notaris controleert de machtiging, de eigendomsketen in de vastgoedregisters en de gebruikelijke stukken over vergunningen en energie. De verkoopvoorwaarden zeggen wie de notaris kiest en wie het honorarium betaalt, meestal de koper.
Er is geen beheerder zoals bij een executie: de curator heeft de sleutels en regelt de toegang. En de taxatie bij een verzoek om machtiging is niet gebonden aan de gedetailleerde regels voor een taxatierapport bij een executie, dus de diepgang ervan verschilt.
Notariële akte of overdrachtsbesluit: waarom het ertoe doet
Bij een executieverkoop gaat het eigendom over via het overdrachtsbesluit van de rechter (decreto di trasferimento), dat de registers ook opdraagt de hypotheken en beslagen op de woning door te halen (art. 586 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering). Onze gids over de afronding en het overdrachtsbesluit legt die stap uit. Een verkoop door de curator werkt normaal gesproken anders.
- Hoe de eigendom overgaat. Bij een verkoop door de curator via de notariële akte, een overeenkomst. Bij een executie tegen de nalatenschap zoals gewoonlijk via het overdrachtsbesluit.
- Hypotheken en andere lasten. Geen enkele wet geeft de verkoop door de curator een automatisch zuiverend effect zoals dat van het besluit. Bij een nalatenschap die een erfgenaam onder voorrecht van boedelbeschrijving vereffent, zegt de wet dat hypotheken niet kunnen worden doorgehaald voordat de koper de prijs heeft gestort zoals de rechtbank bepaalt of de gerangschikte schuldeisers zijn betaald (art. 499 van het Burgerlijk Wetboek), en verkopen door een curator worden doorgaans op dezelfde manier afgehandeld. In de praktijk lost de prijs de hypotheekhouders af en volgt de doorhaling daarna.
- Garantie. De regel dat een gedwongen verkoop geen garantie voor gebreken geeft (art. 2922 van het Burgerlijk Wetboek) is geschreven voor gedwongen verkopen, maar de voorwaarden van een verkoop door de curator vermelden vaak dat de woning wordt verkocht zoals ze is, en als de nalatenschap eenmaal is vereffend, valt er weinig meer te vorderen.
- Bewoners. Een overdrachtsbesluit kan worden ten uitvoer gelegd tegen iedereen die er zonder recht om te blijven woont. Een akte bindt de nalatenschap die verkocht, niet een derde in het huis, dus het verwijderen van zo'n bewoner kan een aparte gerechtelijke procedure vergen.
- Kosten. Bij een akte komt het notarishonorarium bovenop de belastingen; bij een overdrachtsbesluit komt in plaats daarvan het honorarium van de gedelegeerde voor de overdracht. Onze gids over aankoopkosten behandelt de route via het besluit.
Een verkoop door de curator zit dus tussen een gerechtelijke veiling en een particuliere verkoop in: onder toezicht en met machtiging van een rechtbank, maar afgerond als een particuliere verkoop. Onze vergelijking van gerechtelijke verkopen met bankwoningen en particuliere veilingen legt uit waarom de bescherming van het besluit ertoe doet.
Krijgt de koper de woning vrij van lasten?
Meestal wel, maar minder automatisch dan bij een executie.
Bij een executie tegen de nalatenschap beveelt het overdrachtsbesluit de doorhaling van de beslagen en hypotheken. Wat blijft bestaan, is wat bij elke gerechtelijke verkoop blijft bestaan: erfdienstbaarheden, een huurovereenkomst die de koper bindt, sommige rechtsvorderingen die vóór het beslag zijn ingeschreven. Onze gids over lasten, VvE-bijdragen en erfdienstbaarheden legt uit wat het besluit wel en niet wegneemt.
Bij een verkoop door de curator of een verkoop door een erfgenaam onder voorrecht van boedelbeschrijving hangt het ervan af of de woning vrij van lasten overgaat: de hypotheekhouders moeten uit de prijs worden betaald en de inschrijvingen in de registers moeten op die basis worden doorgehaald. Dekt de prijs de hypotheken, dan is dit routine. Dekt ze die niet, dan bepalen de beschikking van de rechtbank en de schuldeisers hoe de lasten worden afgehandeld, en kunnen er verdere formele stappen nodig zijn. Sommige rechtbanken zijn bereid gebleken zelf de doorhaling te bevelen zodra de prijs is betaald; andere niet, en de wet beslecht dit punt niet. Dit is de belangrijkste juridische vraag die de advocaat van een koper vóór een bod moet beantwoorden.
De eigendomsketen
De andere eigendomsvraag is de keten van eigenaren in de vastgoedregisters. De overledene moet als eigenaar vermeld staan, en de benoeming van de curator of de aanvaarding door de erfgenaam moet de overledene met de verkoop verbinden. Gaten komen vaak voor als eerdere erfenissen nooit zijn ingeschreven; de notaris, of bij een executie de notariële verklaring en de deskundige, hoort ze op te merken. Onze gids over verkopen bij erfenis en mede-eigendom beschrijft het probleem van niet-ingeschreven aanvaardingen uitgebreider.
De rechtbankstukken van elke woning, helder uitgelegd
Leden krijgen voor elke woning een rapport in helder Nederlands dat zegt uit welk soort procedure ze komt, wie verkoopt en hoe de eigendom naar verwachting overgaat.
Bekijk het lidmaatschap- BewoondDe eigenaar woont er nog; de bewaarder maakt de woning vrij na het besluit, zonder kosten voor u
- VergunningenEen dichtgemaakt balkon wijkt af van de tekening; volgens de deskundige te legaliseren
- VvEAchterstand over dit en vorig jaar vermeld; die kan op u worden verhaald
In welke staat zijn woningen uit onbeheerde nalatenschappen?
Een onbeheerde nalatenschap betekent vaak een woning die leegstaat sinds de eigenaar overleed, soms al ruim daarvoor. Tegen de tijd dat een verkoop wordt toegestaan, kan ze jarenlang dicht hebben gezeten.
- Inboedel. De meubels en bezittingen van de overledene kunnen er nog staan. Wie bij de overdracht ruimt wat er over is, hangt af van de verkoopvoorwaarden.
- Verwaarlozing. Lege woningen hebben last van vocht, kapotte cv-ketels, daklekkages en inbraken, en de nutsvoorzieningen zijn vaak afgesloten.
- Oude onregelmatigheden. Veranderingen die tientallen jaren geleden zonder vergunning zijn aangebracht, komen hier even vaak voor als bij andere gerechtelijke verkopen.
- VvE-achterstanden. Een koper kan samen met de vorige eigenaar hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld voor de bijdragen van het lopende en het vorige jaar (art. 63 van de uitvoeringsbepalingen van het Burgerlijk Wetboek); een advocaat bevestigt hoe dit geldt voor de route van de verkoop.
Wie woont er in een woning uit een onbeheerde nalatenschap?
De meeste staan leeg. Een familielid dat bij de overledene woonde, kan er zijn blijven wonen. Een langstlevende echtgenoot die in de woning woont, komt bij een echte onbeheerde nalatenschap zelden voor, omdat een geroepene die goederen uit de nalatenschap in bezit heeft de nalatenschap niet onbeheerd kan laten (art. 528 van het Burgerlijk Wetboek), en een echtgenoot in bezit die niet op tijd een boedelbeschrijving opmaakt, wordt behandeld alsof hij zuiver heeft aanvaard (art. 485). Heeft de echtgenoot verworpen, of wordt de woning verkocht door een erfgenaam onder voorrecht van boedelbeschrijving of in een executie, dan kan het recht van de echtgenoot om in de gezinswoning te blijven wonen (art. 540 van het Burgerlijk Wetboek) zwaar wegen, en moet een advocaat nagaan hoe het wordt behandeld. Er kan ook een huurder zijn met een huurovereenkomst die de overledene heeft gesloten, en een huurovereenkomst met een wettelijk vaste datum van vóór de verkoop kan een koper binden (art. 1599 van het Burgerlijk Wetboek), net als bij een executie.
Ten slotte trekken lege woningen soms mensen aan die er helemaal geen recht hebben om te zijn. Bij een executie regelen het overdrachtsbesluit en de beheerder dit; onze gids over bewoonde woningen legt uit hoe. Bij een verkoop door de curator is er geen overdrachtsbesluit om ten uitvoer te leggen, dus de verkoopvoorwaarden horen te zeggen of de woning leeg wordt opgeleverd, en wat er gebeurt als dat niet zo is.
De rechtbankstukken van elke woning, helder uitgelegd
Leden krijgen voor elke woning ook een samenvatting voor de advocaat, om aan hun eigen Italiaanse advocaat te geven, met de punten die moeten worden bevestigd.
Bekijk het lidmaatschap- BewoondDe eigenaar woont er nog; de bewaarder maakt de woning vrij na het besluit, zonder kosten voor u
- VergunningenEen dichtgemaakt balkon wijkt af van de tekening; volgens de deskundige te legaliseren
- VvEAchterstand over dit en vorig jaar vermeld; die kan op u worden verhaald
Belastingen en kosten bij een aankoop uit een nalatenschap
De overledene was meestal een particulier, en noch de curator noch de nalatenschap drijft een onderneming, dus op een verkoop uit een onbeheerde nalatenschap rust normaal gesproken registratiebelasting en geen btw, samen met de vaste hypotheek- en kadasterbelasting. De eerstewoningregeling kan gelden als de koper aan de voorwaarden ervan voldoet.
Wordt de verkoop afgerond met een notariële akte, dan berekent de notaris de belastingen, int hij ze en laat hij de akte registreren; gaat het om een overdrachtsbesluit, dan geldt de gerechtelijke route die in onze gids over de kosten wordt beschreven. Hoe de belastbare waarde wordt bepaald, kan per route verschillen; de notaris of een commercialista bevestigt elk geval.
Het leeghalen van het huis, het herstel van jarenlange verwaarlozing en het opnieuw aansluiten van de nutsvoorzieningen komen vanaf de overdracht ook voor rekening van de koper.
Wat als er na de verkoop een erfgenaam opduikt?
De taak van de curator eindigt als een erfgenaam aanvaardt (art. 532 van het Burgerlijk Wetboek), maar de aanvaarding maakt niet ongedaan wat de curator rechtsgeldig heeft gedaan. De curator vertegenwoordigt de nalatenschap, een rechterlijke beslissing tegen de curator bindt wie later aanvaardt, en een erfgenaam die aanvaardt, neemt de nalatenschap over zoals het beheer van de curator haar heeft achtergelaten, met de prijs in plaats van de woning.
Waar het om gaat, is dat de verkoop behoorlijk was gemachtigd en binnen de bevoegdheden van de curator viel. Een handeling die een curator buiten zijn bevoegdheden verricht, of zonder de machtiging die de wet vereist, kan worden aangevochten. Daarom controleert de notaris de beschikking van de rechtbank, en daarom moet de advocaat van een koper haar ook zien.
Risico's die eigen zijn aan verkopen uit nalatenschappen
Naast de algemene risico's van elke aankoop onder toezicht van een rechtbank horen deze bij verkopen uit nalatenschappen:
- De route verkeerd lezen. Een aankondiging die een nalatenschap noemt, kan een executie, een verkoop door de curator of een verkoop door een erfgenaam beschrijven. De bescherming, de kosten en de manier waarop de eigendom overgaat, verschillen tussen die routes.
- Dunne stukken. Een curator kent de woning soms alleen uit de boedelbeschrijving, en de taxatie kan korter zijn dan een taxatierapport bij een executie.
- Trage tijdschema's. Elke stap van een verkoop door de curator heeft de goedkeuring van de rechter nodig. De afronding kan langer duren dan kopers verwachten.
- Verschillen tussen rechtbanken. Hetzelfde soort verkoop kan bij twee naburige rechtbanken heel verschillend verlopen. De beschikking en de verkoopvoorwaarden gaan altijd voor op algemene regels.
Een woord over respect
Achter elke onbeheerde nalatenschap staat iemand die is overleden, soms zonder familie in de buurt, en erfgenamen die de erfenis misschien hebben verworpen omdat aanvaarden zou hebben betekend dat ze schulden op zich namen die ze niet konden betalen. Een verkoop door de curator is de manier waarop het Italiaanse recht regelt wat iemand heeft nagelaten en de mensen betaalt aan wie hij iets verschuldigd was. Kopers hebben het volste recht om te bieden. Maar de spullen in het huis waren iemands leven, en familieleden die een aandenken komen ophalen, verdienen geduld. Vragen over een woning zijn voor de persoon die de rechtbank heeft aangewezen, nooit voor familieleden.
Niets hiervan maakt een woning uit een nalatenschap tot een slechte aankoop. Veel zijn degelijke huizen die alleen op de markt kwamen omdat niemand in staat was ze over te nemen. Hun belangrijkste risico's zijn juridisch, en die kunnen worden nagegaan voordat u biedt.
Klaar om echte woningen te bekijken?
De Courtdoor Briefing
- 01Waar de woningen liggen, en vanaf welke prijs
- 02De 75%-regel die veel kopers over het hoofd zien
- 03Drie typische woningen, en waar u op let
- 04Een gerechtelijke verkoop in vier stappen
Bekijk elke woning, niet alleen een derde
Na de startmaand: £ 100 per jaar of £ 10 per maand
Na de startmaand: € 120 per jaar of € 12 per maand
Na de startmaand: US$ 130 per jaar of US$ 13 per maand
Na de startmaand: CA$ 190 per jaar of CA$ 19 per maand
Na de startmaand: A$ 200 per jaar of A$ 20 per maand
Na de startmaand: NZ$ 240 per jaar of NZ$ 24 per maand
- Plaats, exacte prijs, data en de vermelding van de rechtbank
- Een helder rapport over de stukken van elke woning, met waarschuwingen
- Meldingen van nieuwe woningen en prijsdalingen, minstens 7 dagen vóór gratis bezoekers
- Een biedplan voor elke woning, met alle termijnen
- Prijsverloop en opgeslagen zoekopdrachten in heel Italië
- Exacte prijs
- € 38.400
- Veiling
- 13 mrt
- Waarschuwingen
- 2
Op elk moment online op te zeggen.
Vragen die kopers stellen
Wat betekent eredità giacente bij een Italiaanse woning die te koop staat?
Het betekent dat de eigenaar is overleden, dat nog niemand de erfenis heeft aanvaard en dat geen erfgenaam iets van de nalatenschap in bezit heeft, zodat de rechtbank een curator heeft aangewezen om haar te beheren. De curator mag een woning alleen met machtiging van de rechtbank verkopen.
Wordt een woning uit een onbeheerde nalatenschap in Italië op een gerechtelijke veiling verkocht?
Soms. Vraagt een schuldeiser executie tegen de nalatenschap, dan wordt de woning op een gewone gerechtelijke veiling verkocht, met een overdrachtsbesluit. Verkoopt de curator haar, dan machtigt de rechtbank de verkoop en bepaalt ze de methode, wat een concurrerende verkoop naar het voorbeeld van een veiling kan zijn of een onderhandse verkoop tegen een minimumprijs.
Wie tekent de akte als een onbeheerde nalatenschap een woning in Italië verkoopt?
De curator van de nalatenschap, als verkoper, bij een notaris, met vermelding van de beschikking van de rechtbank die de verkoop heeft gemachtigd. Hebben de erfgenamen onder voorrecht van boedelbeschrijving aanvaard, dan tekenen de erfgenamen met de vereiste machtiging. Bij een executie tegen de nalatenschap vervangt het overdrachtsbesluit van de rechter elke akte.
Worden de hypotheken doorgehaald als u koopt uit een onbeheerde nalatenschap in Italië?
Niet automatisch, zoals bij een overdrachtsbesluit. Bij een verkoop door de curator worden de hypotheekhouders normaal gesproken uit de prijs betaald en de inschrijvingen op die basis doorgehaald. Dekt de prijs de schulden niet, dan bepalen de beschikking van de rechtbank en de schuldeisers hoe het verder gaat, dus een advocaat moet dit nagaan voordat u betaalt.
Kan een erfgenaam een woning in Italië terugnemen nadat de curator haar heeft verkocht?
Niet als de verkoop behoorlijk was gemachtigd en binnen de bevoegdheden van de curator viel. De aanvaarding beëindigt het curatorschap, maar maakt de rechtsgeldige handelingen van de curator niet ongedaan; de erfgenaam krijgt de nalatenschap zoals ze is beheerd, met de prijs. Een verkoop zonder de vereiste machtiging kan worden aangevochten.
Neem ik de schulden van de overleden eigenaar over als ik een woning koop uit een Italiaanse nalatenschap?
Nee. De koper betaalt de prijs, niet de schulden van de overledene. Maar de hypotheken op de woning moeten als onderdeel van de verkoop worden afgehandeld, en de koper van een appartement kan hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld voor VvE-bijdragen van het lopende en het vorige jaar.
Bronnen
- Burgerlijk Wetboek, artikel 528: benoeming van de curator van een onbeheerde nalatenschap (Normattiva)
- Burgerlijk Wetboek, artikel 529: de taken van de curator (Normattiva)
- Burgerlijk Wetboek, artikel 532: einde van het curatorschap bij aanvaarding (Normattiva)
- Burgerlijk Wetboek, artikel 484: aanvaarding onder voorrecht van boedelbeschrijving (Normattiva)
- Burgerlijk Wetboek, artikel 493: verlies van het voorrecht bij verkoop zonder machtiging (Normattiva)
- Burgerlijk Wetboek, artikel 499: vereffening van een beneficiair aanvaarde nalatenschap en hypotheken (Normattiva)
- Burgerlijk Wetboek, artikel 586: de Staat als erfgenaam (Normattiva)
- Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, artikel 747: machtiging tot verkoop van geërfde goederen (Normattiva)
- Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, artikel 782: de curator onder toezicht van de rechter (Normattiva)
- Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, artikel 783: verkoop van goederen uit de onbeheerde nalatenschap (Normattiva)
- Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, artikel 586: het overdrachtsbesluit (Normattiva)
- Wetsbesluit 149 van 10 oktober 2022, artikel 21: machtigingen door de notaris (Normattiva)
Algemene informatie over het Italiaanse recht, gecontroleerd aan de hand van de bronnen hierboven. Geen juridisch advies.

