Zakup z zagranicy

Licytacje sądowe we Włoszech dla kupujących z Wielkiej Brytanii, Irlandii, Australii i Nowej Zelandii: repossession, mortgagee sale i guide price

W skrócie

Włoska licytacja sądowa pełni tę samą rolę co repossession czy mortgagee sale, ale sprzedaje sąd, a nie kredytodawca. Najniższa ważna oferta jest publikowana, zamknięte oferty z wadium w wysokości co najmniej 10% składa się do wyznaczonego terminu, resztę ceny płaci się najpóźniej w ciągu 120 dni, a właścicielem czyni dekret sędziego, a nie umowa.

Najważniejsze fakty

  • W Wielkiej Brytanii, Irlandii, Australii i Nowej Zelandii sprzedaje kredytodawca lub zarządca (receiver); we Włoszech sprzedaż zarządza sędzia, a prowadzi ją delegat wyznaczony przez sąd.
  • Nie ma ukrytej ceny minimalnej: cena wywoławcza i najniższa ważna oferta, 75% tej ceny, są wydrukowane w obwieszczeniu.
  • Wadium wpłaca się razem z zamkniętą ofertą przed licytacją i wraca ono do tych, którzy nie wygrają.
  • Nie ma wymiany umów: resztę ceny płaci się w terminie podanym w obwieszczeniu, najpóźniej w ciągu 120 dni, a dom przenosi dekret sędziego.
  • W większości Włoch nie ma tytułu własności, za który ręczy państwo, jak w HM Land Registry czy w systemie Torrensa; własność opiera się na ciągu wpisanych aktów, który sprawdzają akta sądowe.
Włoskie licytacje komornicze w liczbachZobacz, co dostają członkowie

12 300+nieruchomości wystawionych na sprzedaż przez włoskie sądy

8 000+trafi na licytację w ciągu najbliższych 30 dni

za 2 dninajbliższy dzień licytacji we Włoszech: poniedziałek, 90+ nieruchomości

Spis treści
  1. Czy włoska licytacja sądowa to to samo co repossession lub mortgagee sale?
  2. Jak przebiega sprzedaż odebranych domów w Wielkiej Brytanii
  3. Jak przebiegają sprzedaże przymusowe w Irlandii
  4. Jak przebiegają mortgagee sales w Australii
  5. Jak przebiegają mortgagee sales w Nowej Zelandii
  6. Co jest inne we Włoszech?
  7. Co zmienia się dla kupujących z Wielkiej Brytanii, Irlandii, Australii i Nowej Zelandii?
  8. Które słowa związane z nieruchomościami znaczą we Włoszech coś innego?
  9. Czy do licytacji z Wielkiej Brytanii, Irlandii, Australii lub Nowej Zelandii potrzebny jest włoski adwokat?
  10. Dlaczego te różnice mają znaczenie przy licytowaniu?

Kto widział, jak odebrany szeregowiec w Birmingham idzie pod młotek, śledził sprzedaż przez zarządcę (receiver) w Cork, stał na chodniku w dniu aukcji w Melbourne albo złożył ofertę w przetargu (tender) na mortgagee sale w Hamilton, wie o sprzedażach przymusowych więcej niż większość ludzi. Ta wiedza pomaga we Włoszech, ale może też wprowadzać w błąd. Włoskie licytacje sądowe posługują się pojęciami, które brzmią znajomo, takimi jak zaliczka (deposit), cena minimalna (reserve), finalizacja (completion) i tytuł prawny (title), ale nadają im inne znaczenie.

Ten przewodnik zestawia cztery znane tym kupującym systemy z włoskim. Wyjaśnia w ogólnym zarysie, jak przebiegają sprzedaże odebranych domów i mortgagee sales w ich krajach, a następnie, co we Włoszech jest inne dla każdej grupy, które znajome słowa znaczą coś innego i jak z własnego kraju współpracować z włoskim adwokatem. Cały włoski proces, od początku do końca, opisuje przewodnik o tym, jak działają włoskie licytacje sądowe, i warto przeczytać go najpierw; ten przewodnik zakłada znajomość podstaw i skupia się na porównaniu.

Czy włoska licytacja sądowa to to samo co repossession lub mortgagee sale?

Cel jest ten sam, a niemal każdy szczegół inny. We wszystkich pięciu krajach dom sprzedaje się, bo nie spłacono zabezpieczonego na nim długu, a kupujący zwykle płaci mniej, niż przyniosłaby zwykła sprzedaż. Różnice zaczynają się od tego, kto sprzedaje. W Wielkiej Brytanii, Irlandii, Australii i Nowej Zelandii kredytodawca, który ma hipotekę na domu, może po doręczeniu właściwych wezwań, a w niektórych miejscach po uzyskaniu sądowego nakazu wydania nieruchomości, sprzedać go sam, przez pośrednika lub licytatora, podobnie jak każdy inny sprzedający.

Włochy nie pozwalają na to w przypadku domów. Włoskie prawo uznaje za nieważną umowę, która pozwala kredytodawcy zatrzymać nieruchomość, gdy kredytobiorca przestaje spłacać, z wąskimi wyjątkami rzadko stosowanymi wobec domów, a kredytodawca nie może sprzedać domu kredytobiorcy prywatnie. Musi wystąpić do sądu, doprowadzić do zajęcia domu i wnieść do sędziego o jego sprzedaż. Sędzia wyznacza biegłego do wyceny domu, dozorcę sądowego do opieki nad nim i zwykle delegata do przeprowadzenia sprzedaży, którym jest notariusz, adwokat lub księgowy. Sprzedającym jest sąd, a nie bank. Ten jeden fakt wyjaśnia większość tego, co następuje dalej.

Jak przebiega sprzedaż odebranych domów w Wielkiej Brytanii

W Anglii i Walii kredytodawca zwykle potrzebuje sądowego nakazu wydania nieruchomości, zanim odbierze zamieszkany dom. Gdy obejmie go w posiadanie, sprzedaje jako wierzyciel hipoteczny w posiadaniu (mortgagee in possession), z obowiązkiem dołożenia należytej staranności w celu uzyskania właściwej ceny. Wiele odebranych domów sprzedaje się przez zwykłe biura pośrednictwa, jak każdy inny dom. Inne trafiają na aukcję nieruchomości, na sali lub online.

Na tradycyjnej brytyjskiej aukcji katalog podaje cenę orientacyjną (guide price), a sprzedający ustala poufną cenę minimalną (reserve), czyli najniższą, jaką zaakceptuje. Zgodnie z wytycznymi branżowymi cena minimalna może być najwyżej o 10% wyższa od ceny orientacyjnej podanej jako jedna kwota. Od kupujących oczekuje się, że przed dniem aukcji przeczytają pakiet dokumentów prawnych (legal pack), zlecą własną ekspertyzę techniczną i kwerendy oraz załatwią finansowanie, bo transakcja staje się wiążąca w chwili uderzenia młotka. Umowy wymienia się w chwili uderzenia młotka, kupujący od razu płaci zaliczkę 10%, a finalizacja następuje zwykle po około czterech tygodniach. Kupujący, który nie sfinalizuje zakupu, traci zaliczkę i może zostać pozwany o pokrycie straty sprzedającego.

Niektóre sprzedaże online stosują tak zwaną nowoczesną metodę aukcji (modern method of auction), z opłatą rezerwacyjną i dłuższym czasem na wymianę umów. Szkocja i Irlandia Północna mają własne procedury. W każdej wersji to jednak kredytodawca lub jego agent decyduje, jak i kiedy sprzedać, a stroną prawną zajmuje się solicitor lub licencjonowany conveyancer.

Jak przebiegają sprzedaże przymusowe w Irlandii

W Irlandii kredytodawca zwykle potrzebuje sądowego nakazu wydania domu rodzinnego, a następnie sprzedaje go sam; nieruchomości na wynajem i inwestycyjne często sprzedaje zarządca (receiver) wyznaczony przez kredytodawcę na podstawie umowy hipotecznej. Kredytodawca lub zarządca sprzedaje przez pośrednika, w Irlandii nazywanego auctioneer, z wolnej ręki (private treaty) albo na aukcji, także online. Zgodnie z ustawą Property Services (Regulation) Act 2011 pośrednik musi podać sprzedającemu doradzaną wartość rynkową i nie może reklamować ani podawać niższej kwoty, co wyklucza niskie ceny orientacyjne, którymi w Wielkiej Brytanii czasem przyciąga się tłum.

Na irlandzkiej aukcji kupujący zwykle podpisuje umowę w dniu aukcji i płaci zaliczkę, najczęściej 10%, a zamknięcie transakcji następuje kilka tygodni później. Podobnie jak w Wielkiej Brytanii solicitor kupującego bada tytuł prawny i kwestie planistyczne przed aukcją, bo po niej nie ma okresu warunkowego. Sprzedaże przez zarządcę wiążą się też z niewielką ilością informacji od sprzedającego, który nigdy w domu nie mieszkał i daje niewiele zapewnień na jego temat albo nie daje żadnych.

Okładka Courtdoor BriefingBezpłatny PDF
Courtdoor Briefing · bezpłatny PDF

Domy z licytacji komorniczych we Włoszech na trzech stronach

Gdzie są nieruchomości i od jakiej ceny startują, próg 75%, który przeocza wielu kupujących, oraz przebieg sprzedaży sądowej w czterech krokach.

  1. 01Gdzie są nieruchomości
  2. 02Próg 75%
  3. 03Trzy typowe nieruchomości
  4. 04Sprzedaż w czterech krokach

Rezygnacja w dowolnym momencie.

Jak przebiegają mortgagee sales w Australii

W Australii kredytodawca musi doręczyć kredytobiorcy formalne wezwania z powodu zaległości, a jeśli kredytobiorca nie chce się wyprowadzić, uzyskać sądowy wyrok nakazujący wydanie nieruchomości, zanim obejmie ją w posiadanie i sprzeda, na podstawie National Credit Code w przypadku większości kredytów mieszkaniowych oraz stanowego prawa nieruchomości. Musi działać w dobrej wierze i dołożyć należytej staranności co do ceny, a szczegóły określa prawo stanowe. Większość mortgagee sales prowadzi agent, często na publicznej aukcji, czasem z wolnej ręki lub w drodze zbierania deklaracji zainteresowania (expressions of interest).

Dzień aukcji zna każdy australijski kupujący. Agent ustala cenę minimalną, licytator może składać oferty w imieniu sprzedającego (vendor bids) tam, gdzie pozwala na to prawo stanowe, a jeśli licytacja zatrzyma się poniżej ceny minimalnej, nieruchomość zostaje wycofana (passed in), zwykle z pierwszeństwem negocjacji dla najwyżej licytującego. W stanach, które przewidują okres na odstąpienie od umowy (cooling-off) przy sprzedaży z wolnej ręki, nie ma on zastosowania na aukcji. Zwycięzca podpisuje umowę w dniu aukcji i płaci zaliczkę, często 10%, a rozliczenie (settlement) następuje w dniu wskazanym w umowie, zwykle 30 do 90 dni później. Pracę prawną wykonuje conveyancer lub solicitor, a kupujący przed licytacją zlecają własną inspekcję budowlaną i kontrolę szkodników.

Jak przebiegają mortgagee sales w Nowej Zelandii

W Nowej Zelandii ustawa Property Law Act 2007 wymaga, by kredytodawca doręczył wezwanie dające kredytobiorcy co najmniej 20 dni roboczych na zapłatę, zanim będzie mógł sprzedać. Sprzedając, musi dołożyć należytej staranności, by uzyskać najlepszą cenę rozsądnie osiągalną w chwili sprzedaży. W praktyce kredytodawca zamawia wycenę u zarejestrowanego rzeczoznawcy, wyznacza agenta, przez kilka tygodni promuje dom i sprzedaje go na aukcji, w przetargu lub w sprzedaży z terminem ofert (deadline sale).

Przetarg jest najbliższym odpowiednikiem włoskiego sposobu działania, jaki kupujący z Nowej Zelandii znają. Kupujący wysyłają pisemne oferty do wyznaczonego terminu, sprzedający widzi je razem, a żaden z kupujących nie widzi pozostałych. Mortgagee sales w Nowej Zelandii odbywają się zwykle na zasadzie as is, where is, z niewielkimi zapewnieniami, a kupujący przed zobowiązaniem się zamawiają własny raport LIM i raport budowlany. Sprzedaż na aukcji staje się bezwarunkowa w chwili uderzenia młotka, z zaliczką, najczęściej 10%, płatną w dniu aukcji.

Co jest inne we Włoszech?

Na tle tych czterech systemów włoska sprzedaż sądowa ma sześć cech, które najbardziej liczą się dla kupującego z każdego z tych krajów.

  1. Sprzedaje sąd. Kredytodawca nie może wybrać pośrednika, metody, terminu ani nabywcy. Sędzia zarządza sprzedaż, a delegat ją prowadzi według zasad określonych w Kodeksie postępowania cywilnego i w postanowieniu sędziego o sprzedaży.
  2. Wszystko jest publikowane. Publiczne obwieszczenie sądowe podaje cenę wywoławczą (prezzo base), najniższą ważną ofertę, wadium, termin składania ofert i datę ich otwarcia. Towarzyszy mu operat biegłego sądowego z wyceną, perizia.
  3. Oferty są zamknięte i składa się je najpierw. Większość sprzedaży prowadzi się jako sprzedaż bez licytacji otwartej (vendita senza incanto): ofertę z wadium wysyła się do wyznaczonego terminu, delegat otwiera wszystkie oferty razem, a licytacja następuje tylko wtedy, gdy są co najmniej dwie.
  4. Istnieje opublikowany próg. Oferta w wysokości co najmniej 75% ceny wywoławczej jest ważna. Niższa jest nieważna.
  5. Niesprzedane domy wracają taniej. Jeśli nie wpłynie żadna ważna oferta, wyznacza się nowy termin, zwykle z niższą ceną wywoławczą. Nasz przewodnik o obniżkach cen i bezskutecznych terminach wyjaśnia granice.
  6. Dom przenosi dekret, a nie umowa. Po zapłacie reszty ceny sędzia podpisuje dekret przeniesienia własności, który nakazuje wykreślenie hipotek i zajęć.

Nasz przewodnik o cenie wywoławczej i dniu licytacji wyjaśnia, co dzieje się przy otwarciu ofert, w tym co delegat może zrobić z jedyną ofertą niższą od ceny wywoławczej.

Dla członków

Każdy termin, wyliczony dla każdej nieruchomości

Członkowie otrzymują dokumenty każdego domu wyjaśnione prostym językiem, po polsku, z wadium, najniższą ważną ofertą i terminami zebranymi w planie licytacji.

Zobacz członkostwo
Plan licytacjiPrzykład
  • Termin składania ofertZłożenie oferty i wadium12 marca
  • LicytacjaOtwarcie ofert; licytacja, jeśli jest ich więcej13 marca
  • Zapłata reszty cenyCena minus wadium, plus koszty11 lipca
  • Dekret przeniesienia własnościOd kilku tygodni do kilku miesięcy po zapłaciewrzesień

Co zmienia się dla kupujących z Wielkiej Brytanii, Irlandii, Australii i Nowej Zelandii?

Kupujący z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej

Największa zmiana dotyczy momentu zobowiązania. Na brytyjskiej aukcji pracę domową odrabia się przed uderzeniem młotka, a zobowiązanie powstaje w chwili jego uderzenia. We Włoszech powstaje wcześniej: wysłanej oferty nie można wycofać, z wąskimi wyjątkami, więc pracę domową trzeba skończyć przed terminem składania ofert, a nie przed dniem aukcji. Druga duża zmiana dotyczy ceny. Nie ma ceny minimalnej ustalanej przez sprzedającego ani ceny orientacyjnej, którą można przesunąć; liczby w obwieszczeniu to liczby, od których wychodzi delegat. Kto jest przyzwyczajony do licytowania na sali, wśród innych licytantów, powinien się raczej spodziewać licytacji, która rusza od najwyższej zamkniętej oferty, zwykle online, z minimalnym postąpieniem określonym w obwieszczeniu.

Kilku rzeczy zabraknie. Nie ma pakietu prawnego przygotowanego przez solicitora sprzedającego, odpowiedzi na zapytania ani formularza z informacjami o nieruchomości wypełnianego przez sprzedającego. Zastępują je akta sądowe, obwieszczenie i perizia, a nikt nie odpowiada na pytania w imieniu sprzedającego.

Kupujący z Irlandii

Kupujący z Irlandii uznają etap zamkniętych ofert za bliższy sprzedaży z wolnej ręki ze sztywną datą zamknięcia niż irlandzkiej aukcji. Zarządca, z jego ograniczoną wiedzą o domu, nie ma odpowiednika: biegły sądowy obejrzał dom, a dozorca wyznaczony przez sąd opiekuje się nim i pokazuje go zainteresowanym zakupem. Jako obywatele UE kupujący z Irlandii licytują na tych samych warunkach co Włosi, a ich przelewy bankowe pozostają w strefie euro, co zdejmuje część ciężaru z wpłaty wadium i reszty ceny.

Kupujący z Australii

Nie ma dnia aukcji w australijskim sensie, agenta na chodniku, ofert w imieniu sprzedającego ani negocjacji po wycofaniu domu. Gdy włoski termin kończy się bez ważnej oferty, sprzedaż uznaje się za bezskuteczną (asta deserta), a dom wraca w późniejszym terminie, zwykle taniej. W międzyczasie nie można zadzwonić do agenta i złożyć oferty. Inne jest też rozliczenie: resztę ceny wpłaca się na rachunek postępowania w terminie podanym w obwieszczeniu, a własność przechodzi z dekretem sędziego, który może zapaść kilka tygodni lub miesięcy później.

Kupujący z Nowej Zelandii

Kto kupował w przetargu, uzna pierwszy etap za znajomy: pisemne oferty, termin, wszystkie otwierane razem. Różnica polega na tym, co dzieje się dalej. W nowozelandzkim przetargu sprzedający wybiera lub negocjuje. We Włoszech delegat stosuje sztywne zasady: jedna ważna oferta równa cenie wywoławczej lub od niej wyższa wygrywa; dwie lub więcej prowadzą do licytacji od najwyższej oferty; a jeśli nikt nie podbije, wygrywa najlepsza oferta według ustalonych kryteriów. Nikt nie może po cichu przyjąć spóźnionej, wyższej oferty po terminie. Podobnie jak mortgagee sale w Nowej Zelandii, włoska sprzedaż odbywa się w stanie widzianym, bez rękojmi.

Kto może licytować i według czyjego zegara?

Obywatele UE i EOG mogą kupować we Włoszech na tych samych warunkach co Włosi, podobnie jak cudzoziemcy legalnie mieszkający we Włoszech. Dotyczy to obywateli Irlandii i każdego, kto ma drugi paszport kraju UE. Brytyjczycy, Australijczycy i Nowozelandczycy zależą od włoskiej zasady wzajemności, a adwokat potwierdza sytuację dla danego obywatelstwa przed licytacją; nasz przewodnik o zakupie z zagranicy wyjaśnia tę zasadę i karty krajów prowadzone przez włoskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

Każdy termin i każde posiedzenie we włoskim obwieszczeniu podaje się w czasie włoskim. Wielka Brytania i Irlandia są przez cały rok o godzinę za Włochami. Wschodnia Australia jest od ośmiu do dziesięciu godzin do przodu, Perth o sześć lub siedem, a Nowa Zelandia od dziesięciu do dwunastu, zależnie od czasu letniego po obu stronach, więc termin wyznaczony na południe we Włoszech może wypaść wieczorem lub późno w nocy czasu lokalnego. Licytacja online trwająca dzień lub dłużej ma tu mniejsze znaczenie niż posiedzenie na żywo, a adwokat licytujący w imieniu kupującego usuwa problem.

Które słowa związane z nieruchomościami znaczą we Włoszech coś innego?

Oto słowa, które najczęściej mylą kupujących z Wielkiej Brytanii, Irlandii, Australii i Nowej Zelandii.

Zaliczka (deposit)

W tych krajach zaliczkę płaci zwycięzca przy podpisaniu lub wymianie umów. We Włoszech wadium (cauzione) płaci każdy licytant, razem z ofertą, zanim ktokolwiek wie, kto wygra. Wynosi co najmniej 10% oferowanej ceny albo więcej, jeśli wymaga tego obwieszczenie. Przegrany je odzyskuje. Zwycięzcy zalicza się je na poczet ceny. Jeśli zwycięzca nie zapłaci reszty ceny, sędzia stwierdza jego zwłokę, zatrzymuje wadium jako karę, a jeśli dom sprzeda się później taniej, można mu nakazać zapłatę różnicy. Nasz przewodnik o ważnej ofercie i wadium wyjaśnia te zasady.

Cena minimalna i cena orientacyjna (reserve, guide price)

Włochy nie znają ceny minimalnej w sensie, do którego ci kupujący są przyzwyczajeni. Cena wywoławcza jest publikowana, a najniższa ważna oferta, 75% ceny wywoławczej, jest wydrukowana w obwieszczeniu. Najbliższym włoskim odpowiednikiem ceny minimalnej jest uprawnienie delegata do odrzucenia jedynej oferty niższej od ceny wywoławczej, jeśli w nowym terminie prawdopodobna jest lepsza cena albo wierzyciel wniósł o przejęcie domu. Ani cena wywoławcza, ani próg 75% nie są ceną orientacyjną w brytyjskim sensie: to zasady, a nie marketing.

Exchange, completion i settlement

Nie ma wymiany umów ani dnia finalizacji, w którym klucze wydaje się w zamian za pieniądze. Wygrana to przybicie (aggiudicazione), które zobowiązuje do zapłaty, ale nie czyni właścicielem. Resztę ceny płaci się w terminie podanym w obwieszczeniu, najpóźniej w ciągu 120 dni, a sędzia podpisuje następnie dekret przeniesienia własności (decreto di trasferimento). To dekret przenosi własność. Nasz przewodnik o zamknięciu zakupu i dekrecie przeniesienia własności omawia te kroki.

Tytuł prawny (title)

Kupujący z Wielkiej Brytanii i Irlandii są przyzwyczajeni do tytułu wpisanego do rejestru gruntów, za który ręczy państwo, a kupujący z Australii i Nowej Zelandii do systemu Torrensa (Torrens title), w którym sam rejestr jest dowodem własności. W większości kraju Włochy nie mają żadnego z nich, choć kupujący z Irlandii, których grunt wciąż figuruje w Registry of Deeds, uznają włoskie podejście za znajome. Włoskie rejestry nieruchomości ewidencjonują akty i hipoteki według nazwisk osób, których dotyczą, a własności dowodzi nieprzerwany ciąg wpisanych aktów. Akta sprzedaży sądowej muszą zawierać albo zaświadczenia z rejestrów za 20 lat przed zajęciem, albo obejmujące ten okres zaświadczenie notarialne. Dekret staje się następnie aktem własności kupującego. W Południowym Tyrolu, Trydencie i niektórych obszarach północno-wschodnich obowiązuje system ksiąg gruntowych pochodzenia austriackiego, opisany w naszym przewodniku o księdze gruntowej Tavolare.

Ekspertyza i kwerendy (survey, searches)

Brytyjską ekspertyzę techniczną (survey), australijską inspekcję budowlaną i kontrolę szkodników oraz nowozelandzki raport budowlany zleca kupujący. Włoskiej perizii nie: to operat biegłego sądowego sporządzony dla sędziego, obejmujący opis, stan urbanistyczny, kontrole prawne i wycenę. Często jest dokładny, ale nie jest ekspertyzą kupującego i nie daje mu żadnych roszczeń, jeśli zawiera błędy. Wielu kupujących płaci też miejscowemu technikowi budowlanemu (geometra) lub architektowi za obejrzenie domu. Znane tym kupującym kwerendy (searches) nie mają jednego włoskiego odpowiednika; ten obszar pokrywają perizia i zaświadczenie notarialne.

Passed in i cooling-off

Włoska sprzedaż bez ważnej oferty jest bezskuteczna (deserta), a nie passed in, i nikt potem nie negocjuje. Nie ma też okresu na odstąpienie od umowy, jak wyjaśniono wyżej: oferta wiąże od chwili wysłania, a przybicie zobowiązuje do zapłaty.

Czy do licytacji z Wielkiej Brytanii, Irlandii, Australii lub Nowej Zelandii potrzebny jest włoski adwokat?

Solicitor ani conveyancer z kraju kupującego nie może działać w jego imieniu we włoskiej sprzedaży sądowej, podobnie jak włoski pośrednik czy krewny. W sprzedaży bez incanto złożyć ofertę i licytować może tylko sam kupujący albo włoski adwokat (avvocato). Większość kupujących z zagranicy korzysta z adwokata, który czyta dokumenty, wysyła ofertę, uczestniczy w otwarciu i ewentualnej licytacji w ustalonym limicie oraz prowadzi kroki po przybiciu.

Nie ma też conveyancingu w znanym tym kupującym sensie. Włoski notariusz, który obsługuje zwykłe sprzedaże, nie przygotowuje aktu przy sprzedaży sądowej, bo tę rolę pełni dekret. Delegat, często notariusz, pracuje dla sądu i nie może doradzać kupującemu. Adwokat jest więc jedynym profesjonalistą po stronie kupującego i warto wybrać takiego, który często prowadzi sprzedaże sądowe w danym sądzie, a zakres pracy i honorarium uzgodnić na piśmie.

Aby licytować w imieniu kupującego, adwokat potrzebuje pełnomocnictwa szczególnego (procura speciale), zwykle podpisanego przed notariuszem. Wszystkie cztery kraje stosują konwencję haską o apostille, więc pełnomocnictwo podpisane przed notariuszem w kraju kupującego zwykle wymaga apostille; w Irlandii wydaje ją Department of Foreign Affairs. Pełnomocnictwo w języku angielskim wymaga też włoskiego tłumaczenia akceptowanego przez sąd. Nasz przewodnik o licytowaniu przez adwokata omawia pełnomocnictwo, apostille, tłumaczenie i czas, jaki to wszystko zajmuje.

Adwokat może też polecić miejscowego technika budowlanego, a w razie potrzeby włoskiego księgowego (commercialista). Doradca w kraju kupującego nadal zajmuje się przepisami podatkowymi i sprawozdawczymi tego kraju dotyczącymi nieruchomości za granicą.

Dlaczego te różnice mają znaczenie przy licytowaniu?

Łącznie różnice zmieniają bardziej sposób przygotowania niż sam sposób licytowania.

  • Analiza, pieniądze i adwokat muszą być gotowe przed terminem składania ofert, a nie przed dniem aukcji, bo oferta wiąże.
  • Najniższą ważną cenę widać z góry, więc pytanie nie brzmi, jaka jest cena minimalna, lecz o ile ponad próg warto pójść, jeśli inni będą licytować.
  • Nie ma negocjacji. Jeśli dom się nie sprzeda, wraca w późniejszym terminie i można jedynie licytować ponownie.
  • Cała reszta ceny jest potrzebna w terminie, najpóźniej w ciągu 120 dni. Kto zamierza pożyczyć, powinien załatwić kredyt przed licytacją.
  • Dekret wykreśla hipoteki i zajęcia, ale nie wszystko. Służebności, niektóre umowy najmu i zaległości wobec wspólnoty mogą przejść wraz z domem, dlatego dokumenty sądowe są tak ważne.
Następny krok

Czas obejrzeć prawdziwe nieruchomości?

Zacznij bezpłatnie

Courtdoor Briefing

  1. 01Gdzie są nieruchomości i od jakiej ceny startują
  2. 02Próg 75%, który przeocza wielu kupujących
  3. 03Trzy typowe nieruchomości i na co uważać
  4. 04Sprzedaż sądowa w czterech krokach

Rezygnacja w dowolnym momencie.

Członkostwo

Wszystkie nieruchomości, nie tylko jedna trzecia

Cena założycielska · przez ograniczony czas
49 £rocznie lub 4,99 £ miesięcznie, przez cały okres członkostwa
59 €rocznie lub 5,99 € miesięcznie, przez cały okres członkostwa
64 US$rocznie lub 6,49 US$ miesięcznie, przez cały okres członkostwa
94 CA$rocznie lub 9,49 CA$ miesięcznie, przez cały okres członkostwa
99 A$rocznie lub 9,99 A$ miesięcznie, przez cały okres członkostwa
119 NZ$rocznie lub 11,99 NZ$ miesięcznie, przez cały okres członkostwa

Po zakończeniu oferty założycielskiej: 100 £ rocznie lub 10 £ miesięcznie

Po zakończeniu oferty założycielskiej: 120 € rocznie lub 12 € miesięcznie

Po zakończeniu oferty założycielskiej: 130 US$ rocznie lub 13 US$ miesięcznie

Po zakończeniu oferty założycielskiej: 190 CA$ rocznie lub 19 CA$ miesięcznie

Po zakończeniu oferty założycielskiej: 200 A$ rocznie lub 20 A$ miesięcznie

Po zakończeniu oferty założycielskiej: 240 NZ$ rocznie lub 24 NZ$ miesięcznie

  • Miejscowość, dokładna cena, terminy i ogłoszenie sądu
  • Raport prostym językiem o dokumentach każdej nieruchomości, z sygnałami ostrzegawczymi
  • Alerty o nowych nieruchomościach i obniżkach cen, co najmniej 7 dni przed odwiedzającymi bez członkostwa
  • Plan licytacji dla każdej nieruchomości, z wyliczonym każdym terminem
  • Historia cen i zapisane wyszukiwania w całych Włoszech
Co widzi członekPrzykład
Dokładna cena
38 400 €
Licytacja
13 marca
Sygnały ostrzegawcze
2
Zostań członkiem założycielem

Rezygnacja online w dowolnym momencie.

Pytania kupujących

Czy włoska licytacja sądowa to to samo co mortgagee sale?

Co do celu tak: dom sprzedaje się, by spłacić zabezpieczony dług. Ale we Włoszech kredytodawca nie może sam sprzedać domu. Sędzia zarządza sprzedaż, prowadzi ją delegat wyznaczony przez sąd, a dom przenosi na kupującego dekret sędziego.

Jak sprzedaje się odebrane domy we Włoszech?

Przez sądy. Kredytodawca musi doprowadzić do zajęcia domu i wnieść do sądu o jego sprzedaż, więc odebrane domy we Włoszech sprzedaje się na licytacjach sądowych ogłaszanych w publicznych obwieszczeniach sądowych, a nie przez pośredników działających dla banku.

Czy na licytacji sądowej we Włoszech przysługuje okres na odstąpienie od umowy?

Nie. Wysłanej oferty nie można wycofać, z wąskimi wyjątkami określonymi w Kodeksie postępowania cywilnego, a przybicie zobowiązuje zwycięzcę do zapłaty reszty ceny. Jeśli zwycięzca nie zapłaci, traci wadium.

Czy na licytacji sądowej we Włoszech dom może zostać passed in?

Włochy nie znają passing in. Jeśli do terminu nie wpłynie żadna ważna oferta, termin uznaje się za bezskuteczny, a delegat wyznacza nowy, zwykle z niższą ceną wywoławczą. Potem nie ma negocjacji z najwyżej licytującym.

Czy brytyjski solicitor może przeprowadzić zakup domu z licytacji we Włoszech?

Nie samodzielnie. W sprzedaży bez incanto złożyć ofertę i licytować może tylko sam kupujący albo włoski adwokat. Solicitor może pomóc z dokumentami w kraju, ale we włoskiej sprzedaży musi działać włoski avvocato.

Czy kupując dom na licytacji we Włoszech, dostaje się tytuł Torrensa?

Nie. W większości Włoch akty wpisuje się do rejestrów nieruchomości, a państwo nie wydaje tytułu własności, za który by ręczyło. Dekret przeniesienia własności wydany przez sędziego wpisuje się jako akt nabycia i nakazuje on wykreślenie hipotek i zajęć. W Południowym Tyrolu, Trydencie i niektórych obszarach północno-wschodnich obowiązuje system ksiąg gruntowych pochodzenia austriackiego.

Źródła

  1. Kodeks postępowania cywilnego, artykuł 567: zaświadczenia z rejestrów lub zaświadczenie notarialne w aktach sprawy (Normattiva)
  2. Kodeks postępowania cywilnego, artykuł 571: oferty, próg 75%, wadium i nieodwołalność (Normattiva)
  3. Kodeks postępowania cywilnego, artykuł 572: jedna oferta (Normattiva)
  4. Kodeks postępowania cywilnego, artykuł 586: dekret przeniesienia własności (Normattiva)
  5. Kodeks postępowania cywilnego, artykuł 587: nabywca, który nie płaci reszty ceny (Normattiva)
  6. Kodeks cywilny, artykuł 2744: zakaz umów pozwalających kredytodawcy zatrzymać nieruchomość (Normattiva)
  7. Włoskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych: wzajemność między Włochami a innymi krajami

Ogólne informacje o prawie włoskim, sprawdzone w źródłach wymienionych powyżej. Nie stanowią porady prawnej.