Rechtbankstukken en waarschuwingen

Beschermde en historische panden, palazzi en kastelen op een veiling: het voorkeursrecht van de Staat

Kort antwoord

Een beschermd monument kan op een Italiaanse gerechtelijke veiling worden verkocht, maar de bescherming overleeft de verkoop. De koper moet het Ministerie van Cultuur binnen 30 dagen inlichten, en de Staat, of een regio of gemeente, kan het binnen 60 dagen voor dezelfde prijs kopen. Tot dan is de overdracht voorwaardelijk, en latere werken hebben de goedkeuring van de erfgoeddienst nodig.

De belangrijkste feiten

  • De bescherming als erfgoed komt voort uit een formele verklaring van cultureel belang, ingeschreven in de vastgoedregisters, die elke latere eigenaar bindt.
  • Bij een gerechtelijke verkoop moet de koper de overdracht binnen 30 dagen melden bij de erfgoeddienst (Wetsbesluit 42/2004, artikel 59).
  • De Staat, of in zijn plaats een regio of plaatselijke overheid, kan binnen 60 dagen na ontvangst van de melding voor dezelfde prijs kopen (artikelen 60 tot 62).
  • Zolang de 60 dagen lopen, is de overdracht opgeschort en mag het pand niet worden opgeleverd.
  • Werken van welke aard ook aan een beschermd monument hebben de toestemming van de erfgoeddienst nodig, naast de vergunningen van de gemeente.
  • Landschapsbescherming is een ander stelsel: ze beperkt werken, maar geeft de Staat geen voorkeursrecht.
Italiaanse rechtbankveilingen in cijfersBekijk wat leden zien

12.300+panden te koop via Italiaanse rechtbanken

8.000+gaan de komende 30 dagen onder de hamer

over 2 dagenvolgende veilingdag in Italië, maandag, 90+ panden

Inhoud
  1. Wanneer is een Italiaans gebouw een beschermd monument?
  2. Geldt het voorkeursrecht van de Staat op een gerechtelijke veiling?
  3. Wat gebeurt er met de winnende bieder terwijl de Staat beslist?
  4. Overleeft de bescherming de gerechtelijke verkoop?
  5. Wat mag u veranderen aan een beschermd monument?
  6. Is er hulp bij de kosten van een beschermd monument?
  7. Is een landschapsbeperking hetzelfde als bescherming als monument?
  8. Palazzi, kastelen, villa's en appartementen in historische gebouwen
  9. Wat maakt een beschermd monument moeilijker om te kopen?
  10. Is een historisch gebouw op een veiling een goed idee?

Sommige kavels in de openbare aankondigingen van Italiaanse rechtbanken zijn historische panden: een verdieping van een oud palazzo, een villa met tuin, een kusttoren, een voormalig klooster, af en toe een kasteel. Achter de meeste zit hetzelfde verhaal als achter een appartement in de stad: een schuld die niet kon worden betaald, een bedrijf dat failliet ging, een nalatenschap die niet kon worden verdeeld. Veel ervan zijn in slechte staat, omdat eigenaren in moeilijkheden zelden de kosten van een oud dak blijven opbrengen.

Veel van deze gebouwen worden beschermd door het Italiaanse erfgoedrecht; in Nederland en België zou men van een beschermd monument spreken. In Groot-Brittannië heten ze listed buildings, in Australië heritage listed, in Canada designated heritage property, en in de Verenigde Staten komt een historic designation het dichtst in de buurt. De Italiaanse versie is op één punt dat bij een veiling telt sterker dan de meeste van die Engelstalige regelingen: de Staat heeft het wettelijke recht na de verkoop in te grijpen en het gebouw te kopen voor de prijs die u betaalde. Deze gids legt uit wat de bescherming als erfgoed is, hoe het voorkeursrecht van de Staat bij een gerechtelijke verkoop werkt, wat het betekent voor uw geld en uw planning, wat u daarna met het gebouw wel en niet mag doen, en hoe de status van monument verschilt van landschapsbescherming. Ze legt de regels in algemene termen uit; een advocaat controleert hoe ze voor een bepaald kavel gelden.

Wanneer is een Italiaans gebouw een beschermd monument?

De wet is het Wetboek van Cultureel Erfgoed en Landschap (Codice dei beni culturali e del paesaggio, Wetsbesluit 42 van 22 januari 2004). Het tweede deel beschermt cultureel erfgoed (beni culturali): zaken van artistiek, historisch, archeologisch of etnografisch belang. Een gebouw in particuliere handen wordt beschermd cultureel erfgoed wanneer het Ministerie van Cultuur, via zijn regionale diensten, een verklaring van cultureel belang (dichiarazione dell'interesse culturale) afgeeft, die Italianen meestal de vincolo noemen. De procedure staat in de artikelen 13 tot 15 van het Wetboek. De verklaring wordt aan de eigenaar betekend en, bij gebouwen, ingeschreven in de vastgoedregisters, zodat ze elke latere eigenaar, koper of erfgenaam bindt.

Veel oudere verklaringen zijn afgegeven onder eerdere wetten, vooral Wet 1089 van 1939, en die blijven van kracht. In het dagelijks taalgebruik hoort u spreken van een gebouw met een vincolo storico-artistico of vincolo monumentale. Onze woordenlijst heeft een kort begrip over de *vincolo*, dat ook andere soorten wettelijke beperkingen kan aanduiden.

Directe en indirecte bescherming

De verklaring beschermt het gebouw dat ze noemt, en soms ook de tuin, de binnenplaats of de inrichting. Een aparte maatregel, de indirecte bescherming volgens artikel 45, kan regels opleggen aan de gebouwen rond een monument: grenzen aan de hoogte, aan de kleuren, aan wat er gebouwd mag worden, zodat het monument zijn omgeving en licht behoudt. Een woning onder indirecte bescherming geeft de Staat geen recht om haar te kopen, maar de werken eraan zijn toch beperkt. Als mensen zeggen dat een pand vincolato is, is het goed te weten welke soort ze bedoelen. Gebouwen van publieke instellingen of organisaties zonder winstoogmerk volgen strengere regels, maar komen zelden op een gerechtelijke verkoop.

Geldt het voorkeursrecht van de Staat op een gerechtelijke veiling?

Ja. Artikel 60 van het Wetboek geeft het Ministerie het recht cultureel erfgoed dat onder bezwarende titel wordt verkocht (alienata a titolo oneroso) te kopen voor dezelfde prijs als bij de verkoop is vastgesteld. Italianen noemen het de prelazione artistica of prelazione culturale. Een gerechtelijke verkoop is een verkoop onder bezwarende titel, en artikel 59 van het Wetboek behandelt uitdrukkelijk overdrachten bij gedwongen verkopen en faillissementsprocedures. Het recht geldt dus voor beschermde monumenten die op gerechtelijke veilingen worden verkocht, bij executies en bij faillissementsverkopen.

Daarmee verschilt het culturele voorkeursrecht van het voorkeursrecht van boeren op landbouwgrond, dat de wet bij gedwongen verkopen uitsluit, en van het voorkeursrecht van de huurder van bedrijfsruimte, dat de rechtspraak ook uitsluit. Onze gids over grond, boerderijen en ruïnes op een veiling behandelt het recht van boeren, en het begrip *prelazione* in de woordenlijst vat het verschil in één regel samen.

De melding van de overdracht

Elke overdracht van eigendom van cultureel erfgoed moet bij het Ministerie worden gemeld (artikel 59). Bij een gewone verkoop doet de verkoper de melding. Bij een overdracht binnen een gedwongen verkoop of een faillissementsprocedure legt de wet de plicht bij de koper. De melding gaat binnen 30 dagen naar de erfgoeddienst (soprintendenza) van het gebied waar het gebouw staat. Ze moet de partijen en hun handtekeningen vermelden, het gebouw aanduiden, zeggen waar het staat, de aard en de voorwaarden van de overdracht beschrijven en een adres in Italië voor de partijen opgeven. Een melding waarin iets hiervan ontbreekt, of met onjuiste gegevens, geldt als niet gedaan.

Bij een gerechtelijke verkoop volgt de timing de zaak. In de praktijk waarschuwt de verkoopaankondiging meestal dat het kavel onder het voorkeursrecht van de Staat valt, wordt het overdrachtsbesluit van de rechter onder voorbehoud van dat recht afgegeven, en wordt de melding na het besluit gedaan. Rechtbanken regelen dit verschillend: bij sommige stelt de gedelegeerde of de curator de melding op of dient haar in, bij andere wordt de koper eraan herinnerd. Omdat de wet de koper noemt, moet een koper ervoor zorgen dat het gebeurt, en volledig.

Zestig dagen, en wie kan kopen

Het Ministerie heeft 60 dagen vanaf de datum waarop het de melding ontvangt om het recht uit te oefenen (artikel 61). Is de melding nooit gedaan, te laat of onvolledig, dan wordt de termijn 180 dagen, te rekenen vanaf het moment waarop het Ministerie een late melding ontvangt of op een andere manier alle vereiste gegevens krijgt. Het recht uitoefenen betekent binnen die termijnen een formeel besluit betekenen aan de verkoper en de koper. De eigendom gaat over op de Staat vanaf de datum van de laatste betekening.

Regio's en plaatselijke overheden kunnen meedoen. Na ontvangst van de melding licht de erfgoeddienst de regio en de andere plaatselijke overheden in waar het gebouw staat. Binnen 20 dagen kunnen zij het Ministerie een voorstel tot aankoop sturen, met een besluit dat het geld vastlegt en het culturele doel noemt. Het Ministerie kan dan zijn eigen recht laten varen ten gunste van die overheid, die de aankoop binnen dezelfde 60 dagen moet afronden en aan de partijen moet betekenen (artikel 62). Een kasteel dat op een veiling is verkocht, kan dus eindigen in handen van de regio, de provincie of de gemeente, in plaats van de Staat.

Een voorwaardelijke overdracht

Artikel 61 bepaalt dat de overdracht, zolang de 60 dagen lopen, onder een opschortende voorwaarde blijft, namelijk de uitoefening van het recht, en dat het de verkoper verboden is het pand op te leveren. Bij een gerechtelijke verkoop betekent dit dat het besluit pas volledig werkt als de termijn verstrijkt zonder dat het recht wordt gebruikt, en dat de sleutels niet eerder van hand mogen wisselen. De Staat betaalt dezelfde prijs, maar is niet gebonden aan andere voorwaarden van de verkoop.

De Staat gebruikt zijn recht selectief. De meeste beschermde monumenten die in Italië worden verkocht, gaan na het einde van de termijn naar de koper, omdat het Ministerie en de plaatselijke overheden beperkte budgetten hebben en alleen kopen wat een duidelijk publiek doel dient. Maar het recht is echt, en bij een belangrijk gebouw tegen een lage prijs wordt het gebruikt. Plan alsof het zou kunnen gebeuren.

Voorkant van de Courtdoor BriefingGratis pdf
De Courtdoor Briefing · gratis pdf

Italiaanse veilingwoningen, in drie pagina’s

Waar de woningen liggen en vanaf welke prijs, de 75%-regel die veel kopers over het hoofd zien, en hoe een gerechtelijke verkoop werkt in vier stappen.

  1. 01Waar de woningen liggen
  2. 02De 75%-regel
  3. 03Drie typische woningen
  4. 04De verkoop in vier stappen

Altijd af te melden.

Wat gebeurt er met de winnende bieder terwijl de Staat beslist?

Voor een Noord-Amerikaanse lezer die gewend is een aankoop op een executieveiling af te ronden en een eigendomsakte te krijgen, voelt de Italiaanse volgorde traag. U biedt, u wint, u betaalt het restbedrag binnen de termijn uit de aankondiging, de rechter tekent het overdrachtsbesluit, de melding gaat naar de erfgoeddienst, en daarna wacht u de 60 dagen af. Pas daarna wordt de aankoop onvoorwaardelijk. Onze gids over het tijdpad van een gerechtelijke veiling laat zien hoe lang de stappen vóór het besluit meestal duren; tel bij een beschermd monument tot 30 dagen op voor de melding aan de erfgoeddienst en daarna de 60 dagen van de Staat.

Uw geld

De waarborgsom en het restbedrag worden betaald zoals bij elke gerechtelijke verkoop, op de rekening van de procedure. Ze worden niet tegengehouden omdat het gebouw beschermd is. Oefent de Staat of een plaatselijke overheid het recht uit, dan neemt die het gebouw en de plicht om de prijs te betalen over, en heeft de koper recht op terugbetaling van de prijs. Hoe en wanneer de terugbetaling gebeurt, en wat er gebeurt met de belastingen en andere kosten die de koper al heeft betaald, hangt af van de zaak en de rechtbank. Vraag vóór het bieden aan een advocaat hoe de rechtbank die de verkoop behandelt met een terugbetaling omgaat, en houd het geld voor de aankoop vrij van andere verplichtingen tot de termijn is verstreken.

De sleutels en de werken

Omdat de verkoper een beschermd monument niet mag opleveren voordat de termijn afloopt, geeft de beheerder het meestal niet eerder aan de koper, ook niet als het leegstaat. Dat heeft gevolgen. U kunt geen werken beginnen, het niet verhuren en er niet intrekken, en u wilt misschien geen contracten met aannemers of architecten tekenen voordat de termijn voorbij is. Is het gebouw bewoond, dan loopt het bevel tot ontruiming gewoon zijn eigen spoor, zoals bij elke bewoonde woning.

Als de melding wordt vergeten

De melding overslaan is een ernstige fout. Volgens artikel 164 van het Wetboek zijn overdrachten die in strijd met de regels zijn gedaan, of zonder de voorwaarden en stappen die het voorschrijft, nietig. De Staat houdt zijn voorkeursrecht 180 dagen vanaf het moment waarop hij uiteindelijk de volledige gegevens krijgt, en dat kan jaren later zijn. De rechters hebben die lange nasleep bevestigd, met als redenering dat de eigenaar er op elk moment een einde aan kan maken door de melding te doen. Het niet melden van de overdracht van cultureel erfgoed is volgens het Wetboek ook een strafbaar feit. Een koper die de melding snel doet, beperkt de onzekerheid tot 60 dagen.

Overleeft de bescherming de gerechtelijke verkoop?

Ja. Het besluit van de rechter haalt hypotheken en beslagen door, maar raakt de bescherming als erfgoed niet. De verklaring is geen schuld; ze is een publiekrechtelijke status van het gebouw. Ze bindt u zoals ze de schuldenaar bond, en ze zal iedereen binden die van u koopt. Als u verkoopt, komen de melding aan de erfgoeddienst en het voorkeursrecht van de Staat opnieuw langs, dit keer met u als verkoper.

Het rapport van de deskundige van de rechtbank, de perizia, hoort te vermelden of het gebouw beschermd is en of er een verklaring op is ingeschreven. Onze gids over het rapport van de rechtbank legt uit wat de deskundige moet behandelen. De verklaring zelf is een openbaar document, en de advocaat of architect van een koper vraagt haar normaal gesproken op, omdat de tekst bepaalt wat precies beschermd is: het hele gebouw, alleen de gevels, de tuin, het interieur, de fresco's.

Wat mag u veranderen aan een beschermd monument?

Een beschermd monument in Italië bezitten brengt naast rechten ook wettelijke plichten mee. Het Wetboek ziet de eigenaar als hoeder van iets wat voor het publiek van belang is.

  • Plicht tot instandhouding. Particuliere eigenaren moeten zorgen voor de instandhouding van het gebouw (artikel 30). Een beschermd gebouw laten vervallen is geen privézaak.
  • Werken hebben toestemming nodig. Volgens artikel 21 hebben werken van welke aard ook aan cultureel erfgoed de toestemming van de erfgoeddienst nodig. Dat omvat herstellingen, restauratie, nieuwe installaties en wijzigingen binnen, niet alleen grote verbouwingen. De toestemming komt bovenop de vergunningen van de gemeente, niet in plaats ervan.
  • Het gebruik moet passen. Cultureel erfgoed mag niet worden vernietigd, beschadigd of gebruikt op een manier die niet past bij het historische of artistieke karakter (artikel 20). Een wijziging van het gebruik moet bij de erfgoeddienst worden gemeld.
  • Opgelegde werken. Het Ministerie kan de eigenaar verplichten werken uit te voeren die nodig zijn voor de instandhouding, en ze in sommige gevallen zelf uitvoeren en de kosten verhalen (artikelen 32 en 34).
  • Gespecialiseerde vakmensen. De restauratie van beschermde gebouwen wordt normaal ontworpen en begeleid door architecten met ervaring in erfgoed, en sommig werk, zoals aan fresco's of gedecoreerde oppervlakken, moet door gekwalificeerde restauratoren worden gedaan.

In de praktijk betekent dit tijd en zorg. De erfgoeddienst antwoordt binnen vaste termijnen, maar projecten gaan vaak heen en weer voordat ze worden goedgekeurd. Materialen en methoden worden besproken: kalkpleister in plaats van cement, gerepareerde ramen in plaats van nieuwe, een dak dat met de oude pannen opnieuw wordt gelegd. Plannen die in een gewoon huis routine zouden zijn, zoals een muur openmaken, een badkamer toevoegen op een verdieping met fresco's of zonnepanelen op een zichtbaar dak leggen, kunnen worden geweigerd of aangepast. Niets hiervan maakt een beschermd monument tot een slechte aankoop. Het betekent wel dat de kosten en de duur van werken moeilijker te voorspellen zijn, en dat een verbouwingsplan bij het gebouw moet passen, niet andersom.

Werken zonder toestemming door de vorige eigenaar

Oude gebouwen dragen vaak oude wijzigingen: een tussenverdieping, een dichtgemaakte loggia, een badkamer uit een hal gehaald. Bij een beschermd monument zijn werken zonder toestemming van de erfgoeddienst een erfgoedprobleem en een vergunningsprobleem tegelijk, en het Ministerie kan de eigenaar bevelen het gebouw op eigen kosten in de oude staat te herstellen. Een koper op een veiling neemt het gebouw over zoals het is, dus het probleem gaat op hem over. Onze gids over bouwwerk zonder vergunning op een veiling legt de kant van de vergunningen uit; bij een beschermd monument heeft ook de erfgoedkant het oordeel van een specialist nodig.

Voor leden

De rechtbankstukken van elke woning, helder uitgelegd

Leden krijgen voor elke woning een rapport waarin de bescherming als monument en een eventueel voorkeursrecht in gewone taal bij de waarschuwingen staan.

Bekijk het lidmaatschap
Rechtbankstukken, helder uitgelegdVoorbeeld
  • BewoondDe eigenaar woont er nog; de bewaarder maakt de woning vrij na het besluit, zonder kosten voor u
  • VergunningenEen dichtgemaakt balkon wijkt af van de tekening; volgens de deskundige te legaliseren
  • VvEAchterstand over dit en vorig jaar vermeld; die kan op u worden verhaald

Is er hulp bij de kosten van een beschermd monument?

Het Italiaanse recht biedt eigenaren van beschermde monumenten enige hulp: subsidies van het Ministerie voor instandhoudingswerken, binnen het beschikbare geld; een aftrek op de inkomstenbelasting voor een deel van de verplichte onderhoudskosten; en een verlaagde grondslag voor de gemeentelijke onroerendgoedbelasting (IMU). De hulp is beperkt en verandert in de loop van de tijd, dus zie haar als een mogelijke meevaller, nooit als deel van de prijs. Een commercialista (belastingadviseur) bevestigt wat voor u geldt.

Is een landschapsbeperking hetzelfde als bescherming als monument?

Nee, en het verschil is belangrijk. Het derde deel van hetzelfde Wetboek beschermt het landschap (paesaggio). Gebieden kunnen worden beschermd door een specifieke verklaring van publiek belang, vanwege hun natuurschoon of uitzicht (artikel 136), of rechtstreeks door de wet, zoals grond bij de kust, meren en rivieren, bergen boven een bepaalde hoogte, bossen en wouden, parken en sommige archeologische gebieden (artikel 142). Grote delen van de Italiaanse kust en het platteland vallen in de ene of de andere categorie. Men noemt dit de vincolo paesaggistico.

Landschapsbescherming beperkt wat u aan de buitenkant mag veranderen: voor de meeste werken die het uiterlijk van een gebouw of van het terrein veranderen, is een landschapsvergunning (autorizzazione paesaggistica) nodig volgens artikel 146, afgegeven door de regio of de gemeente na advies van de erfgoeddienst. Maar ze maakt een gebouw geen cultureel erfgoed. Er hoeft bij een verkoop geen melding te worden gedaan en de Staat heeft geen voorkeursrecht. Een villa aan zee in een beschermd landschap is daardoor alleen nog geen beschermd monument, en een beschermd palazzo in een stadscentrum kan helemaal geen landschapsbeperking hebben. Sommige panden hebben beide.

Landschapsbescherming komt zo vaak voor dat veel kopers op een veiling ermee te maken krijgen zonder het te beseffen. Werken aan de buitenkant zonder vergunning, zoals een pergola, een zwembad of een uitbouw, kunnen achteraf heel moeilijk te legaliseren zijn, en een bouwkundige of advocaat kan bevestigen of de grond eronder valt.

Voor leden

De rechtbankstukken van elke woning, helder uitgelegd

Leden krijgen voor elk kavel een samenvatting voor de advocaat, met de bescherming als monument, het voorkeursrecht en de andere punten die een advocaat wil controleren.

Bekijk het lidmaatschap
Rechtbankstukken, helder uitgelegdVoorbeeld
  • BewoondDe eigenaar woont er nog; de bewaarder maakt de woning vrij na het besluit, zonder kosten voor u
  • VergunningenEen dichtgemaakt balkon wijkt af van de tekening; volgens de deskundige te legaliseren
  • VvEAchterstand over dit en vorig jaar vermeld; die kan op u worden verhaald

Palazzi, kastelen, villa's en appartementen in historische gebouwen

Beschermd vastgoed op een veiling komt in veel vormen, en elke vorm roept eigen vragen op.

Een appartement in een beschermd palazzo

Het meest voorkomende geval is geen kasteel maar een appartement, of een verdieping, in een beschermd gebouw in een historisch centrum. De verklaring kan het hele gebouw omvatten, zodat de verkoop van één appartement erin de melding en het voorkeursrecht van de Staat kan activeren, net als de verkoop van het geheel. Het gebouw is meestal een appartementencomplex met een VvE (condominio), en werken aan de gemeenschappelijke delen, zoals het dak, de gevel en het trappenhuis, worden door de eigenaren samen besloten en hebben de toestemming van de erfgoeddienst nodig. Vraag welke werken de VvE heeft goedgekeurd en wat de achterstanden zijn; onze gids over hypotheken, VvE-bijdragen en erfdienstbaarheden legt uit wat een koper voor het lopende en het vorige jaar kan worden gevraagd te betalen.

Een hele villa of een heel palazzo

Een heel gebouw brengt schaal mee: een dak van enkele honderden vierkante meters, bijgebouwen, muren, tuinen, misschien een kapel. De lopende kosten voor verwarming, verzekering, onderhoud en personeel kunnen veel hoger liggen dan bij een moderne woning met dezelfde vloeroppervlakte. Taxaties zijn onzeker, omdat er weinig vergelijkbare verkopen zijn.

Kastelen en torens

Kastelen en torens zijn zeldzamer, en vaak lastig: een moeilijke toegang, constructieve problemen, geen nutsvoorzieningen, en soms rechten van overpad voor bezoekers of buren. Sommige zijn deels een ruïne, waardoor ook de regels voor ruïnes en onafgebouwde panden gaan meespelen. Het zijn ook de gebouwen waarvoor de Staat en de regio's het meest waarschijnlijk belangstelling hebben, dus het voorkeursrecht is meer dan theorie.

Wat maakt een beschermd monument moeilijker om te kopen?

Vooral drie dingen. Het eerste is het voorkeursrecht van de Staat: een advocaat bevestigt hoe de rechtbank die de verkoop behandelt met de melding omgaat en hoe een terugbetaling zou verlopen als het recht werd gebruikt, en dat antwoord bepaalt hoe lang uw geld vastzit. Het tweede is het gebouw zelf. Een architect of ingenieur met ervaring in erfgoed beoordeelt het dak, de constructie en eventuele eerdere werken zonder toestemming van de erfgoeddienst, omdat die de kosten van het herstel bepalen. Het derde is de vraag of het past: of het gebruik dat u voor ogen hebt, een woning, een gastenverblijf, een evenementenlocatie, verenigbaar is met de bescherming en het plaatselijke bestemmingsplan, wat dezelfde architect u kan zeggen voordat u zich vastlegt.

Historische gebouwen zijn ook vaak eigendom van meerdere erfgenamen, en soms wordt maar één aandeel verkocht. Een aandeel in een beschermd monument combineert de problemen van mede-eigendom met die van de bescherming, zoals onze gids over blote eigendom, vruchtgebruik en aandelen uitlegt. Hoe deze controles bij elk kavel tussen vakmensen worden verdeeld, leest u in onze gids over wie wat controleert voordat u biedt.

Is een historisch gebouw op een veiling een goed idee?

Dat kan het zijn, voor de juiste koper. Veilingprijzen voor beschermde monumenten liggen soms ruim onder wat een vergelijkbaar gebouw op de vrije markt zou opbrengen, deels omdat de groep kopers die het wachten, de regels en de werken wil accepteren klein is. Een koper die van oude gebouwen houdt, het geduld heeft voor de erfgoeddienst en het budget voor een goede restauratie, kan eindigen met een gebouw dat weinig anderen aankunnen.

Het past slecht bij een koper die zekerheid over de timing nodig heeft, snel wil intrekken, of een snelle verbouwing en doorverkoop plant. Het voorkeursrecht van de Staat voegt maanden toe; de regels voor werken voegen er meer aan toe; en bij doorverkoop komt het voorkeursrecht opnieuw langs. Een beschermd monument op een veiling kopen is ook heel vaak het einde kopen van de lange band van een familie met een plek. Dat is een reden voor respect, en voor zorg in de omgang met de beheerder en met het gebouw zelf.

Uw volgende stap

Klaar om echte woningen te bekijken?

Gratis beginnen

De Courtdoor Briefing

  1. 01Waar de woningen liggen, en vanaf welke prijs
  2. 02De 75%-regel die veel kopers over het hoofd zien
  3. 03Drie typische woningen, en waar u op let
  4. 04Een gerechtelijke verkoop in vier stappen

Altijd af te melden.

Lidmaatschap

Bekijk elke woning, niet alleen een derde

Oprichtersprijs · alleen in de startmaand
£ 49per jaar, of £ 4,99 per maand, zolang u lid blijft
€ 59per jaar, of € 5,99 per maand, zolang u lid blijft
US$ 64per jaar, of US$ 6,49 per maand, zolang u lid blijft
CA$ 94per jaar, of CA$ 9,49 per maand, zolang u lid blijft
A$ 99per jaar, of A$ 9,99 per maand, zolang u lid blijft
NZ$ 119per jaar, of NZ$ 11,99 per maand, zolang u lid blijft

Na de startmaand: £ 100 per jaar of £ 10 per maand

Na de startmaand: € 120 per jaar of € 12 per maand

Na de startmaand: US$ 130 per jaar of US$ 13 per maand

Na de startmaand: CA$ 190 per jaar of CA$ 19 per maand

Na de startmaand: A$ 200 per jaar of A$ 20 per maand

Na de startmaand: NZ$ 240 per jaar of NZ$ 24 per maand

  • Plaats, exacte prijs, data en de vermelding van de rechtbank
  • Een helder rapport over de stukken van elke woning, met waarschuwingen
  • Meldingen van nieuwe woningen en prijsdalingen, minstens 7 dagen vóór gratis bezoekers
  • Een biedplan voor elke woning, met alle termijnen
  • Prijsverloop en opgeslagen zoekopdrachten in heel Italië
Wat een lid zietVoorbeeld
Exacte prijs
€ 38.400
Veiling
13 mrt
Waarschuwingen
2
Word oprichtend lid

Op elk moment online op te zeggen.

Vragen die kopers stellen

Kan de Italiaanse Staat een monument afnemen dat ik op een gerechtelijke veiling heb gewonnen?

Hij kan het kopen, niet afnemen. Binnen 60 dagen na ontvangst van de melding van de overdracht kan het Ministerie van Cultuur, of in zijn plaats een regio of gemeente, het voor dezelfde prijs kopen. U hebt dan recht op terugbetaling van de prijs. Het recht wordt selectief gebruikt.

Wie meldt de verkoop van een beschermd monument op een veiling in Italië bij de erfgoeddienst?

De wet legt de plicht bij gedwongen verkopen en faillissementsverkopen bij de koper, binnen 30 dagen. In de praktijk stelt de gedelegeerde of de curator de melding vaak op of dient haar in, of herinnert hij de koper eraan. Omdat de plicht bij de koper ligt, zorgt u dat ze volledig wordt ingediend.

Wanneer krijg ik de sleutels van een op een veiling in Italië gekocht monument?

Meestal niet voordat de 60 dagen voor het voorkeursrecht van de Staat voorbij zijn, omdat de wet verbiedt het pand op te leveren zolang ze lopen. Is het gebouw bewoond, dan kan het bevel tot ontruiming nog extra tijd kosten.

Wat gebeurt er als niemand de overdracht van een beschermd monument meldt?

De overdracht kan nietig worden verklaard, de Staat houdt zijn voorkeursrecht 180 dagen vanaf het moment waarop hij de volledige gegevens krijgt, en niet melden is een strafbaar feit. Wie de melding snel doet, beperkt de onzekerheid tot 60 dagen.

Geeft een landschapsbeperking in Italië de Staat een voorkeursrecht?

Nee. Landschapsbescherming beperkt werken aan de buitenkant van gebouwen en aan het terrein, waarvoor een landschapsvergunning nodig is, maar ze geeft geen voorkeursrecht en vraagt geen melding bij een verkoop. Alleen beschermd cultureel erfgoed doet dat.

Heb ik toestemming nodig om een monument in Italië te verbouwen?

Ja. Werken van welke aard ook aan beschermd cultureel erfgoed hebben de toestemming van de erfgoeddienst nodig, naast de vergunningen van de gemeente. Het gebruik moet passen bij het karakter van het gebouw, en de eigenaar heeft de plicht het in stand te houden.

Bronnen

  1. Wetboek van Cultureel Erfgoed en Landschap (Wetsbesluit 42/2004), artikel 13: verklaring van cultureel belang (Normattiva)
  2. Wetboek van Cultureel Erfgoed, artikel 21: werken waarvoor toestemming nodig is (Normattiva)
  3. Wetboek van Cultureel Erfgoed, artikel 59: melding van de overdracht, ook bij gedwongen verkopen (Normattiva)
  4. Wetboek van Cultureel Erfgoed, artikel 60: het voorkeursrecht van de Staat (Normattiva)
  5. Wetboek van Cultureel Erfgoed, artikel 61: 60 en 180 dagen, opgeschorte overdracht (Normattiva)
  6. Wetboek van Cultureel Erfgoed, artikel 62: regio's en plaatselijke overheden (Normattiva)
  7. Wetboek van Cultureel Erfgoed, artikel 142: gebieden die door de wet als landschap zijn beschermd (Normattiva)
  8. Wetboek van Cultureel Erfgoed, artikel 164: nietige overdrachten bij overtreding van de regels (Normattiva)

Algemene informatie over het Italiaanse recht, gecontroleerd aan de hand van de bronnen hierboven. Geen juridisch advies.