Basis van gerechtelijke veilingen

Gerechtelijke verkoop of iets anders? Bankwoningen, particuliere veilingen, fiscale verkopen en nepveilingen

Kort antwoord

Een echte Italiaanse gerechtelijke verkoop wordt door een rechter bevolen, geleid door een gedelegeerde die de rechtbank aanwijst, bekendgemaakt in openbare Italiaanse gerechtelijke aankondigingen, en eindigt met een besluit dat de hypotheken doorhaalt. Bankwoningen, particuliere online veilingen en notariële veilingen zijn gewone verkopen met een akte. Wie vraagt een waarborgsom op een persoonlijke rekening te storten, houdt geen gerechtelijke verkoop.

De belangrijkste feiten

  • Een gerechtelijke verkoop komt voort uit een executie (esecuzione immobiliare) of een insolventie (liquidazione giudiziale), onder een rechter.
  • Particuliere online veilingen, veilingen van makelaars en doorverkopen door banken zijn gewone verkopen: een notariële akte, vaak makelaarskosten, en geen besluit van een rechtbank.
  • De fiscus kan geen gedwongen verkoop starten van de enige woning van een schuldenaar waarin die woont, tenzij het een luxewoning is, en zijn eigen verkopen volgen de wet op de invordering van belastingen.
  • Bij een gerechtelijke verkoop gaat de waarborgsom alleen naar de rekening of het kanaal dat de aankondiging voor die procedure noemt, nooit naar een persoon.
  • Niemand kan u een overwinning beloven, u een geheime lijst verkopen van gerechtelijke verkopen die niet openbaar zijn, of tegen betaling een kavel voor u reserveren.
Italiaanse rechtbankveilingen in cijfersBekijk wat leden zien

12.300+panden te koop via Italiaanse rechtbanken

8.000+gaan de komende 30 dagen onder de hamer

over 2 dagenvolgende veilingdag in Italië, maandag, 90+ panden

Inhoud
  1. Wat maakt een verkoop tot een gerechtelijke verkoop?
  2. Bestaan er bankwoningen (REO) in Italië?
  3. Is een particuliere online veiling in Italië een gerechtelijke verkoop?
  4. Is een notariële veiling een gerechtelijke verkoop?
  5. Kan de fiscus in Italië een woning veilen?
  6. Afspraken met de schuldenaar vóór de veiling
  7. De soorten verkoop vergeleken
  8. Hoe herkent u een nepveiling van een Italiaanse rechtbank?
  9. Hoe een echte gerechtelijke verkoop eruitziet
  10. Als u denkt dat u doelwit bent geworden
  11. Waarom het verschil voor u telt

Zoek op "executieveiling Italië" of "veilingwoningen in Italië" en u treft een mengeling van dingen die op elkaar lijken. Sommige zijn echte gerechtelijke verkopen. Sommige zijn woningen die een bank of een belegger in leningen doorverkoopt. Sommige zijn particuliere veilingen van een makelaarskantoor of een onlineplatform, die het woord asta gebruiken omdat dat goed verkoopt. Een paar zijn helemaal geen verkopen, maar pogingen een waarborgsom los te krijgen van iemand die niet weet hoe het systeem werkt.

Ze zijn niet hetzelfde, en de verschillen doen ertoe. Een gerechtelijke verkoop geeft u een besluit van een rechter dat beveelt de hypotheken en beslagen op de woning door te halen. Een particuliere veiling geeft u een gewone aankoop, met een gewoon contract en de bescherming die dat contract biedt. Een nepverkoop geeft u niets. Deze gids legt uit wat elk soort verkoop is, wie er verkoopt, wat de koper krijgt, en aan welke tekenen u een echte gerechtelijke verkoop van een imitatie onderscheidt.

Wat maakt een verkoop tot een gerechtelijke verkoop?

Een gerechtelijke verkoop (vendita giudiziaria) heeft één bepalend kenmerk: de verkoper is niet de eigenaar. Een rechter beveelt de verkoop van het pand, tegen de wil van de eigenaar, zodat schuldeisers uit de prijs kunnen worden betaald. Er zijn twee hoofdroutes.

  • Executie (esecuzione immobiliare). Een schuldeiser, meestal een bank of een belegger in leningen, laat beslag leggen op het pand en vraagt de rechtbank het te verkopen. De executierechter (giudice dell'esecuzione) houdt toezicht op de zaak en draagt de verkoop meestal over aan een professional: een notaris, advocaat of accountant van de lijst van de rechtbank.
  • Insolventie (liquidazione giudiziale, in zaken die vóór 15 juli 2022 zijn geopend fallimento genoemd). Een curator (curatore) die de rechtbank aanwijst, verkoopt de bezittingen van een failliet bedrijf, of in sommige gevallen van een persoon, voor alle schuldeisers samen, onder toezicht van een rechter. Onze gids over faillissements- en executieverkopen legt uit hoe die twee verschillen.

Welke route het ook is, een echte gerechtelijke verkoop heeft dezelfde kenmerken. Ze wordt wettelijk bekendgemaakt in openbare Italiaanse gerechtelijke aankondigingen, vóór de deadline voor biedingen. De aankondiging noemt de rechtbank, de zaak, de rechter en de gedelegeerde of curator. Ze gaat vergezeld van de verkoopbeschikking en het rapport van de deskundige van de rechtbank, de *perizia*. Biedingen gaan naar de gedelegeerde in de vorm die de aankondiging voorschrijft, met een waarborgsom aan de procedure. En de koper krijgt de woning via een besluit van de rechtbank, of bij sommige insolventieverkopen via een akte gevolgd door een bevel van de rechter om de lasten door te halen, en niet via een particulier contract met de eigenaar.

Onze gids over zo werken Italiaanse gerechtelijke veilingen behandelt het volledige proces. De rest van deze gids gaat over alles wat geen gerechtelijke verkoop is, en waarom het uitmaakt naar welke van de twee u kijkt.

Bestaan er bankwoningen (REO) in Italië?

In de Verenigde Staten gaat een woning die op de executieveiling niet wordt verkocht vaak terug naar de geldverstrekker en wordt ze real estate owned, REO. De bank verkoopt haar dan via een makelaar zoals elke andere woning. Onze gids over Italiaanse en Amerikaanse executieveilingen zet de andere verschillen op een rij. In Groot-Brittannië en Australië verkoopt de geldverstrekker een teruggenomen woning meestal zelf, via een makelaar of een particuliere veiling.

Italië werkt anders. De bank neemt de woning bij wanbetaling niet terug. Ze moet via de rechtbank, en de rechtbank verkoopt de woning aan wie biedt. Een bank of belegger in leningen wordt alleen eigenaar van de woning als hij haar koopt, door te bieden zoals ieder ander of door de rechtbank te vragen het pand aan hem toe te wijzen in plaats van het aan een lage bieder te verkopen (assegnazione). Ook dan moet de schuldeiser de prijs op de gewone manier betalen, verrekend met wat hem verschuldigd is.

Na de bankproblemen van de jaren 2010 verkochten Italiaanse banken grote portefeuilles met slechte leningen aan gespecialiseerde beleggers, en die worden beheerd door incassodienstverleners, de zogeheten servicers. Sommige servicers gebruiken vennootschappen die zijn opgericht om woningen op gerechtelijke verkopen te kopen als de prijs te ver zakt, en ze later voor een betere prijs door te verkopen. Die doorverkopen komen in Italië het dichtst bij REO.

Wat u krijgt als u koopt van een bank of servicer

Een woning die door een bank, een servicer of een van hun vennootschappen wordt doorverkocht, is een gewone particuliere verkoop. De verkoper is volledig eigenaar, meestal omdat hij de woning op een gerechtelijke verkoop heeft gekocht en het besluit heeft ontvangen. U koopt met een voorlopig koopcontract en een akte die bij een notaris wordt getekend, de rogito, net zoals u van een particuliere eigenaar zou kopen. Makelaars behandelen deze verkopen vaak en rekenen hun gebruikelijke courtage, en de notaris controleert de titel vóór de akte.

Er is geen regel van 75%, geen door een rechtbank vastgestelde deadline voor biedingen, geen waarborgsom op een rekening van de procedure en geen besluit. De prijs is wat de verkoper vraagt en aanvaardt. U kunt onderhandelen, een bod doen onder voorbehoud van financiering, of afhaken voordat u een bindend contract tekent. Daar staat tegenover dat de verkoper geen reden heeft om goedkoop te verkopen: een belegger die op een gerechtelijke verkoop kocht, wil winst maken op de doorverkoop.

Sommige van deze woningen zijn een degelijke aankoop, met meer tijd en de normale bescherming van een contract. Verwar ze alleen niet met gerechtelijke veilingen.

Short sales en "saldo e stralcio"

Amerikanen kennen de short sale: de eigenaar verkoopt voor minder dan de hypotheek, met instemming van de geldverstrekker. Italië kent een vergelijkbare regeling, meestal saldo e stralcio genoemd: de schuldeiser aanvaardt een bedrag ineens dat lager is dan de schuld en geeft zijn hypotheek vrij. Het deel over afspraken vóór de veiling hieronder legt uit hoe dit samenhangt met gerechtelijke zaken.

Is een particuliere online veiling in Italië een gerechtelijke verkoop?

Het woord asta is niet beschermd. Iedereen mag een verkoop een veiling noemen, en veel particuliere bedrijven doen dat. Makelaarskantoren houden veilingen met een vaste looptijd voor hun klanten. Onlineplatforms houden particuliere vastgoedveilingen voor eigenaren die snel willen verkopen. Sommige daarvan lijken sterk op gerechtelijke verkopen: een startprijs, een deadline, een waarborgsom, online bieden.

Het zijn geen gerechtelijke verkopen. Er is geen rechter, geen beslag, geen door de rechtbank aangewezen gedelegeerde en geen besluit. De verkoper is de eigenaar, of iemand die namens de eigenaar optreedt, en de verkoop eindigt met een normale notariële akte. In de praktijk betekent dat:

  • De regels komen uit de eigen voorwaarden van het platform of het kantoor, niet uit het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Ze kunnen per verkoop verschillen.
  • De kosten zijn meestal hoger. Particuliere veilingen rekenen de koper vaak een commissie of opgeld, bovenop het honorarium van de notaris en de belastingen. Gerechtelijke verkopen rekenen geen opgeld; u betaalt belastingen en een deel van het honorarium van de gedelegeerde voor de overdracht, vastgesteld volgens een ministeriële tabel.
  • De verkoper kan zich soms terugtrekken, of een verborgen minimumprijs hanteren waaronder hij niet hoeft te verkopen. Bij een gerechtelijke verkoop staan de startprijs en het laagste geldige bod in de aankondiging.
  • Een hypotheek op de woning moet door de verkoper worden afgelost, met instemming van de bank, bij of vóór de akte. Geen rechtbank beveelt de doorhaling.
  • De bescherming is die van een gewone verkoop. De verkoper geeft de gebruikelijke wettelijke garanties, tenzij het contract die uitsluit, terwijl een gerechtelijke verkoop er geen enkele biedt.

Niets hiervan maakt particuliere veilingen slecht. Voor sommige woningen zijn ze een verstandige manier om te verkopen. Maar een koper die denkt dat een particuliere veiling een gerechtelijke verkoop is, kan uitgaan van bescherming die niet bestaat, of kosten betalen die een gerechtelijke verkoop niet zou rekenen. Lees de voorwaarden, en als het woord "rechtbank" of "tribunale" wordt gebruikt, vraag dan welke rechtbank, welke zaak en welke rechter. Een echte gerechtelijke verkoop heeft alle drie.

Voorkant van de Courtdoor BriefingGratis pdf
De Courtdoor Briefing · gratis pdf

Italiaanse veilingwoningen, in drie pagina’s

Waar de woningen liggen en vanaf welke prijs, de 75%-regel die veel kopers over het hoofd zien, en hoe een gerechtelijke verkoop werkt in vier stappen.

  1. 01Waar de woningen liggen
  2. 02De 75%-regel
  3. 03Drie typische woningen
  4. 04De verkoop in vier stappen

Altijd af te melden.

Is een notariële veiling een gerechtelijke verkoop?

Notarissen zijn op twee heel verschillende manieren bij veilingen betrokken, en dat verwart veel kopers.

Ten eerste zijn notarissen vaak de gedelegeerden bij gerechtelijke verkopen. Draagt een rechter een executieverkoop over aan een notaris, dan blijft de verkoop in elk opzicht een gerechtelijke verkoop: de notaris treedt op namens de rechtbank, de aankondiging is een openbare gerechtelijke aankondiging, en de koper krijgt een besluit van een rechter.

Ten tweede houden notarissen ook vrijwillige veilingen (aste volontarie) voor particuliere verkopers en overheidsinstellingen die ervoor kiezen per opbod te verkopen. Een gemeente die een oude school verkoopt, een goed doel dat een legaat verkoopt, of een familie die een geërfd huis verkoopt, kan een notaris vragen een formele veiling te houden. Dat zijn geen gerechtelijke verkopen. Niemand heeft beslag gelegd op het pand. De verkoper stelt de voorwaarden, de notaris zorgt dat de veiling eerlijk verloopt, en de winnaar tekent een notariële akte zoals elke andere koper.

Vrijwillige veilingen onder leiding van een notaris zijn meestal goed georganiseerd en transparant, en de notaris controleert de titel vóór de akte. Maar de koper neemt over wat het contract van de verkoper zegt over hypotheken, gebreken en bewoners. Er is geen besluit van een rechter om lasten door te halen, en geen beheerder om de woning vrij te maken.

Kan de fiscus in Italië een woning veilen?

Belasting- en socialezekerheidsschulden in Italië worden geïnd door een overheidsinstelling, de invorderingsinstantie (agente della riscossione). Voor het grootste deel van het land vervult Agenzia delle Entrate-Riscossione die rol. Zoals elke schuldeiser kan ze een hypotheek op het vastgoed van een schuldenaar laten inschrijven en in sommige gevallen een verkoop afdwingen. Haar verkopen volgen bijzondere regels uit de wet op de invordering van belastingen (presidentieel besluit 602 van 1973, waarvan de regels zijn overgenomen in de geconsolideerde wet op betalingen en invordering, wetsbesluit 33 van 2025), en niet de gewone executieregels.

De bescherming van de enige woning van een schuldenaar

Voor gezinnen is dit de belangrijkste regel. De invorderingsinstantie kan geen gedwongen verkoop starten van een pand als dat het enige vastgoed van de schuldenaar is, als woning wordt gebruikt en de schuldenaar er ingeschreven staat. De bescherming geldt niet voor luxewoningen of voor de hoogste kadastrale categorieën voor woonhuizen (A/8 villa's en A/9 kastelen en paleizen). In de praktijk executeert de fiscus dus niet de enige woning van een gewoon gezin.

Voor ander vastgoed kan de instantie alleen een gedwongen verkoop starten als de totale schuld hoger is dan € 120.000, alleen nadat ze een hypotheek op het pand heeft laten inschrijven, en alleen nadat er zes maanden zonder betaling zijn verstreken. Ze kan ook niet doorgaan als de waarde van het pand, na aftrek van hypotheken met een hogere rang, onder diezelfde drempel ligt. Door deze voorwaarden zijn verkopen door de fiscus zeldzaam vergeleken met gewone executies.

Twee details worden makkelijk over het hoofd gezien. De bescherming van de enige woning geldt voor verkopen die de fiscus zelf start. Executeert een bank dezelfde woning, dan kan de fiscus zich als schuldeiser bij die zaak aansluiten, en kan de woning op de gewone manier worden verkocht.

Hoe een verkoop door de fiscus verloopt

Een verkoop die de fiscus start, is een echte gedwongen verkoop, maar ze wordt geleid door de invorderingsinstantie zelf, volgens de wet op de invordering van belastingen, en niet door een gedelegeerde die de rechtbank aanwijst. De executierechter behandelt geschillen, een eventuele toewijzing van het pand aan de Staat en de uitbetaling van de opbrengst aan de schuldeisers. De aankondiging legt data vast voor ten hoogste drie rondes, met ten minste 20 dagen ertussen. De startprijs wordt met een formule bepaald: drie keer de waarde van het pand berekend uit het kadastrale inkomen, zoals voor de registratiebelasting. Heeft het pand nog geen kadastraal inkomen, dan kent het kadasterkantoor er eerst een toe. De waarborgsom voor elke ronde is 10% van de startprijs. Mislukt een ronde, dan begint de volgende een derde lager. Mislukt ook de derde ronde, dan kan de instantie de rechter vragen het pand aan de Staat toe te wijzen tegen de startprijs van de derde ronde.

Voor een koper is het kernpunt dat een verkoop door de fiscus een echte gedwongen verkoop is met eigen regels, die verschillen van die van de gewone gerechtelijke verkopen die de meeste gidsen beschrijven, ook de onze. De aankondiging vermeldt de voorwaarden. Laat een advocaat haar met u lezen, want aannames uit gewone executies, zoals de ondergrens van 75% voor biedingen of de lengte van de periode om te bieden, gelden hier misschien niet.

Afspraken met de schuldenaar vóór de veiling

Voordat een woning op de veiling komt, kan de zaak op verschillende manieren eindigen of een andere wending nemen. Kopers horen daar soms over als "kopen vóór de veiling" of "de schuld kopen". Die routes bestaan echt, maar het zijn routes die de eigenaar en de schuldeisers in handen hebben, niet de koper.

Saldo e stralcio

De schuldenaar, vaak met een adviseur, spreekt met de schuldeiser af minder dan de volledige schuld te betalen, in ruil waarvoor de schuldeiser zijn hypotheek vrijgeeft en de zaak stopt. Het geld voor die schikking komt soms uit de onderhandse verkoop van de woning aan een koper die de eigenaar heeft gevonden. De koper koopt dan van de eigenaar met een notariële akte, en de notaris zorgt ervoor dat de vrijgave door de schuldeiser en de doorhaling van de hypotheek samen met de betaling plaatsvinden.

Dit werkt alleen als elke schuldeiser in de zaak instemt. Een woning waarop beslag ligt, kan de eigenaar niet zomaar verkopen: volgens het Burgerlijk Wetboek heeft een verkoop na het beslag geen werking tegenover de schuldeisers in de zaak. De koper in een onderhandse afspraak moet er dus zeker van zijn dat de zaak wordt gesloten en elke last wordt opgeheven. Dat is juridisch werk voor de notaris en de advocaten, en niet iets wat een koper moet proberen op basis van een gesprek met de eigenaar.

Andere routes die de schuldenaar in handen heeft

  • De schuld aflossen. De schuldenaar kan betalen wat verschuldigd is, met rente en kosten, en de zaak eindigt.
  • Omzetting (conversione del pignoramento). Voordat de verkoop wordt bevolen, kan de schuldenaar de rechter vragen het pand te vervangen door een geldbedrag, dat in termijnen mag worden betaald als de rechter dat toestaat.
  • Rechtstreekse verkoop (vendita diretta). Onder de Cartabia-hervorming kan de schuldenaar in zaken die na 28 februari 2023 zijn begonnen, de rechter vóór de zitting waarop de verkoop wordt bevolen vragen te verkopen aan een koper die de schuldenaar heeft gevonden, voor ten minste de taxatiewaarde van de rechtbank, met een waarborgsom. Doen anderen betere biedingen, dan volgt een biedstrijd. Onze gids over de Cartabia-hervorming legt het uit.
  • De schuldeisers trekken zich terug. Geeft elke schuldeiser met een uitvoerbare vordering de zaak op, dan eindigt ze.

Courtdoor raadt niet aan contact op te nemen met eigenaren van wie de woning bij de rechtbank ligt. Gezinnen verliezen deze woningen, en benaderd worden door een vreemde die in een gerechtelijke aankondiging over hun schulden heeft gelezen, is zelden welkom. Is een afspraak mogelijk, dan komt die via de eigen adviseurs van de eigenaar, de schuldeisers en de rechtbank.

De soorten verkoop vergeleken

Op een foto ziet dezelfde woning er hetzelfde uit, via welke route ze ook wordt verkocht. Wat verandert, is wie verkoopt, welke regels gelden en wat u krijgt.

  • Gerechtelijke executieverkoop: rechter en gedelegeerde, wettelijk verplichte openbare aankondiging, biedingen vanaf 75% van de startprijs, waarborgsom aan de procedure, besluit dat hypotheken en beslagen doorhaalt. Verkocht zoals gezien.
  • Gerechtelijke verkoop bij insolventie: de curator verkoopt onder een rechter en volgens een goedgekeurd programma. Vergelijkbare bescherming, een vrijere vorm, en btw als de verkoper een bedrijf is.
  • Verkoop door de fiscus: een gedwongen verkoop die de invorderingsinstantie zelf leidt, volgens de wet op de invordering van belastingen, met eigen prijsbepaling en rondes. Wordt niet ingezet tegen de enige woning van een gewoon gezin.
  • Doorverkoop door een bank of servicer, particuliere online veiling, veiling van een makelaar of vrijwillige notariële veiling: een gewone verkoop door de eigenaar, met een notariële akte, vaak makelaarskosten of opgeld, en de verkoper lost de hypotheek af.
  • Afspraak vóór de veiling: een onderhandse verkoop door de eigenaar, alleen mogelijk als elke schuldeiser ermee instemt de zaak te sluiten.

Koopt u een gewone woning in plaats van via een gerechtelijke verkoop, dan loopt de route via makelaars, een voorlopig koopcontract en een notaris. Operation Sicily legt uit hoe makelaars op Sicilië werken (in het Engels), en dezelfde beginselen gelden in heel Italië.

Voor leden

De rechtbankstukken van elke woning, helder uitgelegd

Leden krijgen de stukken van de rechtbank voor elke woning in gewone taal uitgelegd, zodat altijd duidelijk is om wat voor verkoop het gaat.

Bekijk het lidmaatschap
Rechtbankstukken, helder uitgelegdVoorbeeld
  • BewoondDe eigenaar woont er nog; de bewaarder maakt de woning vrij na het besluit, zonder kosten voor u
  • VergunningenEen dichtgemaakt balkon wijkt af van de tekening; volgens de deskundige te legaliseren
  • VvEAchterstand over dit en vorig jaar vermeld; die kan op u worden verhaald

Hoe herkent u een nepveiling van een Italiaanse rechtbank?

Gerechtelijke verkopen trekken oplichters aan, om een voor de hand liggende reden. De prijzen lijken laag, de procedure is onbekend, en veel kopers zitten in het buitenland en kunnen niet makkelijk controleren wat hun wordt verteld. De trucs veranderen, maar ze steunen op een klein aantal kunstgrepen, en elk daarvan breekt een regel die elke echte gerechtelijke verkoop volgt.

De waarborgsom op de verkeerde plek betaald

Bij een echte gerechtelijke verkoop is de waarborgsom (cauzione) onderdeel van het bod. Ze gaat naar de rekening die de aankondiging voor die procedure noemt, of via het kanaal dat de aankondiging voorschrijft, en nergens anders heen. De rekening is van de procedure, niet van een persoon. Wint u niet, dan krijgt u haar langs dezelfde weg terug.

Beschouw daarom elk verzoek om een waarborgsom, inschrijfkosten of een "reservering" te betalen aan een particulier, een kantoor, een persoonlijke rekening, een buitenlandse rekening, een betaalapp of een cryptowallet als een teken dat de verkoop niet echt is. Hetzelfde geldt voor bankgegevens die per e-mail of berichtenapp worden gestuurd en afwijken van de aankondiging. Fraudeurs kunnen een echte aankondiging kopiëren, de rekening wijzigen en haar versturen vanaf een adres dat officieel lijkt. Komen de gegevens die u voor u hebt niet overeen met wat de gerechtelijke aankondiging zegt, betaal dan niet.

Beloftes dat u zeker wint

Niemand kan u verzekeren dat u een gerechtelijke verkoop wint. De winnaar wordt bepaald door de biedingen, in het openbaar, onder de gedelegeerde en de rechter. Wie zegt dat hij ervoor kan zorgen dat u wint, een kavel voor u kan reserveren, andere bieders weg kan houden of een lagere prijs kan "regelen", liegt of stelt een misdrijf voor. Het verstoren van een openbare veiling, door bedreiging, giften, heimelijke afspraken of bedrog, is strafbaar volgens artikel 353 van het Italiaanse Wetboek van Strafrecht, een regel met een lange geschiedenis.

Geheime lijsten en toegang voor ingewijden

Elke gerechtelijke verkoop moet vóór de deadline voor biedingen in een openbare gerechtelijke aankondiging worden bekendgemaakt. Er bestaat geen verborgen lijst van gerechtelijke verkopen die alleen ingewijden kunnen zien, en geen gerechtelijke veiling "buiten de markt". Wie een geheime lijst, een voorpublicatie of woningen die "nog niet gepubliceerd" zijn verkoopt, biedt iets aan wat niet kan bestaan. Courtdoor rekent voor uitleg, ordening en rapporten over woningen die al openbaar zijn, nooit voor toegang tot verkopen die verborgen zijn, want die zijn er niet.

Nepagenten van de rechtbank en valse functionarissen

Rechters, gedelegeerden, beheerders en griffiemedewerkers bellen kopers niet ongevraagd op, adverteren niet op sociale media en vragen niet om geld per e-mail, sms of berichtenapp. Een gedelegeerde is een ingeschreven professional, meestal een advocaat, notaris of accountant, die in de verkoopbeschikking voor die zaak wordt aangewezen. Een beheerder zorgt namens de rechtbank voor het pand en kan het aan geïnteresseerde kopers laten zien, maar neemt geen biedingen of waarborgsommen aan. Er bestaat niet zoiets als een "agent van de rechtbank" die woningen tegen commissie verkoopt.

Wees op uw hoede voor iedereen die een titel voert die officieel klinkt maar in geen enkele aankondiging voorkomt: "makelaar van de rechtbank", "agent van het tribunaal", "veilingfunctionaris", "officiële vertegenwoordiger voor executies". In Italië worden de mensen die een gerechtelijke verkoop leiden in de eigen stukken van de rechtbank genoemd, en hun rol is wettelijk vastgelegd. Onze gids over wie een gerechtelijke verkoop leidt legt elke rol uit.

Kosten voor dingen die gratis zijn

Sommige kosten bij een gerechtelijke verkoop zijn echt: de belastingen op de overdracht, het deel van de koper in het honorarium van de gedelegeerde, een fiscale zegel op het bod, en het honorarium van een advocaat of bouwkundige die u zelf inschakelt. Andere niet. U betaalt de rechtbank niet om de stukken in te zien, die met de aankondiging worden gepubliceerd. U betaalt de beheerder niet om de woning te bezichtigen. U betaalt niemand "inschrijfkosten" om te mogen bieden. Vraagt iemand voor een van deze dingen geld, vraag dan welke wet dat voorschrijft.

Hoe een echte gerechtelijke verkoop eruitziet

In plaats van naar één truc te zoeken, is het makkelijker de vorm van een echte verkoop te kennen. Elke echte Italiaanse gerechtelijke verkoop heeft deze kenmerken, en een nepverkoop mist er meestal meerdere.

  • Ze heeft een rechtbank, een zaaknummer en een rechter, en wordt in het Italiaans bekendgemaakt in openbare Italiaanse gerechtelijke aankondigingen, vóór de deadline voor biedingen.
  • Ze wordt geleid door een gedelegeerde die de rechtbank aanwijst of, bij een insolventie, een curator, van wie naam en rol in de stukken van de rechtbank staan.
  • Ze gaat vergezeld van de verkoopbeschikking en het rapport van de deskundige van de rechtbank, gepubliceerd met de aankondiging en niet op verzoek privé toegestuurd.
  • Ze vermeldt de startprijs, het laagste geldige bod, de waarborgsom, de deadline, de vorm van de verkoop en hoe biedingen worden gedaan.
  • De waarborgsom gaat alleen naar de rekening of het kanaal dat de aankondiging voor de procedure noemt.
  • Biedingen worden door de gedelegeerde in het openbaar geopend en beoordeeld, en voor elke bieder gelden dezelfde regels.
  • De koper krijgt de woning via de rechtbank, niet via een particulier contract met een tussenpersoon.

Past iets aan een verkoop niet in deze vorm, stop dan en vraag het een advocaat. Een Italiaanse advocaat kan bij de rechtbank nagaan of een zaak en een verkoop bestaan, wie de gedelegeerde is en wat de aankondiging werkelijk zegt. Dat kost veel minder dan een verloren waarborgsom.

Als u denkt dat u doelwit bent geworden

Hebt u geld betaald aan iemand die u nu verdenkt, handel dan snel. Neem direct contact op met uw bank en vraag haar te proberen de overboeking terug te halen of te bevriezen; de eerste uren tellen. Bewaar elk bericht, elke e-mail, elk betaalbewijs en alle bankgegevens. Doe aangifte bij de politie in uw eigen land en bij de Italiaanse post- en communicatiepolitie, die online fraude behandelt. Is bij de oplichting de naam van een echte professional gebruikt, laat het die professional dan ook weten, zodat hij anderen kan waarschuwen.

Betaal nooit een tweede bedrag aan iemand die aanbiedt het eerste terug te halen: herstelfraude komt na elke vorm van oplichting veel voor.

Waarom het verschil voor u telt

Weten naar welk soort verkoop u kijkt, verandert met wie u te maken hebt, welke kosten gelden, hoe snel u moet handelen en wat u aan het eind bezit. Een gerechtelijke verkoop kan de goedkoopste route zijn, zonder garantie en met vaste termijnen. Een particuliere veiling of een doorverkoop door een bank is makkelijker, maar zelden tegen de prijzen van een gerechtelijke verkoop.

Geen van beide is goed of fout. Het gaat mis als u het een voor het ander aanziet: opgeld betalen omdat u dacht op een gerechtelijke verkoop te zijn, of aannemen dat een besluit een hypotheek zal doorhalen die een particuliere verkoper moet aflossen. Twijfelt u of een gerechtelijke verkoop überhaupt bij u past, dan zet onze gids over de vraag of woningen op Italiaanse gerechtelijke veilingen de moeite waard zijn de afwegingen op een rij, en laat onze gids over aankoopkosten zien wat een gerechtelijke verkoop echt kost.

Uw volgende stap

Klaar om echte woningen te bekijken?

Gratis beginnen

De Courtdoor Briefing

  1. 01Waar de woningen liggen, en vanaf welke prijs
  2. 02De 75%-regel die veel kopers over het hoofd zien
  3. 03Drie typische woningen, en waar u op let
  4. 04Een gerechtelijke verkoop in vier stappen

Altijd af te melden.

Lidmaatschap

Bekijk elke woning, niet alleen een derde

Oprichtersprijs · alleen in de startmaand
£ 49per jaar, of £ 4,99 per maand, zolang u lid blijft
€ 59per jaar, of € 5,99 per maand, zolang u lid blijft
US$ 64per jaar, of US$ 6,49 per maand, zolang u lid blijft
CA$ 94per jaar, of CA$ 9,49 per maand, zolang u lid blijft
A$ 99per jaar, of A$ 9,99 per maand, zolang u lid blijft
NZ$ 119per jaar, of NZ$ 11,99 per maand, zolang u lid blijft

Na de startmaand: £ 100 per jaar of £ 10 per maand

Na de startmaand: € 120 per jaar of € 12 per maand

Na de startmaand: US$ 130 per jaar of US$ 13 per maand

Na de startmaand: CA$ 190 per jaar of CA$ 19 per maand

Na de startmaand: A$ 200 per jaar of A$ 20 per maand

Na de startmaand: NZ$ 240 per jaar of NZ$ 24 per maand

  • Plaats, exacte prijs, data en de vermelding van de rechtbank
  • Een helder rapport over de stukken van elke woning, met waarschuwingen
  • Meldingen van nieuwe woningen en prijsdalingen, minstens 7 dagen vóór gratis bezoekers
  • Een biedplan voor elke woning, met alle termijnen
  • Prijsverloop en opgeslagen zoekopdrachten in heel Italië
Wat een lid zietVoorbeeld
Exacte prijs
€ 38.400
Veiling
13 mrt
Waarschuwingen
2
Word oprichtend lid

Op elk moment online op te zeggen.

Vragen die kopers stellen

Zijn bankwoningen in Italië hetzelfde als woningen op een gerechtelijke veiling?

Nee. Een bank of belegger in leningen is pas eigenaar van een woning nadat hij haar heeft gekocht, meestal op een gerechtelijke verkoop. Verkoopt hij haar door, dan is dat een gewone particuliere aankoop met een notariële akte en vaak makelaarskosten, geen gerechtelijke verkoop met een besluit van een rechter.

Is een particuliere online vastgoedveiling in Italië een gerechtelijke verkoop?

Nee. Particuliere veilingen van platforms of makelaarskantoren zijn gewone verkopen door de eigenaar, volgens de eigen voorwaarden van de organisator. Er is geen rechter en geen besluit, de verkoper moet een eventuele hypotheek aflossen, en kopers betalen vaak een commissie of opgeld.

Kan de Italiaanse fiscus iemands enige woning laten veilen?

Niet door zelf de verkoop te starten. Volgens de wet op de invordering van belastingen kan de invorderingsinstantie geen gedwongen verkoop afdwingen van het enige vastgoed van een schuldenaar dat als woning wordt gebruikt en waar hij ingeschreven staat, tenzij het een luxewoning is. Ze kan zich wel aansluiten bij een verkoop die een andere schuldeiser heeft gestart.

Waar gaat de waarborgsom heen bij een echte gerechtelijke verkoop in Italië?

Alleen naar de rekening of het kanaal dat de gerechtelijke aankondiging voor die procedure noemt. Ze gaat nooit naar een persoon, een kantoor of een persoonlijke rekening. Bankgegevens die per e-mail worden gestuurd en afwijken van de aankondiging, zijn een waarschuwingsteken.

Kan iemand beloven dat ik een gerechtelijke veiling in Italië win?

Nee. De uitkomst hangt af van de biedingen, die de door de rechtbank aangewezen gedelegeerde in het openbaar beoordeelt. Wie een overwinning belooft of aanbiedt rivalen weg te houden, liegt of stelt een misdrijf voor volgens artikel 353 van het Wetboek van Strafrecht.

Kan ik in Italië een woning van de eigenaar kopen voordat ze geveild wordt?

Alleen als elke schuldeiser in de zaak instemt met een schikking en het opheffen van de lasten, meestal via een notaris. Een verkoop na het beslag heeft geen werking tegenover de schuldeisers, dus een onderhandse afspraak zonder hun instemming laat de koper onbeschermd.

Bronnen

  1. Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, artikel 591-bis: de verkoop overdragen aan een professional (Normattiva)
  2. Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, artikel 568-bis: de rechtstreekse verkoop op verzoek van de schuldenaar (Normattiva)
  3. Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, artikel 495: omzetting van het beslag (Normattiva)
  4. Burgerlijk Wetboek, artikel 2913: verkopen na het beslag hebben geen werking tegenover de schuldeisers (Normattiva)
  5. Presidentieel besluit 602 van 1973, artikel 76: gedwongen verkopen door de fiscus, regels overgenomen in wetsbesluit 33 van 2025 (Normattiva)
  6. Presidentieel besluit 602 van 1973, artikel 81: tweede en derde ronde bij verkopen door de fiscus, regels overgenomen in wetsbesluit 33 van 2025 (Normattiva)
  7. Wetboek bedrijfscrisis, artikel 216: verkopen in de gerechtelijke liquidatie (Normattiva)
  8. Wetboek van Strafrecht, artikel 353: verstoring van openbare veilingen (Normattiva)

Algemene informatie over het Italiaanse recht, gecontroleerd aan de hand van de bronnen hierboven. Geen juridisch advies.

Koopt u liever een gewone woning via een makelaar? Operation Sicily legt uit waar Italiaanse woningen te koop worden aangeboden (in het Engels).