Podstawy licytacji komorniczych

Sprzedaż sądowa czy coś innego? Domy banków, aukcje prywatne, sprzedaże podatkowe i oszustwa

W skrócie

Prawdziwą włoską sprzedaż sądową zarządza sędzia, prowadzi ją delegat wyznaczony przez sąd, ogłasza się ją w publicznych obwieszczeniach sądowych, a kończy się dekretem, który usuwa hipoteki. Domy należące do banków, prywatne aukcje online i aukcje notarialne to zwykłe sprzedaże zakończone aktem notarialnym. Kto prosi o wpłatę wadium na konto osobiste, nie prowadzi sprzedaży sądowej.

Najważniejsze fakty

  • Sprzedaż sądowa wynika z egzekucji z nieruchomości (esecuzione immobiliare) albo z postępowania upadłościowego (liquidazione giudiziale), pod nadzorem sędziego.
  • Prywatne aukcje online, aukcje biur nieruchomości i odsprzedaże przez banki to zwykłe sprzedaże: akt notarialny, często prowizja pośrednika i brak dekretu sądowego.
  • Poborca podatków nie może wszcząć przymusowej sprzedaży jedynego domu dłużnika, w którym ten mieszka, chyba że jest to dom luksusowy, a jego własne sprzedaże podlegają ustawie o poborze podatków.
  • W sprzedaży sądowej wadium trafia wyłącznie na rachunek wskazany w obwieszczeniu dla danego postępowania lub kanałem w nim określonym, nigdy do osoby prywatnej.
  • Nikt nie może obiecać wygranej, sprzedać tajnej listy niepublicznych sprzedaży sądowych ani zarezerwować lotu za opłatą.
Włoskie licytacje komornicze w liczbachZobacz, co dostają członkowie

12 300+nieruchomości wystawionych na sprzedaż przez włoskie sądy

8 000+trafi na licytację w ciągu najbliższych 30 dni

za 2 dninajbliższy dzień licytacji we Włoszech: poniedziałek, 90+ nieruchomości

Spis treści
  1. Co sprawia, że sprzedaż jest sprzedażą sądową?
  2. Czy we Włoszech istnieją domy przejęte przez banki (REO)?
  3. Czy prywatna aukcja online we Włoszech to sprzedaż sądowa?
  4. Czy aukcja notarialna to sprzedaż sądowa?
  5. Czy poborca podatków może zlicytować dom we Włoszech?
  6. Porozumienia z dłużnikiem przed licytacją
  7. Porównanie rodzajów sprzedaży
  8. Jak rozpoznać fałszywą licytację sądową we Włoszech?
  9. Jak wygląda prawdziwa sprzedaż sądowa
  10. Co robić w razie podejrzenia oszustwa
  11. Dlaczego ta różnica ma znaczenie dla kupującego

Kto wpisze w wyszukiwarkę „licytacje komornicze Włochy” albo „domy z licytacji we Włoszech”, trafi na mieszankę rzeczy, które wyglądają podobnie. Niektóre to prawdziwe sprzedaże sądowe. Niektóre to domy odsprzedawane przez bank lub inwestora, który kupił kredyty. Niektóre to prywatne aukcje prowadzone przez agencję albo platformę internetową, które używają słowa asta, bo dobrze się sprzedaje. Kilka to w ogóle nie sprzedaże, lecz próby wyłudzenia wadium od kogoś, kto nie wie, jak działa system.

To nie to samo, a różnice mają znaczenie. Sprzedaż sądowa daje dekret sędziego, który nakazuje wykreślenie hipotek i zajęć obciążających dom. Aukcja prywatna daje zwykły zakup, ze zwykłą umową i taką ochroną, jaką ta umowa zapewnia. Fałszywa sprzedaż nie daje nic. Ten przewodnik wyjaśnia, czym jest każdy rodzaj sprzedaży, kto sprzedaje, co otrzymuje kupujący i po czym odróżnić prawdziwą sprzedaż sądową od imitacji.

Co sprawia, że sprzedaż jest sprzedażą sądową?

Sprzedaż sądowa (vendita giudiziaria) ma jedną cechę definiującą: sprzedającym nie jest właściciel. Sędzia nakazuje sprzedaż nieruchomości wbrew woli właściciela, by z ceny zaspokoić wierzycieli. Istnieją dwie główne drogi.

  • Egzekucja z nieruchomości (esecuzione immobiliare). Wierzyciel, zwykle bank lub inwestor, który kupił kredyt, doprowadza do zajęcia nieruchomości i wnosi do sądu o jej sprzedaż. Sędzia egzekucyjny (giudice dell’esecuzione) nadzoruje sprawę i zwykle deleguje sprzedaż profesjonaliście: notariuszowi, adwokatowi lub księgowemu z listy sądu.
  • Upadłość (liquidazione giudiziale, w sprawach wszczętych przed 15 lipca 2022 nazywana fallimento). Wyznaczony przez sąd syndyk (curatore) sprzedaje majątek upadłego przedsiębiorstwa, a w niektórych przypadkach osoby fizycznej, na rzecz wszystkich wierzycieli łącznie, pod nadzorem sędziego. Nasz przewodnik po sprzedażach upadłościowych i egzekucyjnych wyjaśnia, czym się różnią.

Niezależnie od drogi prawdziwa sprzedaż sądowa ma te same cechy. Z mocy ustawy ogłasza się ją w publicznych włoskich obwieszczeniach sądowych przed terminem składania ofert. Obwieszczenie wskazuje sąd, sprawę, sędziego oraz delegata lub syndyka. Towarzyszą mu postanowienie o sprzedaży i operat biegłego sądowego, czyli *perizia*. Oferty składa się delegatowi w formie określonej w obwieszczeniu, z wadium wpłacanym na rzecz postępowania. A kupujący otrzymuje dom na podstawie dekretu sądu, a w niektórych sprzedażach upadłościowych na podstawie aktu, po którym następuje nakaz sędziego wykreślenia obciążeń, a nie na podstawie prywatnej umowy z właścicielem.

Cały proces opisuje nasz przewodnik o tym, jak działają włoskie licytacje sądowe. Dalsza część tego przewodnika dotyczy wszystkiego, co sprzedażą sądową nie jest, i tego, dlaczego ma znaczenie, z którą z nich ma się do czynienia.

Czy we Włoszech istnieją domy przejęte przez banki (REO)?

W Stanach Zjednoczonych dom, którego nie udało się sprzedać na licytacji egzekucyjnej, często wraca do kredytodawcy i staje się nieruchomością należącą do banku, REO (real estate owned). Bank sprzedaje go potem przez pośrednika jak każdy inny dom. Nasz przewodnik po licytacjach egzekucyjnych we Włoszech i w USA opisuje pozostałe różnice. W Wielkiej Brytanii i Australii kredytodawca zwykle sam sprzedaje przejęty dom, przez pośrednika lub na aukcji prywatnej.

Włochy działają inaczej. Bank nie przejmuje domu w razie niespłacania kredytu. Musi przejść przez sąd, a sąd sprzedaje dom temu, kto złoży ofertę. Bank lub inwestor zostaje właścicielem domu tylko wtedy, gdy go kupi, licytując jak każdy inny albo wnosząc do sądu o przyznanie mu nieruchomości zamiast sprzedaży za niską ofertę (assegnazione). Nawet wtedy wierzyciel musi zapłacić cenę w zwykły sposób, potrącając ją z tego, co mu się należy.

Po kłopotach sektora bankowego w drugiej dekadzie XXI wieku włoskie banki sprzedały duże portfele złych kredytów wyspecjalizowanym inwestorom, a zarządzają nimi firmy obsługujące wierzytelności (servicer). Niektóre z nich korzystają ze spółek utworzonych po to, by kupować domy na sprzedażach sądowych, gdy cena spada zbyt nisko, a następnie odsprzedawać je później z zyskiem. Te odsprzedaże są we Włoszech najbliższym odpowiednikiem REO.

Co się otrzymuje, kupując od banku lub servicera

Dom odsprzedawany przez bank, servicera lub jedną z ich spółek to zwykła sprzedaż prywatna. Sprzedający jest pełnym właścicielem, zwykle dlatego, że kupił dom na sprzedaży sądowej i otrzymał dekret. Kupuje się na podstawie umowy przedwstępnej i aktu podpisanego przed notariuszem, rogito, tak jak od prywatnego właściciela. Sprzedażą często zajmują się biura nieruchomości, pobierając zwykłą prowizję, a notariusz sprawdza tytuł prawny przed aktem.

Nie ma progu 75%, nie ma terminu składania ofert wyznaczonego przez sąd, nie ma wadium na rachunek postępowania ani dekretu. Cena jest taka, jakiej żąda i jaką akceptuje sprzedający. Można negocjować, uzależnić ofertę od kredytu hipotecznego albo zrezygnować przed podpisaniem wiążącej umowy. Z drugiej strony sprzedający nie ma powodu sprzedawać tanio: inwestor, który kupił na sprzedaży sądowej, chce zarobić na odsprzedaży.

Część tych domów to rozsądne zakupy, z większą ilością czasu i zwykłą ochroną umowną. Nie należy ich jednak mylić z licytacjami sądowymi.

Short sale i „saldo e stralcio”

Amerykanie znają short sale: właściciel sprzedaje dom za mniej, niż wynosi kredyt hipoteczny, za zgodą kredytodawcy. We Włoszech istnieje podobne rozwiązanie, zwykle nazywane saldo e stralcio: wierzyciel przyjmuje jednorazową kwotę mniejszą od długu i zwalnia hipotekę. Poniższa część o porozumieniach przed licytacją wyjaśnia, jak łączy się to ze sprawami sądowymi.

Czy prywatna aukcja online we Włoszech to sprzedaż sądowa?

Słowo asta nie jest chronione. Każdy może nazwać sprzedaż aukcją i wiele prywatnych firm tak robi. Biura nieruchomości prowadzą aukcje z limitem czasu dla swoich klientów. Platformy internetowe prowadzą prywatne aukcje nieruchomości dla właścicieli, którzy chcą szybko sprzedać. Niektóre z nich bardzo przypominają sprzedaże sądowe: cena wywoławcza, termin, wadium, licytacja online.

Nie są to sprzedaże sądowe. Nie ma sędziego, zajęcia, delegata wyznaczonego przez sąd ani dekretu. Sprzedającym jest właściciel albo ktoś działający w jego imieniu, a sprzedaż kończy się zwykłym aktem notarialnym. W praktyce oznacza to, że:

  • Zasady wynikają z regulaminu platformy lub agencji, a nie z Kodeksu postępowania cywilnego. Mogą się zmieniać z jednej sprzedaży na drugą.
  • Opłaty są zwykle wyższe. Aukcje prywatne często pobierają od kupującego prowizję lub opłatę aukcyjną (buyer’s premium), oprócz wynagrodzenia notariusza i podatków. Sprzedaże sądowe nie pobierają opłaty aukcyjnej; płaci się podatki i część wynagrodzenia delegata za przeniesienie własności, ustalanego według taryfy ministerialnej.
  • Sprzedający może mieć prawo wycofać się albo ustalić ukrytą cenę minimalną, poniżej której nie musi sprzedać. W sprzedaży sądowej cena wywoławcza i najniższa ważna oferta są podane w obwieszczeniu.
  • Hipotekę obciążającą dom musi usunąć sprzedający, za zgodą banku, przy akcie lub przed nim. Żaden sąd nie nakazuje jej wykreślenia.
  • Ochrona jest taka jak przy zwykłej sprzedaży. Sprzedający udziela zwykłej ustawowej rękojmi, chyba że umowa ją wyłącza, natomiast sprzedaż sądowa odbywa się bez rękojmi.

Nic z tego nie oznacza, że aukcje prywatne są złe. Dla niektórych domów to rozsądny sposób sprzedaży. Kupujący, który uważa aukcję prywatną za sprzedaż sądową, może jednak zakładać ochronę, która nie istnieje, albo płacić opłaty, których sprzedaż sądowa by nie pobrała. Trzeba przeczytać regulamin, a jeśli pada słowo „sąd” lub „trybunał”, zapytać, który sąd, która sprawa i który sędzia. Prawdziwa sprzedaż sądowa ma wszystkie trzy.

Okładka Courtdoor BriefingBezpłatny PDF
Courtdoor Briefing · bezpłatny PDF

Domy z licytacji komorniczych we Włoszech na trzech stronach

Gdzie są nieruchomości i od jakiej ceny startują, próg 75%, który przeocza wielu kupujących, oraz przebieg sprzedaży sądowej w czterech krokach.

  1. 01Gdzie są nieruchomości
  2. 02Próg 75%
  3. 03Trzy typowe nieruchomości
  4. 04Sprzedaż w czterech krokach

Rezygnacja w dowolnym momencie.

Czy aukcja notarialna to sprzedaż sądowa?

Notariusze uczestniczą w aukcjach na dwa zupełnie różne sposoby, co myli wielu kupujących.

Po pierwsze, notariusze często są delegatami w sprzedażach sądowych. Gdy sędzia deleguje sprzedaż egzekucyjną notariuszowi, sprzedaż pozostaje sprzedażą sądową w każdym znaczeniu: notariusz działa w imieniu sądu, obwieszczenie jest publicznym obwieszczeniem sądowym, a kupujący otrzymuje dekret sędziego.

Po drugie, notariusze prowadzą też aukcje dobrowolne (aste volontarie) dla prywatnych sprzedających i instytucji publicznych, które postanowiły sprzedawać w drodze aukcji. Rada gminy sprzedająca starą szkołę, organizacja charytatywna sprzedająca spadek albo rodzina sprzedająca odziedziczony dom mogą poprosić notariusza o przeprowadzenie formalnej aukcji. Nie są to sprzedaże sądowe. Nikt nie zajął nieruchomości. Warunki ustala sprzedający, notariusz dba o rzetelny przebieg aukcji, a zwycięzca podpisuje akt notarialny jak każdy inny kupujący.

Aukcje dobrowolne prowadzone przez notariusza są zwykle dobrze zorganizowane i przejrzyste, a notariusz sprawdza tytuł prawny przed aktem. Kupujący przyjmuje jednak to, co umowa sprzedającego mówi o hipotekach, wadach i lokatorach. Nie ma dekretu sędziego, który wykreśliłby obciążenia, ani dozorcy sądowego, który opróżniłby dom.

Czy poborca podatków może zlicytować dom we Włoszech?

Włoskie zaległości podatkowe i składkowe ściąga instytucja publiczna, agent poboru (agente della riscossione). Na większości terytorium kraju tę funkcję pełni Agenzia delle Entrate-Riscossione. Jak każdy wierzyciel może ona wpisać hipotekę na nieruchomości dłużnika, a w niektórych przypadkach doprowadzić do sprzedaży przymusowej. Jej sprzedaże podlegają szczególnym zasadom ustawy o poborze podatków (dekret prezydenta nr 602 z 1973 roku, którego zasady przeniesiono do jednolitego tekstu o płatnościach i poborze, dekretu ustawodawczego nr 33 z 2025 roku), a nie zwykłym zasadom egzekucji.

Ochrona jedynego domu dłużnika

Dla rodzin najważniejsza jest następująca zasada. Agent poboru nie może wszcząć przymusowej sprzedaży nieruchomości, jeśli jest to jedyna nieruchomość dłużnika, służy mu za dom, a dłużnik jest w niej zameldowany. Ochrona nie obejmuje domów luksusowych ani najwyższych kategorii katastralnych budynków mieszkalnych (A/8 wille oraz A/9 zamki i pałace). W praktyce poborca podatków nie prowadzi więc egzekucji z jedynego domu zwykłej rodziny.

W przypadku innych nieruchomości agent może wszcząć sprzedaż przymusową tylko wtedy, gdy łączny dług przekracza 120 000 €, dopiero po wpisaniu hipoteki na nieruchomości i dopiero po upływie sześciu miesięcy bez zapłaty. Nie może też działać, jeśli wartość nieruchomości po odjęciu hipotek o wyższym pierwszeństwie jest niższa od tego samego progu. Przez te warunki sprzedaże przez poborcę podatków są rzadkie w porównaniu ze zwykłymi egzekucjami.

Łatwo przeoczyć dwa szczegóły. Ochrona jedynego domu dotyczy sprzedaży wszczętych przez poborcę podatków. Jeśli egzekucję z tego samego domu prowadzi bank, poborca może przyłączyć się do tej sprawy jako wierzyciel, a dom może zostać sprzedany w zwykły sposób.

Jak przebiega sprzedaż przez poborcę podatków

Sprzedaż wszczęta przez poborcę podatków jest prawdziwą sprzedażą przymusową, ale prowadzi ją sam agent poboru na podstawie ustawy o poborze podatków, a nie delegat wyznaczony przez sąd. Sędzia egzekucyjny rozstrzyga spory, ewentualne przyznanie nieruchomości państwu i wypłatę wpływów wierzycielom. Obwieszczenie wyznacza daty maksymalnie trzech terminów, w odstępach co najmniej 20 dni. Cenę wywoławczą ustala się według wzoru: trzykrotność wartości nieruchomości obliczonej na podstawie jej dochodu katastralnego, jak przy podatku rejestrowym. Jeśli nieruchomość nie ma jeszcze dochodu katastralnego, urząd katastralny najpierw go nadaje. Wadium w każdym terminie wynosi 10% ceny wywoławczej. Jeśli termin jest bezskuteczny, kolejny startuje z ceną niższą o jedną trzecią. Jeśli bezskuteczny jest także trzeci termin, poborca może wnieść do sędziego o przyznanie nieruchomości państwu za cenę wywoławczą trzeciego terminu.

Dla kupującego najważniejsze jest to, że sprzedaż przez poborcę podatków to prawdziwa sprzedaż przymusowa z własnymi zasadami, które różnią się od zasad zwykłych sprzedaży sądowych opisywanych w większości przewodników, także naszych. Warunki podaje obwieszczenie. Powinien je przeczytać razem z kupującym adwokat, bo założenia przeniesione ze zwykłych egzekucji, takie jak próg 75% dla ofert czy długość okresu składania ofert, mogą nie obowiązywać.

Porozumienia z dłużnikiem przed licytacją

Zanim dom trafi na licytację, sprawa może się zakończyć lub zmienić bieg na kilka sposobów. Kupujący słyszą o nich czasem jako o „kupnie przed licytacją” albo „kupnie długu”. To realne możliwości, ale drogi te kontrolują właściciel i wierzyciele, a nie kupujący.

Saldo e stralcio

Dłużnik, często z doradcą, uzgadnia z wierzycielem zapłatę mniejszej kwoty niż cały dług w zamian za zwolnienie hipoteki przez wierzyciela i zakończenie sprawy. Pieniądze na taką ugodę pochodzą czasem z prywatnej sprzedaży domu kupującemu, którego znalazł właściciel. Kupujący kupuje wtedy od właściciela aktem notarialnym, a notariusz dba o to, by zwolnienie przez wierzyciela i wykreślenie hipoteki nastąpiły wraz z zapłatą.

Działa to tylko wtedy, gdy zgadzają się wszyscy wierzyciele w sprawie. Właściciel nie może po prostu sprzedać zajętego domu: zgodnie z Kodeksem cywilnym sprzedaż dokonana po zajęciu jest bezskuteczna wobec wierzycieli w sprawie. Kupujący w prywatnej transakcji musi więc mieć pewność, że sprawa zostanie zakończona, a wszystkie obciążenia usunięte. To praca prawna dla notariusza i adwokatów, a nie coś, czego kupujący powinien się podejmować na podstawie rozmowy z właścicielem.

Inne drogi, które kontroluje dłużnik

  • Spłata długu. Dłużnik może zapłacić to, co jest winien, z odsetkami i kosztami, i sprawa się kończy.
  • Konwersja (conversione del pignoramento). Przed zarządzeniem sprzedaży dłużnik może wnieść do sędziego o zastąpienie nieruchomości kwotą pieniężną, którą można spłacać w ratach, jeśli sędzia na to pozwoli.
  • Sprzedaż bezpośrednia (vendita diretta). Na podstawie reformy Cartabii, w sprawach wszczętych po 28 lutego 2023, dłużnik może przed posiedzeniem, na którym zarządza się sprzedaż, wnieść do sędziego o sprzedaż kupującemu, którego sam znalazł, za cenę nie niższą od wyceny sądowej, z wadium. Jeśli inni złożą lepsze oferty, odbywa się licytacja. Wyjaśnia to nasz przewodnik po reformie Cartabii.
  • Wierzyciele się wycofują. Jeśli każdy wierzyciel z tytułem wykonawczym zrezygnuje ze sprawy, ta się kończy.

Courtdoor nie zachęca do kontaktowania się z właścicielami, których domy są przedmiotem postępowania sądowego. Rodziny tracą te domy, a kontakt ze strony obcej osoby, która przeczytała o ich długach w obwieszczeniu sądowym, rzadko jest mile widziany. Jeśli porozumienie jest możliwe, przyjdzie przez doradców samego właściciela, wierzycieli i sąd.

Porównanie rodzajów sprzedaży

Ten sam dom może wyglądać na zdjęciu tak samo bez względu na to, jaką drogą jest sprzedawany. Zmienia się to, kto sprzedaje, jakie zasady obowiązują i co się otrzymuje.

  • Sprzedaż sądowa w egzekucji: sędzia i delegat, publiczne obwieszczenie z mocy ustawy, oferty od 75% ceny wywoławczej, wadium na rzecz postępowania, dekret, który wykreśla hipoteki i zajęcia. Sprzedaż w obecnym stanie.
  • Sprzedaż sądowa w upadłości: syndyk sprzedaje pod nadzorem sędziego i według zatwierdzonego programu. Podobna ochrona, swobodniejsza forma i VAT, jeśli sprzedającym jest spółka.
  • Sprzedaż przez poborcę podatków: sprzedaż przymusowa prowadzona przez samego agenta poboru na podstawie ustawy o poborze podatków, z własnymi zasadami ustalania ceny i terminów. Nie stosuje się jej wobec jedynego domu zwykłej rodziny.
  • Odsprzedaż przez bank lub servicera, prywatna aukcja online, aukcja biura nieruchomości albo dobrowolna aukcja notarialna: zwykła sprzedaż przez właściciela, z aktem notarialnym, często z prowizją pośrednika lub opłatą aukcyjną, a hipotekę usuwa sprzedający.
  • Porozumienie przed licytacją: prywatna sprzedaż przez właściciela, możliwa tylko wtedy, gdy wszyscy wierzyciele zgodzą się zakończyć sprawę.

Kto kupuje zwykły dom, a nie na sprzedaży sądowej, przechodzi przez biura nieruchomości, umowę przedwstępną i notariusza. Operation Sicily wyjaśnia, jak działają biura nieruchomości na Sycylii (po angielsku), a te same zasady obowiązują w całych Włoszech.

Dla członków

Dokumenty sądowe każdej nieruchomości, wyjaśnione

Członkowie dostają dokumenty sądowe każdego domu wyjaśnione prostym językiem, po polsku, dzięki czemu zawsze wiadomo, z jakim rodzajem sprzedaży mają do czynienia.

Zobacz członkostwo
Dokumenty sądowe, prostym językiemPrzykład
  • ZamieszkanaWłaściciel wciąż tu mieszka; dozorca sądowy opróżnia lokal po dekrecie, bez kosztów dla nabywcy
  • Stan prawny budynkuZabudowany balkon odbiega od projektu; według biegłego można go zalegalizować
  • WspólnotaWykazano zaległe opłaty za ten i ubiegły rok; wspólnota może ich dochodzić od nabywcy

Jak rozpoznać fałszywą licytację sądową we Włoszech?

Sprzedaże sądowe przyciągają oszustów z oczywistego powodu. Ceny wydają się niskie, procedura jest nieznana, a wielu kupujących przebywa za granicą i nie może łatwo sprawdzić tego, co słyszy. Metody się zmieniają, ale opierają się na niewielu sztuczkach, a każda z nich łamie zasadę, której przestrzega każda prawdziwa sprzedaż sądowa.

Wadium wpłacone w niewłaściwe miejsce

W prawdziwej sprzedaży sądowej wadium (cauzione) jest częścią oferty. Trafia na rachunek wskazany w obwieszczeniu dla danego postępowania albo kanałem określonym w obwieszczeniu, i nigdzie indziej. Rachunek należy do postępowania, a nie do osoby. Jeśli się nie wygra, wadium wraca tą samą drogą.

Każdą prośbę o wpłatę wadium, opłaty rezerwacyjnej czy „rezerwacji” na rzecz osoby prywatnej, agencji, na konto osobiste, rachunek zagraniczny, przez aplikację płatniczą lub do portfela kryptowalut należy więc traktować jako sygnał, że sprzedaż nie jest prawdziwa. To samo dotyczy danych bankowych przesłanych e-mailem lub komunikatorem, które różnią się od obwieszczenia. Oszuści potrafią skopiować prawdziwe obwieszczenie, zmienić numer rachunku i wysłać je z adresu, który wygląda na oficjalny. Jeśli otrzymane dane nie zgadzają się z obwieszczeniem sądowym, nie należy płacić.

Obietnice pewnej wygranej

Nikt nie może zapewnić wygranej w sprzedaży sądowej. O zwycięzcy decydują oferty, jawnie, pod nadzorem delegata i sędziego. Każdy, kto twierdzi, że dopilnuje wygranej, zarezerwuje lot, odsunie innych licytantów albo „załatwi” niższą cenę, kłamie albo proponuje przestępstwo. Zakłócanie publicznej licytacji groźbą, prezentami, zmową lub podstępem jest przestępstwem z artykułu 353 włoskiego Kodeksu karnego, przepisu o długiej historii.

Tajne listy i dostęp dla wtajemniczonych

Każda sprzedaż sądowa musi zostać ogłoszona w publicznym obwieszczeniu sądowym przed terminem składania ofert. Nie ma ukrytej listy sprzedaży sądowych widocznej tylko dla wtajemniczonych ani licytacji sądowych „poza rynkiem”. Kto sprzedaje tajną listę, wcześniejszy dostęp albo domy „jeszcze nieopublikowane”, oferuje coś, co nie może istnieć. Courtdoor pobiera opłaty za wyjaśnienia, uporządkowanie i raporty o domach, które są już publiczne, nigdy za dostęp do ukrytych sprzedaży, bo takich nie ma.

Fałszywi agenci sądowi i urzędnicy

Sędziowie, delegaci, dozorcy sądowi i urzędnicy sądowi nie dzwonią do kupujących bez zaproszenia, nie reklamują się w mediach społecznościowych i nie proszą o pieniądze e-mailem, SMS-em ani przez komunikator. Delegat to zarejestrowany profesjonalista, zwykle adwokat, notariusz lub księgowy, wyznaczony w postanowieniu o sprzedaży w danej sprawie. Dozorca sądowy zarządza nieruchomością w imieniu sądu i może ją pokazać zainteresowanym kupującym, ale nie przyjmuje ofert ani wadium. Nie istnieje „agent sądowy”, który sprzedaje domy za prowizją.

Należy uważać na każdego, kto przypisuje sobie tytuł brzmiący oficjalnie, ale niewystępujący w żadnym obwieszczeniu: „pośrednik sądowy”, „agent trybunału”, „urzędnik ds. licytacji”, „oficjalny przedstawiciel ds. egzekucji”. We Włoszech osoby prowadzące sprzedaż sądową są wymienione w dokumentach samego sądu, a ich rolę określa ustawa. Nasz przewodnik o tym, kto prowadzi sprzedaż sądową, wyjaśnia każdą z nich.

Opłaty za coś, co jest bezpłatne

Niektóre koszty w sprzedaży sądowej są prawdziwe: podatki od przeniesienia własności, część wynagrodzenia delegata przypadająca na kupującego, opłata skarbowa od oferty oraz honoraria adwokata czy technika budowlanego, jeśli kupujący zdecyduje się ich zatrudnić. Inne nie. Nie płaci się sądowi za wgląd w dokumenty, które publikuje się razem z obwieszczeniem. Nie płaci się dozorcy za obejrzenie domu. Nie płaci się nikomu „opłaty rejestracyjnej” za dopuszczenie do licytacji. Jeśli ktoś żąda pieniędzy za którąkolwiek z tych rzeczy, warto zapytać, który przepis tego wymaga.

Jak wygląda prawdziwa sprzedaż sądowa

Zamiast szukać jednej sztuczki, łatwiej znać kształt prawdziwej sprzedaży. Każda prawdziwa włoska sprzedaż sądowa ma poniższe cechy, a fałszywej zwykle brakuje kilku z nich.

  • Ma sąd, sygnaturę sprawy i sędziego oraz jest ogłoszona w publicznych włoskich obwieszczeniach sądowych, po włosku, przed terminem składania ofert.
  • Prowadzi ją delegat wyznaczony przez sąd albo, w upadłości, syndyk, których nazwisko i rola widnieją w dokumentach sądu.
  • Towarzyszą jej postanowienie o sprzedaży i operat biegłego sądowego, opublikowane razem z obwieszczeniem, a nie przesyłane prywatnie na prośbę.
  • Podaje cenę wywoławczą, najniższą ważną ofertę, wadium, termin, formę sprzedaży i sposób składania ofert.
  • Wadium trafia wyłącznie na rachunek wskazany w obwieszczeniu dla danego postępowania lub kanałem w nim określonym.
  • Oferty otwiera i rozstrzyga o nich delegat, jawnie, a wszystkich licytantów obowiązują te same zasady.
  • Kupujący otrzymuje dom za pośrednictwem sądu, a nie na podstawie prywatnej umowy z pośrednikiem.

Jeśli coś w sprzedaży nie pasuje do tego obrazu, należy się zatrzymać i zapytać adwokata. Włoski adwokat może potwierdzić w sądzie, czy sprawa i sprzedaż istnieją, kto jest delegatem i co naprawdę mówi obwieszczenie. To kosztuje znacznie mniej niż utracone wadium.

Co robić w razie podejrzenia oszustwa

Kto zapłacił komuś, kogo teraz podejrzewa, musi działać szybko. Należy natychmiast skontaktować się z bankiem i poprosić o próbę cofnięcia lub zablokowania przelewu; liczą się pierwsze godziny. Trzeba zachować każdą wiadomość, e-mail, potwierdzenie i dane bankowe. Sprawę należy zgłosić policji we własnym kraju oraz włoskiej policji pocztowej i łączności, która zajmuje się oszustwami internetowymi. Jeśli oszust posłużył się nazwiskiem prawdziwego profesjonalisty, warto poinformować także tę osobę, by mogła ostrzec innych.

Nigdy nie należy płacić drugiej opłaty komuś, kto proponuje odzyskanie pierwszej: oszustwa „na odzyskanie pieniędzy” są częste po każdym wyłudzeniu.

Dlaczego ta różnica ma znaczenie dla kupującego

Wiedza o tym, z jakim rodzajem sprzedaży ma się do czynienia, zmienia to, z kim się rozmawia, jakie opłaty obowiązują, jak szybko trzeba działać i co się posiada na końcu. Sprzedaż sądowa może być najtańszą drogą, bez rękojmi i ze sztywnymi terminami. Aukcja prywatna lub odsprzedaż przez bank jest łatwiejsza, ale rzadko po cenach z licytacji sądowej.

Żadna z tych dróg nie jest dobra ani zła. Problem pojawia się, gdy myli się jedną z drugą: płaci się opłatę aukcyjną w przekonaniu, że to sprzedaż sądowa, albo zakłada, że dekret usunie hipotekę, którą musi usunąć prywatny sprzedający. Dla tych, którzy zastanawiają się, czy sprzedaż sądowa w ogóle im odpowiada, nasz przewodnik o tym, czy domy z włoskich licytacji sądowych są warte zachodu, przedstawia plusy i minusy, a przewodnik po kosztach zakupu pokazuje, ile naprawdę kosztuje sprzedaż sądowa.

Następny krok

Czas obejrzeć prawdziwe nieruchomości?

Zacznij bezpłatnie

Courtdoor Briefing

  1. 01Gdzie są nieruchomości i od jakiej ceny startują
  2. 02Próg 75%, który przeocza wielu kupujących
  3. 03Trzy typowe nieruchomości i na co uważać
  4. 04Sprzedaż sądowa w czterech krokach

Rezygnacja w dowolnym momencie.

Członkostwo

Wszystkie nieruchomości, nie tylko jedna trzecia

Cena założycielska · przez ograniczony czas
49 £rocznie lub 4,99 £ miesięcznie, przez cały okres członkostwa
59 €rocznie lub 5,99 € miesięcznie, przez cały okres członkostwa
64 US$rocznie lub 6,49 US$ miesięcznie, przez cały okres członkostwa
94 CA$rocznie lub 9,49 CA$ miesięcznie, przez cały okres członkostwa
99 A$rocznie lub 9,99 A$ miesięcznie, przez cały okres członkostwa
119 NZ$rocznie lub 11,99 NZ$ miesięcznie, przez cały okres członkostwa

Po zakończeniu oferty założycielskiej: 100 £ rocznie lub 10 £ miesięcznie

Po zakończeniu oferty założycielskiej: 120 € rocznie lub 12 € miesięcznie

Po zakończeniu oferty założycielskiej: 130 US$ rocznie lub 13 US$ miesięcznie

Po zakończeniu oferty założycielskiej: 190 CA$ rocznie lub 19 CA$ miesięcznie

Po zakończeniu oferty założycielskiej: 200 A$ rocznie lub 20 A$ miesięcznie

Po zakończeniu oferty założycielskiej: 240 NZ$ rocznie lub 24 NZ$ miesięcznie

  • Miejscowość, dokładna cena, terminy i ogłoszenie sądu
  • Raport prostym językiem o dokumentach każdej nieruchomości, z sygnałami ostrzegawczymi
  • Alerty o nowych nieruchomościach i obniżkach cen, co najmniej 7 dni przed odwiedzającymi bez członkostwa
  • Plan licytacji dla każdej nieruchomości, z wyliczonym każdym terminem
  • Historia cen i zapisane wyszukiwania w całych Włoszech
Co widzi członekPrzykład
Dokładna cena
38 400 €
Licytacja
13 marca
Sygnały ostrzegawcze
2
Zostań członkiem założycielem

Rezygnacja online w dowolnym momencie.

Pytania kupujących

Czy domy należące do banków we Włoszech to to samo co domy z licytacji komorniczych?

Nie. Bank lub inwestor, który kupił kredyty, jest właścicielem domu dopiero po jego zakupie, zwykle na sprzedaży sądowej. Gdy go odsprzedaje, jest to zwykły zakup prywatny z aktem notarialnym i często prowizją pośrednika, a nie sprzedaż sądowa z dekretem sędziego.

Czy prywatna aukcja nieruchomości online we Włoszech to sprzedaż sądowa?

Nie. Aukcje prywatne prowadzone przez platformy lub biura nieruchomości to zwykłe sprzedaże przez właściciela na warunkach organizatora. Nie ma sędziego ani dekretu, sprzedający musi usunąć hipotekę, a kupujący często płacą prowizję lub opłatę aukcyjną.

Czy włoski poborca podatków może zlicytować czyjś jedyny dom?

Nie może sam wszcząć takiej sprzedaży. Zgodnie z ustawą o poborze podatków agent poboru nie może doprowadzić do przymusowej sprzedaży jedynej nieruchomości dłużnika, która służy mu za dom i w której jest zameldowany, chyba że jest to dom luksusowy. Może jednak przyłączyć się do sprzedaży wszczętej przez innego wierzyciela.

Gdzie trafia wadium w prawdziwej sprzedaży sądowej we Włoszech?

Wyłącznie na rachunek wskazany w obwieszczeniu sądowym dla danego postępowania lub kanałem w nim określonym. Nigdy nie trafia do osoby prywatnej, agencji ani na konto osobiste. Dane bankowe przesłane e-mailem, które różnią się od obwieszczenia, są sygnałem ostrzegawczym.

Czy ktoś może zapewnić wygraną na licytacji komorniczej we Włoszech?

Nie. Wynik zależy od ofert, rozstrzyganych jawnie przez delegata wyznaczonego przez sąd. Kto obiecuje wygraną albo proponuje odsunięcie rywali, kłamie lub proponuje przestępstwo z artykułu 353 Kodeksu karnego.

Czy można kupić dom we Włoszech od właściciela, zanim trafi na licytację?

Tylko jeśli wszyscy wierzyciele w sprawie zgodzą się na ugodę i usunięcie obciążeń, zwykle za pośrednictwem notariusza. Sprzedaż dokonana po zajęciu jest bezskuteczna wobec wierzycieli, więc prywatna transakcja bez ich zgody naraża kupującego na ryzyko.

Źródła

  1. Kodeks postępowania cywilnego, art. 591-bis: delegowanie sprzedaży profesjonaliście (Normattiva)
  2. Kodeks postępowania cywilnego, art. 568-bis: sprzedaż bezpośrednia na wniosek dłużnika (Normattiva)
  3. Kodeks postępowania cywilnego, art. 495: konwersja zajęcia (Normattiva)
  4. Kodeks cywilny, art. 2913: bezskuteczność wobec wierzycieli sprzedaży dokonanej po zajęciu (Normattiva)
  5. Dekret prezydenta nr 602 z 1973, art. 76: sprzedaż przymusowa przez poborcę podatków, zasady przeniesione do dekretu ustawodawczego nr 33 z 2025 (Normattiva)
  6. Dekret prezydenta nr 602 z 1973, art. 81: drugi i trzeci termin w sprzedażach przez poborcę podatków, zasady przeniesione do dekretu ustawodawczego nr 33 z 2025 (Normattiva)
  7. Kodeks kryzysu przedsiębiorstwa, art. 216: sprzedaż w likwidacji sądowej (Normattiva)
  8. Kodeks karny, art. 353: zakłócanie publicznych licytacji (Normattiva)

Ogólne informacje o prawie włoskim, sprawdzone w źródłach wymienionych powyżej. Nie stanowią porady prawnej.